Monday, April 24, 2017

தொட்ட மளூர்க் கோவில் கல்வெட்டு

--- சேசாத்திரி சிறீதரன்




தொட்ட மளூர் (Dodda Mallur) கருநாடகத்து இராமநகர மாவட்டத்தின் சன்னப்பட்டண வட்டத்தில் அமைந்த ஒரு சிற்றூர். மளூர் கண்வ ஆற்றோரம் அமைந்துள்ளது. இவ்வூர் இராமபிரமேய சுவாமி, அரவிந்தவல்லித் தாயார் அதோடு அம்பேகளு நவநீத கிருஷ்ணன் கோவில்களுக்குப் புகழ்பெற்றது.  பெங்களூருவில் இருந்து 60 கி.மி. தொலைவில் பெங்களூரு மைசூரு நெடுஞ்சாலையில் அமைந்துள்ளது.  சன்னபட்டணாவில் இருந்து 3 கி.மி. தொலைவுதான்.

இந்த அப்பிரமேயர் கோவில் 11 ஆம் நூற்றாண்டில் சோழ வேந்தன் இராசேந்திர சிம்மனால் கட்டப்பட்டது என்கிறது வரலாறு. படை நடத்திய சோழப்  படைத்தலைவன் அப்பிரமேயன் நினைவில் இப்பெயர் சூட்டப்பட்டது.

இங்கத்து நம்பிக்கை - பிள்ளைப்பேறு இலா இணையர் இங்கு வந்து உண்மையான தொழுதலோடு வேண்டுதலை வைத்தால் அவர் வேண்டுதல் நிறைவேறும் - விரைவில் அவர் ஒரு பிள்ளை பெறுவர். அதற்கு நன்றியறிதலாகத் திருவுண்ணாழியில் வெள்ளித் தொட்டில் கட்டித் தொங்கவிடுவர். அவர்கள் குழந்தைக் கண்ணனுக்கு வெண்ணெய்க் காப்பும்  இடுவர். இது ஒரு கண்கொள்ளாக்காட்சி.

அண்மையில் இக்கோவிலில் எடுத்த படத்தில் தமிழ் எழுத்தில் அமைந்த இரு கல்வெட்டு. இது இவ்வூர் ஒருகாலத்தே தமிழ்ப் பகுதியாய் இருந்ததற்குச் சான்று.








கல்வெட்டு அறிஞர் திரு துரை  சுந்தரம், கோவை: 
கல்வெட்டின் ஒளிப்படம் சற்றும் தெளிவில்லை, ஒரு சில சொற்களை இனம் காண முடிந்தது.

கோயிலில், அமுதுபடிக்காக நிலம் கொடையாக அளிக்கப்பட்ட செய்தி உள்ளது. நிலத்தின் நான்கு பக்க எல்லைகளைப் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன.

கல்வெட்டின் காலம், அரசன் பெயர், கொடையளித்தவன் பற்றிய செய்தி ஆகியன இல்லை.

கல்வெட்டில் படித்த சொற்கள்:
வரி 2  (வாய்க்)காலுக்கு கிழக்கும்
வரி 3  நிலத்து இந்நாற்பாற்கெல்லைக்கு
வரி 4  ..........................மேல்பாற்கெல்லை
வரி 5 ....   குழி............
வரி 6 ....................அமுதுபடிக்கு விட்ட....
வரி 7  வாய்)க்காலுக்கு 


-=o0O0o=-

முனைவர் காளைராசன் அளித்த தொட்ட மளூர்க்  கோவில் கல்வெட்டுப் படங்களும் அவற்றுக்கு கல்வெட்டு அறிஞர் திரு துரை  சுந்தரம், கோவை அளித்த கல்வெட்டுப் பாடங்களும்:

23


கல்வெட்டுப்பாடம்  (கல்வெட்டு படம் 23)
1 ஸ்வஸ்திஸ்ரீ .... (அதி) ராஜேந்த்ர...
2 ....அப்பிரமேய விண்ணகர்...
3 ....அப்ரமேய விண்ணகர்....
4 க்கு ணாங்கள் விற்றுக்குடுத்த நி(லம்)
5  த்து......................
6 .....லிக்கு மா .........அறுமாவும்


24


கல்வெட்டுப்பாடம்  (கல்வெட்டு படம் 24)
 
1 அப்பிரமேய .......கோயில்லும் பெருமாள்..
2 ..ல் பொலியூட்டாலே  சந்திராதித்தவற் செல்லக்கடவ
3 ...ணாண்டாநேன் யித்தருமத்துக்கு (அ)ழிவு நிநைப்பவ(ர்)
4 ஊரார் இத்திருநந்தாவிளக்கு ......
5 .லத்தால் .......(அறம்) .........
 
25


கல்வெட்டுப்பாடம் (கல்வெட்டு படம் 25)
 
1 ...........காணியா .... ல்ல
2 டியார் கையில்லும் குடுத்
3 ..............யிந் நம்பிமார் கைய்(யிலும்)
4 ..........கெங்கைக்கரையி(ல்) குராற்பசு...
5 ..........டாந் யிட்ட தி(ரு)க்க.......
6 .........................(துணையில்லை)
குறிப்பு:  சிவப்பு வண்ண எழுத்துகள் கிரந்தம்.

செய்திகள்:
1. கோயிலின் பெயர் அப்பிரமேய விண்ணகரம் என்பது உறுதியாகிறது.

2. அரசன் பெயர் கிரந்த எழுத்துகளில் உள்ளது. “ராஜேந்த்ர”  என்பது தெளிவு. ஆனால், ”ராஜேந்த்ர”  என்பதன் முன்னர்  உள்ள கிரந்த எழுத்துகள் “அதி”  என்பதாகப் புலப்படுகிறது. உறுதி செய்ய இயலவில்லை. எனவே, சோழ அரசன் முதலாம் இராசேந்திரன், இரண்டாம் இராசேந்திரன், அதிராசேந்திரன், மூன்றாம் இராசேந்திரன் ஆகியோருள் ஒருவர் ஆகலாம். சோழப்படைத்தலைவன் அப்பிரமேயன் எந்த அரசனின் கீழ் பணி புரிந்தான் எனத்தெரிந்தால் அரசனின் பெயரையும் உறுதிப்படுத்தலாம். ஆனால், சோழ அரசருள் இராசேந்திர சிம்மன்  யார்?

3.  முதல் கல்வெட்டில், கோயிலுக்கு நிலக்கொடை அளிக்கப்பட்ட செய்தி உள்ளது. கொடை நிலத்தின் ஒரு பகுதி ஆறு மா அளவுடையது. ஊரார், ஊர் நிலத்தை விற்றுக் கொடுத்திருக்கிறார்கள் எனக் கருதலாம். விலை கொடுத்து வாங்கிய  கொடையாளி அதைக் கோயிலுக்குக்  கொடையாக அளிக்கிறார்.

4.  இரண்டாம் கல்வெட்டில், கோயிலுக்கு நந்தாவிளக்கெரிக்க, ஒரு முதல் (CAPITAL)  வைக்கப்படும் செய்தி உள்ளது. முதல் வாயிலாகப் பெறக்கூடிய  வட்டி (பொலியூட்டு)  யிலிருந்து, விளக்கு எரிக்கப்படுகிறது. இந்த நந்தாவிளக்கு எரிதலை ஊரார் கண்காணிக்கவேண்டும் என்று கொள்ளலாம். இந்த தருமத்துக்கு அழிவு நினைப்பவர் பாவத்தை அடைவர் எனக் கல்வெட்டு சுட்டுகிறது.

5. மூன்றாம் கல்வெட்டில், கோயிலுக்கு ஒரு கொடை அளிக்கப்படும் செய்தி உள்ளது. கொடை இன்னதெனத் தெரியவில்லை. ஆனால், கொடைக்கான பொருள் கோயிலின் நம்பிமார் கையில் கொடுக்கப்படுகிறது. சிவன் கோயில் பூசைப்பணியில் இருப்பவர் சிவப்பிராமணர் எனவும், விண்ணகரக் கோயில் பூசைப்பணியில் இருப்பவர் நம்பிமார் எனவும் கல்வெட்டுகள் குறிக்கின்றன. “கெங்கைக் கரையில் குராற்பசு”  என்னும் தொடர், கொடைக்கு ஊறு செய்பவர், கங்கைக்கரையில் குரால் பசுவைக் கொன்ற பாவத்தை அடைவார்கள் (குரால் பசு=கபிலை நிறப்பசு) எனக்குறிப்பிடுகிறது.  கல்வெட்டின் இறுதியில் “துணையில்லை”  என்றொரு தொடர் காணப்படுகிறது. “அறத்தை மறவாதீர்; அறமல்லது உயிர்க்குத் துணையில்லை”  என்பதாக இதைப் பொருள்கொள்ளலாம். “அறமறவற்க”  என்னும் தொடரைச் சில கல்வெட்டுகளில் கண்டிருக்கிறேன். சரியான எடுத்துக்காட்டு கிடைக்கும்போது மேலும்  பகிரலாம். 
 

Sunday, April 23, 2017

கிராதன்

 -- முனைவர் கி. காளைராசன்


 புதுக்கோட்டை மாவட்டம் ஆவுடையார் கோயில் அடியார்களால் சிறப்பித்துப் பேசப்படும் கோயில்.

இத்திருத்தலத்தில், சமயக்குரவர் நால்வருள் ஒருவரான மாணிக்கவாசகப் பெருமானுக்குச் சிவபெருமான் குருவாக வந்து குருந்தை மரத்தின் அடியிலிருந்து உபதேசம் வழங்கியருளினான் என்கிறது புராணம்.  இத்தலத்தில் உள்ள ஆத்மநாதர் (ஆவுடையார்) கோயில் தெற்குப் பார்த்தது.  சிவலிங்கம் இருக்காது. பீடம் (ஆவுடை) மட்டுமே இருக்கும்.  இதனால் இக்கோயிலை ஆவுடையார் கோயில் என்கின்றனர்.  அன்னை யோகாம்பாளுக்கு உருவம் இல்லை.  பாதங்கள் மட்டுமே உண்டு.  இவ்வாறு பார்வதி பரமேசுவரர் அருவமாகவே காட்சியருளுகின்றனர்.  மாணிக்கவாசகப் பெருமானே உற்சவராக உள்ளார்.  எல்லாத் திருவிழாக்களும் மாணிக்கவாசகப் பெருமானுக்கே நடக்கின்றன.

இக்கோயிலில் உள்ள சிற்பங்கள் அனைத்தும் மிகவும் நுணுக்கமானவை.  அதி அற்புதமானவை.  இச்சிற்பங்களுள் மிகவும் அபூர்வமான சிற்பமாக அதீதமான சிற்ப வேலைப்பாடுகளுடன் இரண்டு சிற்பங்கள் உள்ளன.   இச்சிற்பங்கள் இரண்டையும் கம்பிவலை கட்டிப் பாதுகாப்பாக வைத்துள்ளனர்.  அதில் “கிராத வேடமொடு கிஞ்சுகவாய் அம்மையுடன் அர்ச்சுனர்க்குப் பாசுபதம் கொடுத்தல்“ என்று எழுதப்பட்டுள்ளது.

கிராதன்



கிராதன் தலைமுடியில் சூரிய சந்திரர் உள்ளனர்.  நெற்றிப் பட்டையில் சிறிய சிவலிங்கங்கள் வரிசையாக உள்ளன.  நெற்றியில் நீரு இல்லை.  நெற்றிக் கண் உள்ளது.  மீசை உள்ளது.  காது வளர்க்கப்பட்டு அதில் குண்டலங்கள் தொங்குகின்றன. காளிக்கு உள்ளது போல் கோரைப் பற்கள் கடவாய்ப் பகுதியில் உள்ளன.   உயிர்ப்பலி ஏற்றல், மாமிசம் உண்ணுதல் முதலான தெய்வங்களுக்கே இவ்வாறான கோரைப் பற்கள் இருக்கும்.  கழுத்தில் ஒற்றை உத்திராட்சம், இடது கையில் கடகம் அணிந்து கேடயம் ஏந்தியுள்ளார். வலதுகை மணிக்கட்டுக்குக் கீழே பட்டி, கொலை வாள், மார்பில் மணிமாலைகளும்  பூணூலும் உள்ளன.  இடுப்புக்குக் கீழே முழங்காலுக்கு மேலே கபால மாலை.



இடுப்பில் பூதம் பதித்த இடைவார் (ஒட்டியாணம்).  பெருமாளுக்கே இதுபோன்ற பூதம் உள்ள இடைவார் இருக்கும்.   இடது கால் தரையில் ஊன்றியிருக்க, வலதுகாலால் முயலகனை(?)த் தலையில் மிதித்துக் கொலைவாளால் நெஞ்சுக்கூட்டுக்குக் கீழே குத்திச் சாய்த்துள்ள நிலை.


கிஞ்சுகவாய் அம்மன்
"கிஞ்சுக வாயவள்" - முருக்கம்பூப்போன்ற உதட்டையுடைய உமாதேவி என்பது பொருள். சர்வ அலங்காரத்துடன் கொண்டை.  நெற்றியில் அழகாக நாமம்.  கண் புருவத்திற்கு மேல் புருவத்திற்கு மை தடவிய ஒப்பனை.  ஒவ்வொரு காதிலும் மூன்று பெரிய தோடுகள்.  கழுத்தே தெரியாமல் ஆபரணம், மணிமாலைகள்.  மாராப்பு அணியாத மார்புகள்.  வலதுகையில் பனையோலைக் கூடை. விரல்களில் நீண்ட  நகங்கள்.



இடது கையில் காப்புகளும் வளையல்களும், விரல்களில் மோதிரம்,   இடுப்பில் ஒட்டியாணம், சர்வ அலங்கார ஆடை,  முழங்காலுக்குக் கீழே பட்டை,  காலில் தண்டை,   கால்விரல்களில் மிஞ்சி.



சிறிதளவும் ஈவு இரக்கமில்லாமல் கொலைத் தொழில் செய்யும் வேடுவனை கிராதகன் என்பர்  என்று பொருள் கூறுவர்.   ஆனால் இச்சிலையைக் கிராதகன் எனக் குறிப்பிடுவது தவறு.  "கிராதன்" என்பதுவே  சரி. சிவனின் இருபத்தைந்து மஹேசுவர மூர்த்தங்களுள் ‘கிராத’ மூர்த்தமும் ஒன்று  (இருபத்தைந்து மஹேசுவர மூர்த்தங்கள்: சந்திரசேகரர், உமாமகேசர், ரிஷபாரூடர், ஸபாபதி, கல்யாணசுந்தரர், பிக்ஷாடனர், காமாரி, காலாரி, த்ரிபுராரி, ஜலந்தராரி, மாதங்காரி, வீரபத்ரர், ஹரி அர்த்தர், அர்த்தநாரீசுரர், "கிராதர்", கங்காளர், சண்டேசாநுக்ரஹர், நீலகண்டர், சக்ர ப்ரதர், கஜமுகாநுக்ரஹர், ஸோமாஸ்கந்தர், ஏகபாதர், ஸுகாசீனர், தக்ஷிணாமூர்த்தி, லிங்கோத்பவர்).  இந்த்ரகீல பர்வதத்தில் தவம் புரிந்த அர்ஜுனருக்கு சிவபெருமான் கிராத வடிவில் தோன்றிப் பாசுபத அஸ்த்ரம் அளித்தார் என்பது மஹாபாரதச் செய்தி.

கோயிலில் இச்சிற்பத்தின் அருகே “கிராத வேடமொடு கிஞ்சுகவாய் அம்மையுடன் அர்ச்சுனர்க்குப் பாசுபதம் கொடுத்தல்“ என்று எழுதி வைக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆனால், கிராதனிடம் பாசுபத ஆயுதம் போன்றதொரு ஆயுதம் எதையும் காணவில்லை.  மேலும், கிராதன் அருகில் அர்ச்சுனன் போன்று யாரும் காட்டப்பட வில்லை. 

அர்ச்சுனனுக்குப் பாசுபத ஆயுதம் வழங்க வந்த சிவபெருமான் பன்றிமேல் அம்பு  எய்திருப்பார்.  ஆனால் இச்சிற்பத்தின் அருகே பன்றியேதும் காட்டப்பட வில்லை.  மேலும் வாளால் ஒரு மனிதனையே கொன்றிருப்பது போன்று காட்டப்பட்டுள்ளது.

எனவே இந்த அரியச் சிற்பம் கிராதன் அல்ல என நினைக்கத் தோன்றுகிறது. மேலும், கோயிலில் இருந்த நிருவாகிகளுக்கு இதுபற்றி ஏதும் தெரியவில்லை.


-=o0O0o=-




திருவைக்குண்டம் 
அருள்மிகு கள்ளபிரான் திருக்கோயிலில் கிராதன் சிற்பம்






இந்தக் கோயிலின்  அரியச் சிற்பங்களை வாழ்வில் ஒருமுறையேனும் நேரில் சென்று பார்க்க வேண்டும்.

__________________________________________________________
முனைவர் கி.காளைராசன்
kalairajan26@gmail.com
__________________________________________________________

தமிழக நாட்டுப்புறப் பாடல்கள்

இசையும் சொல்லும் கலந்து வருவதுதான் பாடல். தமிழர் பாரம்பரியத்தில் வாழ்வின் எல்லா நிகழ்வுகளுக்கும் பாடல்களை இட்டுக் கட்டிப் பாடும் வழக்கம் தொன்று தொட்டு இருந்து வந்துள்ளது. தமிழர் நாட்டாற் வழக்காற்றியலில் உள்ள பாடல்கள் தான் எத்தனை எத்தனை?  அவற்றை எல்லாம் நாம் இன்று விரும்பி ரசிக்காமல் ஒதுக்கி விட்டோம் என்று தான் சொல்ல வேண்டியிருக்கின்றது.

நாட்டார் வழக்காற்றியல் என்பது ஒரு தனித்துறை. தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை பேராசிரியர் வானமாமலை, பேரா.ஆ.சிவசுப்பிரமணியன், பேரா.தொ.பரமசிவன் போன்றோரின் ஆய்வுகள் இத்துறைக்கு பலமும் வளமும் சேர்ப்பனவாக இருக்கின்றன. மேலும் சில சிறந்த ஆய்வுகளும் அவ்வப்போது வெளிவருகின்றன  என்றாலும் கூட, விரிவான வகையில் பதிவு செய்து ஆய்வுக்குட்படுத்தப்பட வேண்டிய களம் இது. தமிழகத்திலே கூட நாட்டார் வழக்காற்றியலைப் பாடமாக வைத்திருக்கும் பல்கலைக்கழகங்களை விரல் விட்டு எண்ணி விடலாம் என்ற நிலையே இருக்கின்றன.

நம் குடும்பங்களில் இன்றும் கூட அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக அவ்வப்போது இவ்வகைப் பாடல்களைப் பாடுவோர் இருப்பார்கள். அவர்களைப் பாடச் செய்து பதிவுகள் செய்து அப்பாடல்களில் வரும் சொற்களை ஆய்வு செய்வதும், கதை வர்ணனைகளை ஆய்வு செய்வதும் தமிழ் மக்கள் பண்பாட்டினை அறிந்து கொள்ள நாம் செய்யக்கூடிய  மானுடவியல் ஆய்வுகளில் ஒன்றாக அமையும்.  பாடல்களை இட்டுக் கட்டி பாடும் போது நாட்டுப்புறக்கலைஞர்கள் சொல்லும் கதைகள் ஒன்றுக்கொன்று மாறுபடுவதைக் காணலாம். சில பாடல்கள் வழி வழியாய் வந்த செய்திகளைக் கூறும். சில  பாடல்கள் தற்கால நிகழ்வினைக் கூறும். இவை எதுவாகினும், ஒரு செய்தியானது பாடல் வழியாகப் பதியப்படும் நிகழ்வாகவே நாட்டுப்புறப்பாடல்கள் அமைகின்றன.

Wednesday, April 19, 2017

அறநோன்பு



- பழமைபேசி




மச்சுவீட்டுப் பெரியவர்

தெற்குப் பார்த்திருக்கும்
கிளையிணுக்கில் இருக்கும் ஓணான்
கொக்காணி காட்டவில்லை என்றேன்!
ஓ, ஓணான் கொக்காணி காட்டுமா?
வெட்டு மரத்தை என்றார் பெரியவர்!!

o0o0o0o0o

அறநோன்பு

தற்கொலைகளைத் தடுக்க
சொற்களுக்குத் தடையாணை
கேட்டு நோன்பிருக்கிறான்
தமிழ்ச்சித்தன்!!

o0o0o0o0o

கல் யுகம்

புத்தகத்தைத் தாறுமாறாய்
கிழித்தெறிந்தான் ஒருவன்!
காற்றிற்கிடைத்த ஒருபக்கத்தை
கையில் வைத்துக்கொண்டு
பிற பக்கங்களைத் தேடித்தேடி
அலைகிறான் இன்னொருவன்!!

o0o0o0o0o


கருத்தாடல்

விசைப்பலகையினூடே
ஆவேசமாய் எறிந்த
சொற்கள் உடைந்து
பிளவுபட்ட தருணத்தில்
புறக்கொல்லை மரமேறி
தூக்கிலிட்டுக் கொண்டன
நினைவுச் சுவடுகள்!!

o0o0o0o0o

புனைவிலக்கியம்

நிழல்குறித்துப் பேசியதற்கு
வெகுண்டு ஆர்ப்பரிப்பவனிடம்
எப்படிச் சொல்லமுடியும்?!
நிழலே கூடாதென்றால்
அது இருளில்தான்
போய் முடியுமென்று!!

_________________________________________________________ 
பழமைபேசி
pazamaipesi@gmail.com
_________________________________________________________

பாரிவேட்டை

- ப. பாண்டியராஜா

தமிழ்நாட்டின் சில மலையோரக் கிராமப்புரங்களில் முயல்வேட்டை என்ற ஒரு வழக்கம் இருந்துவருகிறது. இதைச் சிலர் பாரிவேட்டை என்றும் கூறுவர். அண்மையில் பெரம்பலூர் மாவட்டத்தில் இத்தகைய முயல்வேட்டைத் திருவிழா நடைபெற்ற செய்தி 17-4-2017 அன்று தினமலர் சென்னைப் பதிப்பில் பக்கம் 11-இல் ‘முயல்வேட்டைத் திருவிழா – பெரம்பலூரின் வினோதம்’ என்ற தலைப்பில் வெளியாகியுள்ளது. அதன் இணைப்பு கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. [http://www.dinamalar.com/news_detail.asp?id=1753142]

இந்தச் செய்தியின் சாராம்சம் இதுதான்:
ஆண்டில் ஒருநாள், சில கிராமத்து மக்கள் கம்பு, குத்தீட்டி போன்ற ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு மலையடிவாரத்துப் பக்கம் செல்வர். அங்கு ஒரு திறந்த வெளியைத் தேர்ந்தெடுத்து, அதைச் சுற்றி மூன்று பக்கங்களில் முள்வேலி அமைப்பர். அதன்பின்னர், சுற்றுவட்டாரத்தில் இருக்கும் பகுதிகளில் புதர்களைக் கம்புகளால் அடித்து அவற்றில் இருக்கும் முயல் போன்ற குறுவிலங்குகளை வேட்டைநாய்களின் உதவியுடன் விரட்டத்தொடங்குவர். ஆங்காங்கே நிற்கும் ஆட்கள் தம் பக்கம் ஓடிவரும் விலங்குகளை வேலி அமைத்த பக்கம் திருப்பி விரட்டுவர். இறுதியில் அனைவரும் ஒன்றாகக் கூடி வேலிப்பகுதியின் வாயை அடைத்து, உள்ளே மாட்டிக்கொண்ட விலங்குகளைப் பிடிப்பர். இதுவே பாரிவேட்டை. பின்னர் அவர்கள் ஊருக்குள் வந்து அந்த விலங்குகளை அடித்துச் சமைத்து ஒன்றாகச் சாப்பிடுவர்.



இந்த நிகழ்வை ‘வினோதம்’ என்று தினமலர் குறிப்பிடுகிறது. ஆயினும் இப் பழக்கம் ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாகத் தமிழகத்தில் நிலவி வருகிறது என்பதைச் சங்க இலக்கியங்கள் வாயிலாக அறிகிறோம்.

பெரும்பாணாற்றுப்படை இத்தகைய பாரிவேட்டை ஒன்றைக் குறும்படமாய் விவரிக்கிறது.

பகல்நாள்
பகுவாய் ஞமலியொடு பைம்புதல் எருக்கித்
தொகுவாய் வேலித் தொடர்வலை மாட்டி
முள் அரைத் தாமரைப் புல் இதழ் புரையும்
நெடுஞ்செவிக் குறுமுயல் போக்கு அற வளைஇ
கடுங்கண் கானவர் கடரு கூட்டுண்ணும் – பெரும். 111-116
இதன் பொருள்: பகற்பொழுதில், பிளந்த வாயையுடைய நாய்களுடன் பசிய புதர்களை அடித்து, குவிந்த இடத்தையுடைய வேலியில் பிணைக்கப்பட்ட வலைகளை மாட்டி, முள்ளுள்ள தண்டுகளையுடைய தாமரையின் புறவிதழைப் போன்ற நீண்ட காதுகளையுடைய சிறிய முயல்களை வேறு போக்கிடம் இல்லாதவாறு வளைத்துப் பிடித்து, கடுமையான கானவர் காட்டில் கூட்டாகச் சேர்ந்து உண்ணும் என்பது இதன் பொருள்.

இன்றைக்கும் நடக்கும் இந்த நிகழ்வு ஈராயிரம் ஆண்டுகளாகவே இந்தத் தமிழ்மண்ணில் நிகழ்ந்துவருகிறது என்பது நமக்குத் தெரியாமற் போனதுவே வினோதம்!!!

 _________________________________________

முயல் வேட்டை திருவிழா: பெரம்பலூரில் வினோதம் 
பெரம்பலூர்: பெரம்பலூர் மாவட்டத்தில், 23 கிராமங்களில் முயல் வேட்டை எனும் வினோத திருவிழா நேற்று நடந்தது.
பெரம்பலூர் மாவட்டத்தில், ஆண்டுதோறும், சித்திரை முதல் ஞாயிற்று கிழமை, முயல் வேட்டை எனும் வினோத திருவிழா நடப்பது வழக்கம். எசனை, குரும்பலூர் உட்பட, 23 கிராமங்களில், முயல் வேட்டை திருவிழா, நேற்று நடந்தது. மேற்கண்ட கிராமங்களில், வீட்டுக்கு ஒரு ஆண் வீதம், அந்தந்த கிராமத்தின் மாரியம்மன் கோவில்கள் முன், நேற்று காலை, 7:00 மணியளவில் கூடினர். பின், அம்மனுக்கு சிறப்பு பூஜைகள் நடந்தன. கோவில் பூசாரிக்கு அருள் வந்து, வேட்டைக்கு செல்லும் திசை மற்றும் வேட்டையின் போது, கிடைக்கும் முயல்களின் எண்ணிக்கை குறித்து, குறி சொல்லப்பட்டது. தொடர்ந்து, சிறுவர்கள், வாலிபர்கள், பெரியோர் என, 50க்கும் மேற்பட்டோர், குத்தீட்டி, உருட்டுக்கட்டை, வேட்டை நாய் ஆகியவற்றுடன் வேட்டைக்கு கிளம்பினர். மாலை, 4:00 மணி வரை, வேட்டையில் ஈடுபட்டு, வேட்டையாடிய முயல்களுடன், குறிப்பிட்ட பகுதியில் கூடினர். அவர்களது குடும்ப பெண்கள், அவர்களுக்கு உணவு மற்றும் புத்தாடையுடன், அப்பகுதிக்கு சென்றனர். வேட்டைக்கு சென்ற அனைவரும் குளித்து, புத்தாடை அணிந்து, வேட்டையாடிய முயல்களை, குச்சிகளில் தோரணம் போல் தொங்க விட்டு, மேளதாளங்களுடன் ஆடிப்பாடியபடி, ஊர்வலமாக கோவிலுக்கு வந்தனர். வேட்டையில் கிடைத்த முயல்கள் மற்றும் ஆடு ஆகியவை, சாமிக்கு படையல் செய்யப்பட்டது. முயல் மற்றும் ஆட்டு கறி பங்கு பிரிக்கப்பட்டு, ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் வழங்கப்பட்டது.

துறைமங்கலம் கிராமத்தை சேர்ந்த சோலை கூறியதாவது: பல ஆண்டு காலமாக, இத்திருவிழா சித்திரை மாதம் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. வேட்டையாடிய முயலை, சாமிக்கு படையலிட்டு பூஜை செய்த பின், அதை உண்பதால், குழந்தை பாக்கியம் கிடைக்கும்; உடல் நோய்கள் நீங்கும், மும்மாரி மழை பொழிந்து நாடு செழிக்கும் என்ற நம்பிக்கையிலும், இத்திருவிழா காலங்காலமாக நடத்தப்படுகிறது. இத்திருவிழாவில், சாமிக்கு பலியிடப்படும் முயல் மற்றும் ஆடு ஆகியவற்றின் ரத்தத்தை பூசாரி குடித்து சாமியாடுவார். அப்போது, பெண்களும், ஆண்களும் தரையில் படுத்து, கும்பிட்டு கொள்வர். பூசாரி ஒவ்வொருவராக தட்டி எழுப்பி, அவர்களின் வேண்டுதல் குறித்தும், நிறைவேறுமா, நிறைவேறாதா என்பது குறித்தும் குறி சொல்வார்.இவ்வாறு அவர் கூறினார்.
ref: http://www.dinamalar.com/news_detail.asp?id=1753142
 
___________________________________________________________
 

Dr. Pandiyaraja
pipiraja@gmail.com
http://sangamconcordance.in/
___________________________________________________________



Friday, April 14, 2017

வரலாற்றை அழிவினின்று காப்போம்




வணக்கம்.

கீழடி ஆய்வுகள் இந்திய தொல்லியல் துறையினால் 2015ம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் தொடங்கப்பட்டு அதன் பின்னர் மீண்டும் மார்ச் மாதம் அடுத்த கட்ட ஆய்வு நடைபெற்றது. இதில் கட்டிடங்களின் அடித்தள அமைப்புக்கள், மட்பாண்டங்கள், அணிகலன்கள், செங்கற்சுவர்கள் சுடுமண் குழாய்கள், கழிவுநீர் தொகுதிகள், உறை கிணறுகள் மற்றும் ஏராளமான தொல்லியல் சான்றுகள் ஆய்வின் போது கிடைத்தன. தமிழரின் வாழ்வியல் பண்பாட்டு மேன்மைக்கு நீண்ட வரலாறு உண்டு என்பதைப் பறைசாற்றும் சான்றுகளாக இங்குக் கிடைத்த தொல்லியல் சான்றுகள் உள்ளன. தொல்லியல் ஆய்வுலகம் மட்டுமன்றி, பொது மக்களும் தமிழகத்தின் இந்தப் பண்டைய நாகரிகத்தினை அறிந்து கொள்ள பெருமளவில் ஆர்வம் காட்டிவந்தவண்ணம் இருக்கின்றனர்.


இதற்கிடையே, கீழடி தொல்லியல் ஆய்வுகள் தடைப்படுவதும் மீண்டும் தொடங்கப்படுமா என்ற ஐயங்கள் எழுவதும் என்ற நிலையிருந்து பின் மீண்டும் தொடங்கப்பட்டது. இதன் தொடர்ச்சியாக கடந்த வாரங்களில் அதன் தலைமை ஆய்வாளர் கி.அமர்நாத் ராமகிருஷ்ணன் மற்றொரு ஆய்வுப் பகுதிக்கு அனுப்பும் நடவடிக்கை என இந்தப் பிரச்சனை தொடர்கின்றது . இப்படி கீழடி அகழ்வாய்வுப் பணிகள் தொடர்ந்து சர்ச்சைக்குள்ளாகி வருவதைக் காண்கின்றோம். கடந்த ஆண்டு பெங்களூர் ஆராய்ச்சி மையத்திற்கு அனுப்பப்பட்டு 5,300 தொல்பொருட்கள் ஆய்வு அங்குச் செய்யப்பட வேண்டும் என ஒரு பிரச்சனை எழுந்தது. பொதுமக்கள் எதிர்ப்பு ஏற்பட்டு வழக்குகள் தொடரப்பட்டபின் அவை அனுப்பப்படாமல் நிறுத்தப்பட்டன. பெங்களுர் அரசு மையத்திற்குச் சென்று ஆய்வுக்குட்படுத்தப்பட்ட பின்னர் மீண்டும் அவை திரும்பி தமிழகம் வருமா? அல்லது அவை முறையான ஆய்வுகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு பொதுமக்கள் பார்வைக்குக் காட்சிக்கு வைக்கப்படுமா என்பதும் கேள்வியாகத்தான் இன்றும் இருக்கின்றது. மைசூர் தொல்லியல் காப்பகத்தில் இருக்கின்ற ஏராளமான தமிழக கல்வெட்டுக்கள் பூட்டிய அறையில் இன்னமும் இருக்கின்றன என்பதும் அவை பற்றிய பல சந்தேகங்கள் தொடர்ந்து எழுப்பப்பட்டு வருவதும் நிகழ்ந்து கொண்டுதானிருக்கின்றது. இத்தகைய செயல்பாடுகளின் போது தமிழக தொல்லியல் துறை தமிழகத்தில் இவ்வகை ஆய்வுகள் பாதிப்புக்கள் இல்லாமல் தொடரும் நிலையைக் கண்காணிக்க வேண்டும் என்பதே தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் எதிர்பார்ப்பு.


தமிழகத்தின் இன்றைக்கு ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட ஏனைய உலக நாடுகளுடனான கடல்வழித் தொடர்பினையும், தமிழர் நாகரிகத்தையும், சமூக நிலைகளையும் பற்றிய தொடர்ச்சியான வரலாற்றுச் செய்திகள் மிகக் குறைவாகத்தான் கிடைக்கின்றன. தமிழகத்தின் பண்டைய துறைமுகப்பட்டினங்களிலும், சங்க இலக்கியங்கள் சுட்டும் நகரங்களிலும் தொடர்ச்சியான ஆய்வுகள் நிகழ்த்தப்பட்டால் தான் பண்டைய தமிழர் நாகரிகத்தை ஊகங்களின் அடிப்படை என்றில்லாமல், தக்கச் சான்றுகளுடன் அறிந்து கொள்வதற்கு வாய்ப்புக்கள் அமையும். இதனைச் செய்வதற்கு தமிழக தொல்லியல் துறை வெகுவாக இயங்க வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.


இன்றைய நிலையில், வரலாற்று ஆய்வுகள் மற்றும் தொல்லியல் அகழ்வாய்வுகள், கல்வெட்டு மற்றும் நடுகற்கள் ஆய்வுகள் என்ற வகையில் தன்னார்வலர்களின் சில முயற்சிகள் தொடர்ச்சியாக விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி வருகின்றன. இதற்கு ஏதுவாகத் தமிழக தொல்லியல் துறை ஒவ்வொரு ஊரிலும் ஒரு தொல்லியல் அருங்காட்சியகம் ஏற்பட வாய்ப்புகளை உருவாக்கித்தரவேண்டும். இது அந்தந்த ஊர்களில் கிடைக்கின்ற கவனிப்பாரற்று கிடக்கின்ற வரலாற்றுச் சான்றுகளைப் பாதுகாக்க உதவும்.



அன்புடன்
முனைவர்.சுபாஷிணி
ksubashini@gmail.com








படம் உதவி மின்தமிழ் குழும உறுப்பினர்: முனைவர் காளைராசன்
மேலதிகமான படங்கள்
https://drive.google.com/drive/folders/0B02g7RFB0HureWF6S1o5S2xWRk0?usp=sharing
இந்த முகவரியில் உள்ளன.

பகவதஜ்ஜூக அங்கதம்

கௌதம சன்னா

நமக்கு கிடைக்கும் பழைய நாடகங்களுள் ஒன்று இந்த நூல். இதை படைத்தவர் பல்லவ அரசின் மன்னர்களில் ஒருவரான மகேந்திர வர்மர். இந்த நூல் கி பி 640 எழுதப்பட்டிருக்கலாம் என்பது வரலாற்று ஆய்வாளர்களின் கருத்து. எனினும் அவர் எத்தனை இலக்கியங்களைப் படைத்தார் என்பது உறுதியாகத் தெரியாவிட்டாலும், இரண்டு நூல்களை  மட்டும் உறுதியாகச் சொல்ல முடியும். அவை மத்தவிலாச பிரஹசனம் மற்றும் பகவத்தஜ்ஜூக அங்கதம் ஆகியன.

இந்த இரண்டு நாடகங்களும் சமஸ்கிருத மரபினை பின்பற்றி எழுதப்பட்டவை என்பதை தமது பகவதஜ்ஜூகத்தில் தெளிவு படுத்தியுள்ளார் மகேந்திர வர்ம பல்லவர். சமஸ்கிருதத்தில் பத்து வகையான நாடகங்கள் உள்ளன, அவை: வார (வேண்டுதல்), இகம்ரிக (ஒருதலைக் காதல்), திம (முற்றுகை), சமவக்கார (தொடர்பற்றுத் தொடங்கி ஒரு முடிவை அடைதல்), வியாயோக (போர்பூசல்), பாண (ஒரு நபர் காதல், வீர நாடகம்), சல்லாப (தொடர்பற்ற உரையாடல்), வீதி (ஒருவர் அல்லது இருவர் காதல்), உத்சிரிஷ்டிகாங்க (துக்க), பிரஹசன (அங்கத அல்லது நையாண்டி) என்ற வகையில் உள்ள நாடக பாணிகளில் அங்கத வகையில்தான் மன்னர் மகேந்திரர் தமது நாடகங்களை எழுதியுள்ளார்.

மன்னர் மகேந்திரர் எழுதிய இரண்டு நாடகங்களில் பகவத்ஜ்ஜூகத்தை அவர் எழுதவில்லை என்று மயிலை சீனிவேங்கிடசாமி போன்ற அறிஞர்கள் மறுக்கின்றனர். காரணம் பகவதஜ்ஜூகத்தை மகேந்திரர் எழுதியிருந்தால் பகவதஜ்ஜூகா என்ற விருது பெயர் அவருக்கு வாய்த்திருக்கும் என்று தமது மறுப்பை முன்வைக்கிறார். ஆனால் இரு நாடகங்களையும் பதிப்பித்த எம்.சி.லாக்வுட் பகவத்தஜ்ஜூகம் மன்னர் மகேந்திரர் எழுதியதுதான் என்று உறுதியாகக் கூறுகிறார். லாக்வுட் அவர்களின் கருத்தோடு நானும் உடன்படுகிறேன். இரண்டு நாடகங்களையும் எழுதியது மன்னர் மகேந்திரர்தான். அதற்கு இரண்டுக் காரணங்களைக் கூறமுடியும். முதல் காரணம், இரண்டு நாடகங்களும் ஏறக்குறைய ஒரே மாதிரியான பின்னணியில் அதாவது அரசவையினர் முன்பு நடித்துக் காட்ட வேண்டும் என்ற நோக்கத்தை முன்னிருத்தித் தொடங்கப்படுகின்றன. இரண்டாவது காரணம், இரண்டு நாடகங்களும் பௌத்தத்தைக் கடுமையாகக் கேலி செய்கின்றன. பௌத்தத்தை அழித்தவருக்கு அதை மக்கள் தளத்தில் அழிக்க வேண்டும் என்றால்  அதற்கு ஊடகமும் ஓர் எளிய வழிதானே! அதில் ஒன்றாக நிகழ்த்துக் கலையை மன்னர் தேர்ந்தெடுத்தார்.

மகேந்திரப்பல்லவர் எழுதிய பகவதஜ்ஜூகா பௌத்தர்களின் ஒரு நிலையான பரிவ்ராஜகா நிலையினை மேற்கொண்டிருக்கும் ஒருவரை மையப்படுத்தி நிகழ்கின்ற கதை.  அதன்படி பரிவ்ராஜகர் என்றால் உண்மையைத் தேடி அலையும் நிலையில் இருப்பவர் என்று பொருள். சற்றேரக்குறைய அவர் பிக்கு நிலையை எட்டக்கூடிய நிலையில் இருப்பவர். உண்மையைத் தேடி அலையும் ஒரு பரிவ்ராஜகரை முட்டாளாகக் கற்பித்துக் கொண்டு அவரைக் கேலியும் கிண்டலும் செய்யும் நாடகம் இது. பௌத்தத்தின் மீது மகேந்திரனுக்கு இருந்த வெறுப்பும் காழ்ப்பும் இந்த நாடகத்திலும் இதற்கு முன்னர் எழுதிய மத்தவிலாச ப்ரஹசனத்திலும் காணமுடியும்.