Wednesday, July 15, 2020

தலையங்கம்: பொது முடக்கக் காலம் தனிமனித வளர்ச்சிக்கான காலம்

தலையங்கம்:  பொது முடக்கக் காலம்  தனிமனித வளர்ச்சிக்கான காலம் 




வணக்கம்.

உவப்பத் தலைக்கூடி உள்ளப் பிரிதல்
அனைத்தே புலவர் தொழில் -  (குறள் எண்:394; அதிகாரம்:கல்வி)

கட்டாயமாக வீட்டிற்குள்ளேயே முடங்கிக் கிடக்க வேண்டிய சூழல் அமைந்துவிட்ட போதும் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை உலகத் தமிழர்களை ஒன்றிணைத்து தொடர்ச்சியாக பல்வேறு நடவடிக்கைகளைச் செயலாற்றிக் கொண்டே வருகின்றோம். கடந்த மூன்று மாதங்களில் இணைய வழியாகச் சிந்தனைக்கு விருந்தாகப் பலதரப்பட்ட நிகழ்வுகளைத் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை வழங்கி இருக்கின்றோம் என்பதை அறிவிப்பதில் பெருமை கொள்கின்றோம்.

ஊரடங்கும் கட்டுப்பாடுகளும் மிக இறுக்கமாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட ஏப்ரல், மே மாதங்களில் இலங்கை மலையகப்பகுதியின் இரத்தினபுரி மாவட்டத்தில்  தமிழ் மக்கள்  வசிக்கின்ற 58 தோட்டங்களில் 232 பிரிவுகளில் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பன்னாட்டு அமைப்பின் ஐரோப்பியக் கிளை வழங்கிய நன்கொடை  190ற்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்களுக்கு ஒருவார கால உணவுப் பொருள் தேவையைப் பூர்த்தி செய்வதாக அமைந்தது.  இதே போலத் தமிழகத்தின் நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்தின் கீழ்வேளூர் ஒன்றியம், காக்கழனி-நுகத்தூர் ஊராட்சியில் வசிக்கின்ற 150 குடும்பங்களுக்கு உணவுப் பொருட்களை நன்கொடை வழங்கி உதவினோம்.

நீண்ட கால திட்டங்களில் ஒன்றான இணையவழிக் கல்விக் கழகத்தைத் தொடக்கும் முயற்சி இவ்வாண்டு சாத்தியப்பட்டது. தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியாக இவ்வாண்டு மே மாதம் 19ம் தேதி தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் முதன்மைநிலை இணையக் கல்விக் கழகம் தொடங்கப்பட்டது.  தமிழக அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித்துறை அமைச்சர்.மாண்புமிகு திரு.க. பாண்டியராஜன் அவர்கள் தொடக்கி வைத்த இந்த நிகழ்வில் தமிழக அரசின் அதிகாரிகளும் கலந்து சிறப்பு சேர்த்தனர். `கடிகை` இணையக் கல்விக் கழகம் உலகத் தமிழ் மக்களின் அறிவுத்தேடலுக்கு வாய்ப்பினை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் ஓர் கல்விப்பாலமாகும். 

கடந்த ஆண்டு, அதாவது 2019 ஆம் ஆண்டில், இரண்டு முறை கல்வெட்டுப் பயிற்சிகளைத் தமிழகத்தில் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை செயல்படுத்தினோம். இதன்வழி ஏறக்குறைய முந்நூறு  மாணவர்கள் பயிற்சிகளில் கலந்து பயன் பெற்றனர். ஊரடங்கு விதிகள் நடப்பில் உள்ள இந்தக் காலகட்டத்தில், வரலாறு தொடர்பான தகவல்கள் மக்களுக்குச் சென்று செல்வதிலும் தரமான பயிற்சிகள் உலகத் தமிழ் மக்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதையும் கவனத்தில் கொண்டு ஜூன் மாதம் இரண்டு நாட்கள் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை சோழர் காலத் தமிழ் கல்வெட்டுகள் பற்றிய ஒரு பயிற்சிப் பட்டறை ஏற்பாடு செய்திருந்தோம். அதில் தமிழகம் மட்டுமன்றி ஐரோப்பாவிலிருந்தும் அமெரிக்காவிலிருந்தும்  169 மாணவர்கள் ஜூன் 19லிருந்து 21 வரை, மூன்று நாட்கள் நடந்த கல்வெட்டுப் பயிலரங்கத்தில் பங்குகொண்டனர்.

ஒவ்வொரு வார இறுதியிலும் அறிஞர்களை அழைத்து அவர்களது ஆய்வுகள் தொடர்பான செய்திகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் வகையில் வார இறுதி நாட்கள் சனிக்கிழமையும் ஞாயிற்றுக்கிழமையும் தொடர்ந்து ஆய்வுரைகள் நிகழ்ந்து வருகின்றன. அதுமட்டுமின்றி கடிகை முதன்மை நிலை இணையக் கல்விக்கழகத்தின் வழியாக மூன்று சிறப்பு நிகழ்ச்சிகளையும் கடந்த மூன்று மாதங்களில் நிகழ்த்தி இருக்கின்றோம்.  கடிகை கல்விக்கழகத்தின் முதல் சிறப்பு நிகழ்ச்சியாக ஒரிசா மாநில அரசின் சிறப்பு ஆலோசகரும், சிந்துவெளி ஆய்வாளருமான திரு.பாலகிருஷ்ணன் இஆப அவர்களது சிறப்புரை நிகழ்ந்தது. இதனைத்தொடர்ந்து நிறவெறிக்கும் இனவாதத்திற்கு எதிரான சிந்தனைகளை ஆராய்ந்து அலசும் வகையிலான உரை நிகழ்ச்சியில் இந்திய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் டாக்டர் தொல்.திருமாவளவன் அவர்கள் கலந்து சிறப்பு சேர்த்தார். இதன் தொடர்ச்சியாகத் தமிழகத்தின் மேம்பாட்டிற்கு பெரும் தொண்டாற்றிய பெருந்தலைவர் காமராஜர் அவர்களின் 118வது பிறந்தநாள் சிறப்பு நிகழ்ச்சியை முன்னிட்டு மேனாள் சட்டமன்ற உறுப்பினரும் முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமாகிய திரு பீட்டர் அல்போன்ஸ் அவர்களது காமராஜர் சிறப்புரை இவ்வரிசையில் இடம் பெற்று பெருமை சேர்த்தது.

இடைவிடாது பல்வேறு உரை நிகழ்ச்சிகள் தொடர்ந்தாலும் காலத்திற்கேற்ற வகையில் பெண்களின் வளர்ச்சிக்கும் பாதுகாப்பிற்கும் முன்னுரிமை கொடுக்கும் வகையில் ஐந்து நாட்கள் சிறப்புப் பெண்கள் கருத்தரங்கத்தைத் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை ஜூலை மாதம் 8ம் தேதிமுதல் 12ம் தேதி வரை நிகழ்த்திப் பல பெண் ஆளுமைகளை இணையவழி கலந்துரையாட வைத்து சாதனை புரிந்தது. இந்தக் கருத்தரங்கின் இறுதி நாள் நிகழ்ச்சியில் இந்திய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் முனைவர்.தமிழச்சி தங்கபாண்டியன் அவர்கள் இணைந்ததோடு, ஆய்வுரையும் வழங்கி நிகழ்ச்சிக்குச் சிறப்பு கூட்டினார். இந்த ஐந்து நாட்கள் கருத்தரங்கின் முக்கியத் தீர்மானங்களாகக் கீழ்க்காணும் செயல்பாடுகளைத் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை இறுதி நாள் நிகழ்ச்சியில் அறிவித்தோம்.

1. துறை சார்ந்த வல்லுநர்களாகச் செயலாற்றிக் கொண்டிருக்கும் பெண்களை உலகுக்கு அடையாளப்படுத்தி அவர்களது திறனை ஊக்குவிக்கும் முயற்சிகளாகத்  தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் வார இறுதி சொற்பொழிவுகளில் மிக அதிகமாகப் பெண்களுக்கு அவர்களது அனுபவ மற்றும் ஆய்வுப் பணிகளைப் பற்றி உரையாற்ற வாய்ப்புகள் வழங்குவது.

2.  பொதுவாகவே சமூகத்தில் பெண்கள் இரண்டாம் தரம் அல்ல. ’ஆணுக்குப் பெண் சமம்’ என்ற பேச்சுக்கள் கூட இனி வேண்டாம்.  அது போலித்தனமானதே. ஆகையால், அடிப்படை மனித உரிமையைப் பேணும் வகையில் பெண்களைத் தரம் தாழ்த்தி அவர்களை அலங்கார பொம்மைகளாகப் பார்க்கும் நடவடிக்கைகளை முற்றிலும்  தவிர்க்க வேண்டும்.  கல்விக் கூடங்களிலும் கல்லூரிகளிலும் உயர்கல்வி நிலையங்களிலும் பொன்னாடைகளையும், பரிசுகளையும்  தூக்கிக் கொண்டு வந்து நிற்கும் அலங்காரப் பதுமைகளாகப் பெண்களைப் பார்க்காமல் அவர்களது அறிவைக் கொண்டாடும் ஒரு சமூகமாக  நமது சிந்தனைகளைப் புதுப்பித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற செய்தியை வலியுறுத்துவது.

3. பெண்கள் தங்களைப் பலவீனமாகக் காட்டிக் கொள்வதில் பெருமை இல்லை. உடல் ரீதியாகவும் உள்ளத்தளவிலும் துணிச்சலும் பலமும் பொருந்தியவர்களாகப் பெண்கள் இருக்க வேண்டியது அவசியம்.  ஆரோக்கியமான உணவு, சிறப்பாகத் தன்னை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளுதல் , தைரியமாகப் பேசுதல் போன்ற பண்புகளைப் பெண்கள் வளர்த்துக் கொள்ள அவ்வப்போது வழிகாட்டுதல் நிகழ்ச்சிகளை ஏற்பாடு செய்வது.

4. கிராமப்புற பெண்களின் கல்வி வளர்ச்சி மற்றும் ஆய்வுத் துறைகளில் முறையான முன்னெடுப்புக்கள், ஆய்வுக்கு வழிகாட்டுதல் போன்ற வகைகளில் வழிகாட்டும் நிகழ்ச்சிகள் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் கடிகையின் வழியாகத் தொடங்கப்பட  உள்ளது.  இன்றைய நிலையில் ஆய்வுக்குக் காசு வாங்கும் போக்கும் ஆய்வுக் கூடங்களில் பெண்களைப் பாலியல் ரீதியாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள நினைக்கும் முயற்சிகளையும்  கண்டிப்பதோடு சிக்கலில் மாட்டிக் கொள்ளும் பெண்களுக்குத் தகுந்த உதவிகளைச் செய்வது.

5. வணிகத்தில் ஈடுபடும் பெண்களுக்கும், விவசாயம், கைத்தறி நெசவுத் தொழில், சுய மேம்பாடு தொடர்பான கலந்துரையாடல்கள் என்ற  வகையிலான நிகழ்ச்சிகளையும் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் கடிகை இணையக் கல்விக்கழகம் யோசித்து வருகின்றோம்.  கைத்தறி நெசவு சார்ந்த துறையில் பெண்களுக்கு உதவும் முயற்சிகள் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாகச் செயல்பாட்டில் உள்ளன. இது மேலும் விரிவாக்கம் செய்யப்பட உள்ளது.

6. மாற்றுப்பாலினத்தோர் (Transgender)  சமூகப் பிரச்சனைகளை ஆராயும் வகையில் வார இறுதி  இரண்டு நாள் இணைய வழிக்கருத்தரங்கம் ஒன்று திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

7. பெண்கள் மீது நடக்கும் இணையத் தாக்குதல்கள் (Cyber attack)  வன்மையாகக் கண்டிக்கப்பட வேண்டியவை.பல வேளைகளில் எந்த வித அடிப்படை ஆதாரமுமின்றி பெண்களை சமூக நடவடிக்கைகளை முடக்க எடுக்கப்படுகின்ற நடவடிக்கைகள் இந்தியாவில் மட்டுமன்றி உலக நாடுகளிலும் சமூக விரோதிகளால் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. இதனைக் கருத்தில் கொண்டு,   இணையத் தாக்குதல்களைக் கண்டிக்கும் வகையிலும் அத்தகைய அறமற்ற செயலைச் செய்வோரை சட்டப்படி தண்டனை பெற்றுத்தர விழிப்புணர்ச்சி ஏற்படுத்தும் வகையிலான கருத்தரங்கம் ஒன்றினை ஏற்பாடு செய்வது.

ஆகிய தீர்மானங்கள் இப்பெண்கள் கருத்தரங்கில் வாசிக்கப்பட்டன.

ஆய்வு நோக்கங்களையும் சமூக நலன் சார்ந்த நோக்கங்களையும் முன் வைத்து பல்வேறு நடவடிக்கைகளை உலகத் தமிழர்களுக்காகச் செயலாற்றி வருகின்றது தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பன்னாட்டு அமைப்பு. உலகம் முழுவதும் விரைவில் ஊரடங்கு நிலை தளர்த்தப்பட்டு பொதுமக்கள் இயல்பான வாழ்க்கைக்குத் திரும்புவோம் என்ற நம்பிக்கையோடு இந்த காலாண்டிதழை உங்களுக்குக் கொண்டுவந்து சேர்க்கின்றோம்.

அன்புடன்
முனைவர்.க.சுபாஷிணி
ஜூலை 15, 2020



Monday, July 13, 2020

வையத்தலைமை கொள்

வையத்தலைமை கொள்

-- முனைவர். ஆ. பாப்பா

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை - கடிகையின்
வையத்தலைமை கொள் - பெண்கள் விழிப்புணர்வுக் கருத்தரங்கம்

துணிந்து சொல் (08-07-2020)
            ஐந்து நாட்கள்  கருத்தரங்கின் முதல் நாள் நிகழ்வு அலிகார் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் சாந்தினி பீ அவர்களின் வரவேற்புரையுடன் தொடங்கியது. தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் நிறுவனர் முனைவர் சுபாஷிணி அன்றைய நிகழ்வுக்கான நோக்கவுரையில் வீடு, வெளி இரண்டிலும் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பு இல்லை, பெண் ஒரு கருத்தினைக் கூறும்போது உடன் வெளிப்படுகின்ற எதிர்க் கருத்தினை எதிர் கொள்கின்ற சக்தி பெண்களுக்குத் தேவை, பொருளாதாரத்தில் உயர்வு மற்றும் பிறருக்கு உதவ வேண்டும் என்கிற எண்ணம் கொண்ட பெண்களும் வேண்டும் என்கிற நோக்கங்களை முன் வைத்ததோடு தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் செயல்பாடுகளைக் களங்கப்படுத்தும் வகையில் பலர் பேசி வருகிறார்கள். அப்பேச்சுக்கள் கால வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்படும் என்று நம்புவோம் எனவும் பேசினார். 
            பல்வேறு தளங்களில் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஆறு ஆளுமைகள்  தாம் படித்ததை, தள்ளி நின்று தாம் பார்த்ததை மட்டுமோ பேசாமல் தங்கள் வாழ்க்கை அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டார்கள்.
            ஊடகங்களில் பெண்கள் எதிர் நோக்கும் சிக்கல்களைத் திருமிகு கிருத்திகா தரன் இணையத்தின் மூலம் பெண்கள் தம்மை உயர்த்திக் கொள்ளுவது சாத்தியமா? என்கிற வினாவுடன் தொடங்கி இணையம் பெண்ணினது அடையாளத்தை அழிக்கிறது, இணையத்தில் பயன்படுத்தப்படும் வசைச்சொற்கள் பெண்பாலைச் சார்ந்தவை, பெண்கள் இணையத்திற்கு இரையாவது, நண்பர்களை நம்ப முடியாமலும் செய்ய வைக்கும் இணையம் போன்ற கருத்துக்களை முன்வைத்ததோடு இணையம் பாலினமற்ற இணையமாக மாறவேண்டும், பாலினமற்ற சமூக மாற்றத்திற்குப் பெண்கள் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட வேண்டுமெனக் கேட்டுக் கொண்டார்.
            ஆசிரியரான முனைவர் செந்தமிழ்ச்செல்வி; குடும்பங்களில், பணிபுரியுமிடங்களில், வெளியிடங்களில் நிகழும் வன்முறையைப் பெண்களால் துணிந்து சொல்ல முடியவில்லை.  என்றும் பள்ளிகளில் பெண்களும் சிறுமிகளும் படும் துன்பங்களையும் எடுத்துரைத்தார்.
            ஆணவப்படுகொலைகள் பற்றிப் பேசிய முனைவர் சத்யாதேவி இது அதிகம் பேசப்படுவது கடந்த பத்து ஆண்டுகளாகத்தான். பெண் உடல் முதன்மைப்படுத்தப்படுவதும் உடைமை பொருளாகக் கருதப்படுவதும் அவளுக்கென மனம், அறிவு, வெளி இருக்கிறதென்று நினைக்காததும் இதற்குக் காரணம். சாதி குறித்த சிந்தனை படித்தவர்களிடம் அதிகம் காணப்படுகிறது, தனி மனித மாற்றம்தான் இதற்குத் தீர்வு என்றும் கூறினார்.
            குடும்ப வன்முறை பற்றிப் பேசிய முனைவர் அனுசுயா வன்முறை என்பது அடிப்பது மட்டுமல்ல. உடல், உளம் மற்றும் பொருளாதாரம் ஆகிய மூன்று நிலைகளில் பெண்களுக்குக் குடும்ப வன்முறைகள் நடைபெறுகின்றன. 80% பெண்கள் இதை வெளியில் சொல்வதில்லை என்பதோடு சில கணக்கெடுப்புகளைக் கூறி அந்தக் கணக்கெடுப்புகளிலும் வேறுபாடுகள் காணப்படுவதைச் சுட்டிக் காட்டினார். 
            சமுதாயத்தில் சாதீயச் சிக்கல்கள் பற்றிய தனது கருத்துக்களை முன்வைத்த வழக்கறிஞர் சினேகா சிறுவயதில் அவரது தந்தை பள்ளிப் படிவத்தில் சாதி சமயமற்றவர் என்று நிரப்பிச் சமர்ப்பித்ததையும் அதனால் அவரது குடும்பம் சந்தித்த அனுபவங்கள், கலப்புத் திருமணம் என்று கூறாமல் சாதி மறுப்புத்திருமணம் என்று கூறவேண்டும், சாதி என்பது பிறப்பு தொடங்கி இறப்பு வரை அனைவரிடத்திலும் இருக்கிறது என்பதோடு ஒவ்வொரு பிரச்சனைக்கும் பெண்களாகிய நாம் ஒன்றிணையவேண்டும் என்றும் கேட்டுக்கொண்டார்.
            மாற்றுத்திறனாளியாகத் தான் எதிர்கொண்ட சிக்கல்களைப் பள்ளி தொடங்கி கல்லூரி, பணியிடம், பொதுவெளி எனப் பேசிய உலகம்மாள் அரசுப் பள்ளியில் படித்தது வாழ்க்கையைக் கற்றுத்தந்ததாகப் பெருமையாகக் கூறினார். சுதந்திரம் நமக்குள்ளிருந்தே வரவேண்டும், அதைச் சரியான வழியில் கொண்டு செல்ல வேண்டும். நம்மையே முதலில் முன்மாதிரியாகக் காண வேண்டும், கட்டுப்பாடுகளை எப்படி உடைக்க வேண்டும் என்பதில் தெளிவும் அதில் முட்டி நிற்காமல் பாதையை உருவாக்கிக் கொள்ள வேண்டும், நமக்கான பொறுப்பை எப்படிக் கையாளுகிறோம் என்பது முக்கியம் என்று தெரிந்தாலே தடைகளிலிருந்து வெளிவர முடியும் என்று கூறினார்.
            முதல் நாள்  நிகழ்வு மூன்று மணிநேரம் மலர்விழியின் சிறப்பான நெறியாள்கை மற்றும் பங்கேற்பாளர்களின் வினாக்கள் மற்றும் கலந்துரையாடலோடு தொய்வின்றி நடந்து முடிந்தது.

நெசவு போற்றுவோம்  (09-07-2020)
            இரண்டாம் நாள் கருத்தரங்கு நெசவு போற்றுவோம் என்கிற தலைப்பில் பருத்தி, நெசவு – நம் பண்பாடு என்று நெசவுக்கலையின் இன்றைய நிலை மற்றும் அதனை மீட்டெடுக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தும் வகையில் அமைந்தது. இன்றைய கருத்தரங்கு ஓசை அமைப்பின் ஒருங்கிணைப்பாளர் செல்வி அகிலா செழியனின் வரவேற்புரையுடன் தொடங்கியது.
            தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை நிறுவனர் முனைவர் சுபாஷினி, சேலம் ஆரண்யா அல்லி இயற்கை பண்ணை உரிமையாளர் ஆரண்யா அல்லி மற்றும் அமெரிக்கா 'டிரடிஷனல்  இந்தியா' நிறுவனத்தின் புஷ்பா கால்டுவெல் ஆகிய மூவரும் இந்த  நிகழ்வின் சிறப்புரையாளர்கள். மூவரும் நெசவுத் தொழிலை மீட்டெடுப்பதற்கு முழு மூச்சுடன் இயங்கிக் கொண்டிருப்பவர்கள்.
            சுபாஷிணி அவர்கள் தமது நோக்கவுரையோடு கைத்தறித் தொழில், தொழிலாளர் நிலை, தங்கள் குழு சென்ற மரபுப்பயணம், களப்பணி பற்றிப் பேசினார். கைத்தறி குறித்துத் தம் அமைப்பின் ஆவணங்களான ஒலி, ஒளிப்படக் காட்சிகளையும் ஒளிபரப்புச் செய்தார். இக்காட்சிகள் நெசவுத் தொழிலாளர்களின் இன்றைய வாழ்க்கை நிலையைப் பிரதிபலிப்பதாக இருந்தது.
            வேளாண்மைக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஆரண்யா அல்லி அவர்கள் நெசவுத் தொழிலாளர்களுடன் வாழ்ந்தும் தொழில் செய்வதோடு இயற்கை வேளாண்மையை ஊக்குவித்தும் வருபவர். நெசவுத் தொழில், தொழிற்கருவிகள், தொழிலாளர்கள், சேலை வகைகள், வடிவமைப்புகள், உற்பத்தி, சந்தைப்படுத்துதல்,  காலந்தோறும் நெசவுத்தொழில் சந்தித்த சிக்கல்கள், சவால்கள், அரசுச் சட்டங்கள், இன்றைய மாற்றங்கள், அனைத்திற்கும் மேலாகத் தமது அனுபவங்களையும் எடுத்துரைத்தார். இவரது நிறுவனம் இரண்டு முறை தேசிய விருது பெற்றிருக்கிறது.
            சேலத்தில் பிறந்து இன்று அமெரிக்காவில் வசித்துவரும் புஷ்பா கால்டுவெல் அவர்கள் தம் சகோதரியுடன் இணைந்து இந்தியாவில் 40 தமிழ்க்குடும்பங்கள் உள்பட 100 நெசவாளர் குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரத்தைக் கையிலெடுத்துச் செயலாற்றுகிறது இவரது டிரடிஷனல்  இந்தியா என்கிற அமைப்பு,  உழவும் நெசவும் அவருக்கு  இரு கண்கள். வட அமெரிக்கத் தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் ஆதரவுடன் தாம் செயல்பட்டு வருவதையும் கூறினார். தமிழகத்தில் கல்லூரிகளில் கைத்தறி விழிப்புணர்வு முகாம்கள் நடத்திவருவதையும், தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையுடன் இணைந்து சென்னை எத்திராஜ்  கல்லூரியில் நடத்தப்பட்டது பற்றியும், தன்னோடு தன்னார்வலர்கள் மற்றும் கல்லூரி மாணவர்கள் இப்பணியில் ஈடுபட்டிருப்பது, கைத்தறி உடுத்துவதன் நோக்கம் போன்ற கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.
            திருவள்ளுவர், தமிழ்த்தாய் உருவங்கள் மற்றும் தமிழ் எழுத்துக்கள் வரையப்பட்ட கைத்தறிச் சேலைகள் உருவாக்கப்பட்டு அமெரிக்கா மற்றும் ஜெர்மனியில் நடைபெற்ற தமிழ் விழாக்களில் விற்பனை செய்யப்பட்டது. இன்றைக்கு நெசவுத்தொழில் செய்து வருபவர்கள்தான் கடைசித் தலைமுறை.  மக்கள் ஆர்வம் குறைந்து கொண்டே வருவது, இதனை அழியாமல் காப்பது நமது கடமை, நாம் செய்ய வேண்டியவை போன்ற கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்பட்டன. நிகழ்வின் பங்கேற்பாளர்கள் நெசவுத் தொழிலை நசிய விடாமல் செய்யவேண்டும் என்று கூறியதோடு நிறைய வழிமுறைகளையும் சொல்லியது கருத்தரங்கின் நோக்கத்தைப் பாதி வெற்றி பெறச் செய்ததாகவே நினைக்கமுடிகிறது. இந்த  நிகழ்வு முனைவர் பாப்பா அவர்களின் ஒருங்கிணைப்புடன் இனிதே முடிவடைந்தது.   

செம்மை மாதர் (10-07-2020)
            பல்துறைப் பெண்ணாளுமைகள் என்கிற பொருளிலமைந்த மூன்றாம் நாள் கருத்தரங்கிற்குத்  திருமிகு தர்மசீலி அவர்கள் வரவேற்புரை வழங்கினார். திருமிகு வசந்திரவி அவர்களின் நெறியாளுகையுடன் இன்றைய நிகழ்வு கல்வியில் பெண்கள் அன்றும் இன்றும், இலக்கியத்தில் பெண்கள், தொழில் நுட்பத்தில் பெண்கள், வரலாற்றில் முதன்முதலில் தடம் பதித்த பெண்கள் என்கிற நான்கு தலைப்புகளில் நான்கு ஆளுமைகளால் நிகழ்த்தப்பெற்றது.
            பெண் கல்வி கற்பது சுயமாக முடிவெடுக்கும் வாய்ப்புகளை உருவாக்கும், அதிகமான வாசிப்பு திறந்த மனப்பான்மையை வளர்க்கும், அது ஆரோக்கியமான சமுதாயத்திற்கு வழி வகுக்கும் என்கிற தனது நோக்கவுரையை முனைவர் சுபாஷிணி முதலில் முன்வைத்தார்.
            தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் செயலர் முனைவர் தேமொழி ஒவ்வொரு கால கட்டத்திலும் பெண் கல்வியின் நிலை, பெண் கல்விக்கான தடைகளும் காரணங்களும் குடும்பம் மற்றும் சமூகத்தில் பெண் கல்வி குறித்த சிந்தனைகள், இன்றும் பெண் கல்வியின் நோக்கத்தில் ஒன்றாக நல்ல மணமகனைத் தேர்ந்தெடுத்தல் என்பது அமைந்திருப்பதையும், இந்தியாவில் இந்திராகாந்தி மற்றும் காமராசர் காலத்தில் கல்வியில் ஏற்படுத்தப்பட்ட மாற்றங்கள் பெண் கல்வி வளர்ச்சிக்குக் கொஞ்சம் உதவியமை போன்றவை பற்றிப் பேசினார். இன்றும் கல்லூரிகளில் பெண் துறைத்தலைவர்கள், இருபாலரும் இணைந்து செயல்படும் விழாக்கள், பணியிடங்களில் சமவிகித வாய்ப்பு கிடைக்காமை, நடத்தப்பெறும் கருத்தரங்குகளில் பேசுவதற்குப் பெண்களுக்குத் தரப்படும் முன்னுரிமை குறித்த கணக்கெடுப்புகளையும்,   அரசு கொண்டு வந்த நுழைவுத் தேர்வு மாறுதல்கள் ஒடுக்கப்பட்ட பெண்களின் தொழிற்கல்விக்குப் போடும் தடை,  அதனால் அவர்கள் கனவு  கனவாகவே இருப்பது ஆகிய கருத்துக்களைச் சான்றுகளுடன் பேசினார்.
            இலக்கியங்கில் பெண்கள் பற்றிப் பேசிய முனைவர் மஞ்சுளா அவர்கள் சங்ககாலத்தில் கல்வி பரவலாக்கப்பட்டிருந்தது, கருத்துச்சுதந்திரம் இருந்தது, பெண்கல்வி மறுக்கப்படவில்லை என்றும்  சங்கப்புலவர் வெண்ணிக்குயத்தியார், வெளிப்படையாகத் தன் காதலைக் கூறிய ஆண்டாள், சமையலறைதான் உன் அதிகாரம் என்று சொல்லிக் கொடுக்கப்பட்ட அடிமைத்தளையிலிருந்து வெளிவரக் கதை எழுதிய அம்பை, பெண் உடல் அரசியலைக் கவிதையாக்கிய சல்மா ஆகியோரது படைப்புகளை விளக்கியதோடு அப்படைப்புகள் அவ்வக் காலகட்டத்தைப் பிரதிபலிப்பதோடு காலத்தின் கலகக் குரல்களாக ஒலித்தவை என்றே பார்க்க வேண்டும் என்றும் பேசினார்.
            அறிவியல் சிந்தனை அக்காலத்திலிருந்தே பெண்களுக்கு இருந்திருக்கிறது என்று வரலாற்றடிப்படையில் துவங்கிய பேராசிரியர் மாலா நேரு தொழில் நுட்பத்துறையில் பெண்களுக்கான நிலை குறித்துப் பேசினார். உலக அளவில் பார்க்கும்போது இந்தியாவில் அறிவியலில் பெண் பங்களிப்பு குறைவுதான், தொழில் நுட்பத்தில் பெண்கள் தலைமை ஏற்காததற்குக் காரணம் குடும்பச்சூழல், பணியிடங்களில் பாலியல் துன்புறுத்தல் மற்றும்  பெண்களின் திறமைகள் முடக்கப்படுவதும் என்று கூறியதோடு, பெண்களின் துறைசார் திறமைகளை முதலில் உலகிற்கு அறிமுகம் செய்ய வேண்டும், பெண்கள் ஒருங்கிணைந்து கருத்தரங்குகள், மாநாடுகளை நடத்த வேண்டும், சில தொழில் நிறுவனங்கள் செய்வது போலப் பெண்களுக்கென சிறப்பு வேலை நேரம், காலத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்று வழிமுறைகளையும்,  பெண்களுக்குத் தன்னார்வமும் இலக்கும் இருந்தாலே சாதிக்கலாம், அறிவுசார் சமூகமே இன்றைய தேவை, அதற்குப் பெண் கல்வி இன்னும் பெண் தொழில் கல்வி அவசியம் என்றும் கூறித் தனது உரையை முடித்தார்.
            சரித்திரம் பேசாமல் விட்ட பெண்கள் பற்றி வரலாற்றாளர் நிவேதிதா லூயிஸ் பேசினார். பொதுவுடைமையைப் பொதுவாக்கப் பாடுபட்டவரும் அரசியலில் திருப்பங்களை உருவாக்கியவருமான மணலூர் மணியம்மா, இந்தியாவின் முதல் பெண் பொறியாளர் ஏ. லலிதா, இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு அரசியலில் திருப்பங்களை உருவாக்கிய கதீஜா யாகூப் ஹாசன், இசைக்கு மதமில்லை என்று கூறிய இசுலாமிய நாதஸ்வரப் பெண் கலைஞர் காலிஷாபீ மெகபூப், சென்னைப் பல்கலையில் முனைவர் பட்டம் பெற்ற முதல் பெண் மீனாட்சி, தமிழகத் தொல்லியல் துறையில் பணி செய்த மார்க்சிய காந்தி உள்ளிட்ட எட்டு பெண்கள் பற்றிப் பேசினார். பெண்கள் பற்றிய வரலாறு அதிகம் எழுதப்படவில்லை, சிறுபான்மையினப் பெண்களின் வரலாற்றை மீட்டெடுக்க வேண்டும், தொழில்நுட்பம் மிகுந்த இன்றைய காலகட்டத்தில் நாம் இன்றைய பெண்களின் வரலாற்றை நாம் ஆவணப்படுத்திவிட வேண்டும் என்றும் கேட்டுக் கொண்டார்.   

தளை தகர்ப்போம் (12-07-2020)
            பெண்களுக்கெதிரான வன்முறை பற்றிய நான்காம் நாள் கருத்தரங்கு எழுத்தாளர் மலர்விழி அவர்களின் நெறியாளுகையில் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் செயலர் முனைவர் தேமொழியின் வரவேற்புரையுடன் தொடங்கியது. 
            கடந்த சில நாட்களாகப் பெண்களுக்கெதிரான வன்முறைகள் அதிகரித்து வருவதை ஊடகங்கள் வாயிலாகப் பார்க்கிறோம். ஊரடங்கு நேரத்தில் குடும்ப வன்முறைகள் அதிகமாகியுள்ளன. ஆகவே பெண்கள் தங்களுக்கெதிரான பிரச்சனைகளை மனம் மற்றும் சட்ட ரீதியாக எதிர்கொள்வதற்கு வழிமுறைகளை அமைத்துத் தரும் வகையில் இன்றைய அமர்வுகள் நடத்தப்படவேண்டும் என்கிற தமது அவாவை நோக்கவுரையாகத் தலைவர் சுபாஷிணி வைத்தார். 
            உளவியல் மருத்துவ நிபுணரும் சமூக ஆர்வலருமான ஷாலினி அவர்கள் உள அடிப்படையில் பெண்கள் பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்ளுதல் குறித்துப் பேசினார். அனைத்து உயிரினங்களிலும் பெண் உயிரினம் மட்டுமே வலிமை மிகுந்தது. ஆரம்பக் காலத்தில் முதலில் இடம்பெயர்ந்த மக்கள் தாய்வழிச் சமூகமாக எந்தப் பிரச்சனையுமின்றி வாழ்ந்தனர். இரண்டாவதாக வந்தவர்களே தந்தைவழிச் சமூகமாகப் பெண்களை அடிமைப்படுத்தும் சமூகமாகப் பல கட்டுப்பாடுகளைக் கொணர்ந்தனர். பெண்கள் தங்கள் வலிமையை மறந்து ஆண்களைப் போற்றத் தொடங்கியதோடல்லாமல் தங்கள் வழித்தோன்றல்களையும் அப்படியே வளர்த்து அதுவே இன்று இயலாமையாக உருவெடுத்திருக்கிறது என்பதைச் சமயங்கள், வழிபாடு, மணமுறைகள், சடங்குகள், நம்பிக்கைகள், பழக்கவழக்கங்கள் போன்ற ஆதாரங்களுடன் வரலாறு, பண்பாட்டு  ரீதியாகவும் தெளிவாக விளக்கினார். இன்னும் பெண் என்பவள் இருவித மனநிலையினை உடையவள். இதை ஆண்கள் பயன்படுத்திக் கொள்ளுகின்றனர். சிந்தனையே இல்லாமலும் அதே நேரம் மிக அதிகப்படியான சிந்தனையும் கூடாது. படித்தவர்களிடம்தான் அதிகம் தயக்கமும் பயமும் காணப்படுகிறது. இந்நிலை மாறவேண்டும். சூழ்நிலைக்குத் தகுந்தவாறு பிரச்சனைகளை எதிர் கொள்ளும் மனம் வேண்டும் என்றும் கூறினார். 
            வழக்கறிஞர் கிருபா முனுசாமி பெண்கள் தங்கள் பிரச்சனைகளைச் சொல்வதற்கு இங்கு தளமே இல்லை என்று தொடங்கி வரலாற்றடிப்படையில் சட்டம் குறித்துப் பேசினார். முகலாயர் மற்றும் ஆங்கிலேயர் ஆட்சி வரைக் குற்றங்கள் மட்டுமே சட்ட அடிப்படையில் பார்க்கப்பட்டன. அவர்கள் சமயம் மற்றும் பண்பாட்டு விசயங்களில் தலையிடக்கூடாது என்று நினைத்தனர். பாலியல் வன்கொடுமைச்சட்டம், பெண்கள் சொல்வதை நம்பவேண்டும் என்கிற நிலைப்பாடு போன்றவை   கொண்டுவரப்பட்டதன் பின்னணியினைப் பாப்ரிதேவி, மதுரா, சக்தி வாஹிணி போன்ற வழக்கு விவரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு விளக்கினார். இன்றும் நீதி மன்றங்கள்,  பிற இடங்களிலும் பாலினம், சாதி குறித்த பாகுபாடுகள் இருப்பதைத் தன் அனுபவங்களின் வாயிலாக எடுத்துரைத்தார்.  பெண்களுக்குப் பெண்களே எதிரிகளாகவும் உதவும் மனப்பான்மை இல்லாதிருப்பதும் மாறவேண்டும். நாமனைவரும் ஒரே குரலாக இருக்கவேண்டும். அப்பொழுதுதான் சட்டம், நீதிமன்றம் இன்னும் பிற அமைப்புகள் எல்லாம் நமக்குப் பயனுள்ளவையாக அமையும். நீதி மன்றங்களில் சாட்சி என்பது மிகவும் முக்கியம். பெண்கள் அதற்கு முன்வருவதில்லை. மூன்றாம் நபராக முகத்தைக் காட்டாமல் பாதிக்கப்பட்டவருக்கு உதவிசெய்யலாம். நாம் ஒற்றுமையாக முன்வரவேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டார். 
            பள்ளிகளிலேயே குழந்தைகளுக்குத் தற்காப்புக் கலையையும் உடல் தொடர்பான விசயங்களைச் சொல்லித்தருவதுமே பாலியல் குற்றங்களின் எண்ணிக்கை குறைய வாய்ப்பாக அமையும் என்று தலைவர் சுபாஷிணி அவர்கள் கூறப் பின் பங்கேற்பாளர்களின் வினாக்கள், கலந்துரையாடலுடன் கருத்தரங்கம் நிறைவுபெற்றது.   

முந்நீர் மகடூஉ (12-08-2020)
            கடல் தாண்டித் தடம் பதித்த பெண்கள் எதிர் கொள்ளும் சிக்கல்கள் குறித்து வெளிநாடுகள், மாநிலத்தில் வாழ்ந்து வரும் பெண்கள் ஏழுபேரும், சிறப்புச் செய்ய ஒருவருமாக ஐந்தாம் நாள் நிகழ்வு செல்வி ப்ரீத்தியின் வரவேற்புரையுடன் தொடங்கியது. இன்றைய நிகழ்வு எழுத்தாளர் மலர்விழி பாஸ்கரனின் நேர்த்தியான நெறியாளுகையுடன் நடைபெற்றது. 
            தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை நிறுவனர் சுபாஷிணி அவர்கள் ஊரடங்கு நேரத்தில் தமது நிறுவனம் நடத்திய, இனி நடத்தப்போகிற நிகழ்வுகள், செயல்பாடுகள் பற்றியும் இன்றும் பெண்கள் இரண்டாம் தரத்திலேயே மதிக்கப்படுகிறார்கள், ஆண், பெண் சமம் என்பதே போலித்தனமானது, பெண்களின் ஆரோக்கியமான உணவு, தானாக முடிவெடுத்தல், பொருளாதாரச் சுதந்திரம் போன்றவை நிறைந்த சமூகமே முன்னேற்றமான சமூகம் என்றும் தமது நோக்கவுரையில் கூறினார். 
            ஆஸ்திரேலியாவில் வசிக்கும் வழக்கறிஞர் சந்திரிகா சுப்ரமணியம் புலம்பெயர் பெண்கள் சந்திக்கும் சிக்கல்களைக் கலாச்சாரம், கல்வி, வேலை, குடும்பம், மொழி, பொதுவெளியாகிய சமூகம் ஆகிய நிலைகளில் விளக்கினார். நமது மற்றும் புலம்பெயர் கலாச்சாரம் ஆகிய இரண்டையும் கடைப்பிடித்தல், சொந்த நாட்டில் கற்ற கல்வியின் மதிப்பீடு, மீண்டும் படித்தல், அனைத்து வேலைகளையும் தாமே செய்வதால் ஏற்படும் மன அழுத்தம், விளைவாகக் குடும்பப் பிரச்சனை, புலம் பெயர் நாட்டின் சட்டங்களை அறிய வேண்டிய கட்டாயம், பாலியல் துன்புறுத்தல் அனைத்திற்கும் மேலாக அந்நாட்டுச் சொந்தக்காரர் நம்மை நடத்தும் விதம் என்று விரிவாக எடுத்துரைத்தார். நேர நிர்வாகம் தானாகவே வந்துவிடும் என்றும் கூறினார். 
            அமெரிக்காவில் Reaction Team என்கிற அமைப்பின் மூலம் சமூகத் தொண்டாற்றி வரும் திருமிகு ப்ரவீணா அவர்கள் புலம்பெயர் பெண்களின் பொருளாதாரம் பற்றிப் பேசும்போது திருமணமாகி இங்கு வரும் படித்த / படிக்காத பெண்கள் கணவனைச் சார்ந்தவர்களாகவும் வீட்டு வேலைகளைப் பார்ப்பதே போதும் என்றும் நினைக்கிறார்கள். பணியிலிருந்தாலும் தமது மற்றும் கணவரது வங்கிக்கணக்கு, சொத்து, பொருளாதாரம் பற்றிய சிந்தனை இல்லாமலும்  இருக்கிறார்கள். ஆணை வீட்டுச் சார்புடையவனாகவும் பெண்ணைப் பொருளாதாரச் சார்புடையவளாகவும் வளர்க்கவேண்டும். பெண் கல்வியினால் பயனொன்றுமில்லை, அக்காலத்தில் பாட்டிமார் தம் அஞ்சறைப் பெட்டியில் பணம் சேர்த்து வைத்த புத்திசாலித்தனம் கூட இன்றைய படித்த பெண்களிடத்தில் இல்லை, அசாதாரணச் சூழலில் கையற்று நிற்கும் பெண்களே அதிகம். இந்நிலை மாறவேண்டும் என்பதைத் தம் அனுபவத்தின்வழி எடுத்துரைத்தார். 
            ஐரோப்பாவில் பெண்களுக்கான வாய்ப்புகள் பற்றிப் பேசிய ஜெர்மனியின் செல்வி கார்த்திகா அவர்கள் கலாச்சாரங்கள் கலந்த சமூகம் இது, அந்நிய தேசம் என்பதால் பெரியவர்கள் இளையோரை வெளியில் அனுப்ப யோசிக்கிறார்கள், அவர்கள் நம்பிக்கையோடு எங்களை வெளியில் அனுப்புவதற்கு ஏற்ற வகையில் திடமான மனதோடு அந்நியச் சவால்களை எதிர்த்து நிற்கும் மனத்தோடும் தமிழ்ப் பெண்கள் ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்யவேண்டும் என்கிற முயற்சியில் இருப்பதாகக் கூறினார்.
            மலேசியாவில் ஆசிரியர் பணியிலிருக்கும் திருமிகு சரஸ்வதி ஜகதீசன் அவர்களின் மலேசியாவில் பெண் மாணவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள் குறித்த உரை ஆய்வாகவே இருந்தது. இங்கு B40 குழுவினர்தான் அதிகம் சவால்களை எதிர்கொள்பவர்கள். இதற்குப் பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கிய இவர்கள் கல்வி பயிலுதல், வீட்டுப்பாடம் செய்வதில் சிக்கல், சின்னத்திரை மோகம் அதிகம், தாய்மார்கள் தங்கள் பெண் பிள்ளைகளைச் திரைப்பட நடிகர் போலக் காட்டுவதால் மனப்பிறழ்வு, உருவம், நிறம், மொழி என்கிற வகையில் மற்றவர்களோடு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் மனப்பிறழ்வு, வெளியிலுள்ள படிப்பைக் கைவிட்ட ஆண்களால் தடம் மாறுதல், மதுப்பழக்கத்திற்கு உள்ளாதல் போன்ற காரணங்களைச் சுட்டியதோடு மலேசியப் பெண்கள் சவால்களை எதிர்கொள்வதில் சிறப்பாகச் செயல்படுவதாகவும் கூறினார். 
            சிங்கப்பூர்ச் சூழலில் சமூகத் தொண்டாற்றுதல் குறித்துப் பேசிய திருமிகு வசந்தி அவர்கள் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பான நாடு இது என்பதால் தனது பெற்றோர் தனக்கு அனுமதி அளித்ததாகக் கூறிய இவர் சமூகத் தொண்டாற்றுவது தனியாகவா, அமைப்புடன் சேர்ந்ததா, தொண்டாற்றக்கூடிய துறையைத் தேர்தல், அத்துறையறிவு பெறுதல்,  தொண்டு அமைப்புகளின் சட்டதிட்டங்களை அறிதல், அந்நிறுவனங்களின் பயிற்சிக்குட்படுதல், தமது பாதுகாப்பு, பொருள், நேரம் செலவிடல், திறன் போன்ற உதவிகளை முடிவு செய்தல் ஆகிய வழிமுறைகளையும்  இத்தகைய தொண்டுகளின் மூலம் நேர மேலாண்மை, புத்தாக்கச்சிந்தனை, திட்டமிடல், ஒருங்கிணைப்பு போன்ற திறன்களைத் தான் கற்றதையும் நெஞ்சுரம், உறுதி, நன்றியுணர்வு, தோல்வி கண்டு துவளாமை போன்ற குணங்களைப் பெற்றதையும் கூறியதோடு ஒவ்வொருவரும் இன்னொருவர் வாழ்வில் தன்னால் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்று உறுதியாக நம்புகிறோம் என்றும் முடித்தார்.
            உத்திரப் பிரதேசம் அலிகார் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராகப் பணியாற்றும் முனைவர் சாந்தினிபீ அவர்கள் உத்தரப்பிரதேச படித்த பெண்கள் பற்றிப் பேசினார். சாதி, மதம், நிறம், ஊர் பற்றிய விவரங்களெல்லாம் தெரியாமல் இவர்கள் பேசுவதேயில்லை. கலப்புத் திருமணத்தை இன்றும் வியப்பாகத்தான் பார்க்கிறார்கள். பெண்களுக்குப் பொருளாதாரச் சுதந்திரம் இல்லை, அரசியல் பேசும் பெண்களோடு பேசுவதும் பழகுவதும் தப்பு என்று ஆண்கள் கருதுவது, ஆணின் முன்னேற்றத்திற்குப் பெண்ணின் பழக்கவழக்கங்கள் தடையாக இருப்பதாகச் சாடுவது போன்ற தமது கருத்துக்களை எடுத்துரைத்தார்.  
            பப்புவா நியூ கினியாவிலிருந்து பேசிய சுபா அபர்ணா சசீந்திரன் அவர்கள் வரலாற்றுப்படையில் உலக அளவில் சாதனைப் பெண்கள் பற்றிப் பேசினார். பெண்களின் பயம் மிகப்பெரிய வைரஸ், பெண்கள் தடைக்கற்களை மட்டும் பார்க்காமல் வெற்றியை, சாதனைகளை மட்டுமே பார்க்கவேண்டும், தம் தனித்துவத்தைக் கண்டுபிடித்து அதை வளர்த்தெடுக்கவேண்டும், பப்பு கினியாவில் பெண்கள் முழுப் பொருளாதாரச் சுதந்திரம் பெற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள், பெண்கள் குரல் ஓங்கி ஒலிக்க வேண்டும், பெண்கள் இயல்பிலேயே தன்னாற்றல் மிக்கவர்கள், அதை வளர்க்க வேண்டும் என்று கூறுவதே தப்பு, உந்து சக்தி உள்ளே இருக்கிறது அதை வெளியே தேட அவசியமில்லை என்று முடித்தார்.     
            எல்லாவற்றிற்கும் தாய் பெண் மட்டுமே என்கிற மூதாதையரின் பாடல் வரிகளோடு தனது உரையைத் தொடங்கிய இன்றைய நிகழ்வின் சிறப்புரையாளர் இந்திய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் முனைவர் தமிழச்சி தங்கபாண்டியன் அரிஸ்டாட்டில் பெண்கள் குறித்துக் கீழான கண்ணோட்டம் கொண்டவர் என்றும் இந்த நூற்றாண்டில்தான் பெண்கள் சாதனை படைத்ததாகக் கூறப்படுகிறது, வரலாற்றைப் பார்த்தால் உலகளவில் அனைத்துத் துறைகளிலும் பெண்கள் பண்டைக்காலத்திலிருந்தே சாதனை படைத்திருப்பதையும் பட்டியலிட்டுக் காட்டினார்.  
            பெண்கள் பற்றிய பொய்யான கருத்தாக்கங்கள் இந்த நூற்றாண்டில்தான் அதிகம். தமிழ் இலக்கியங்களில் பெண்கள் வேள்விகளில் கலந்து கொண்டமைக்கான குறிப்பு இருப்பதையும் வாழ்க்கைத் துணைநலம் என்கிற அதிகாரத்தை எடுத்துவிட்டே திருக்குறளைப் பாடமாக வைக்கவேண்டும் என்று பெரியார் கூறியதையும் சுட்டிக்காட்டிய அவர் பகுத்தறிவு அறிவுசார் சமூகத்திற்குத் தேவை, கல்வி மட்டுமே நமக்கான அடையாளமல்ல, வாழ்க்கை அனுபவம் மிக அவசியம், அதிகாரத்திற்கு முன்பாகப் பெண்கள் தைரியமாகப் பேசுவது முக்கியம் என்றும் கூறினார். உலகம் அனைவருக்குமானது என்கிற புரிதலோடு செயல்படுவோம் என்று முடித்தார்.  






Saturday, July 11, 2020

கல்வியில் பெண்கள் அன்றும் இன்றும்

கல்வியில் பெண்கள் அன்றும் இன்றும்

-- தேமொழி  


            தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பன்னாட்டு  அமைப்பின், "கடிகை" - தமிழ் மரபு முதன்மை நிலை இணையக் கல்விக்கழகம் வழங்கும் "வையத்தலைமை கொள்"  என்ற பொருண்மையில் நிகழ்த்தப்படும் உலக மகளிர் கருத்தரங்கில்,  "செம்மை மாதர்" என்ற  மூன்றாம் நாள் கருத்தரங்கின் பிரிவின் கீழ்  ""கல்வியில் பெண்கள் அன்றும் இன்றும்""  என்று பெண்கல்வி குறித்து,  சென்ற நூற்றாண்டின் துவக்கம் முதல்  பெண்களின் கல்வியின் நிலை தலைமுறைகளாக்  கண்ட மாற்றங்கள்  குறித்து நான் செய்யும் ஒரு  மீள்பார்வைதான்  இக்கட்டுரை. 

            அனைவருக்கும் கல்வி குறித்து முக்கியத்துவம் புரிய வேண்டும்.  அந்தப் புரிதல் இல்லாத காரணத்தால், தெளிவான சிந்தனையும், விழிப்புணர்வும் இன்றி இந்தியா 200 ஆண்டுகளுக்கு மேல் அடிமை நாடாக இருந்தது. அதில் பெண்களின் நிலையும் அடிமைக்கு அடிமை என்ற நிலையிலிருந்தது. கல்விதான் நிலையை மாற்றியது என்பதை நாம் அறிவோம். விடுதலைப் போராட்டத்தைத் துவக்கி முன்னின்று நடத்தியவர் பெரும்பாலும் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் குடிமக்களாகப் பிறந்து ஆங்கிலேயர் ஆட்சி உருவாக்கித் தந்த வாய்ப்பில் இங்கிலாந்து சென்றோ, அல்லது பிரிட்டிஷார் உருவாக்கிய மெக்காலே கல்வித் திட்டம் தந்த பயிற்சியால் உலக அறிவு பெற்று தங்கள் உண்மை நிலையை உணர்ந்தவர்களாக மாறியவர்கள்தாம்.   அவ்வாறுதான்,  பெண்களுக்கான கல்வி வாய்ப்பும் கிடைக்கப் பெற்றவுடன் அவர்களது  அறிவுக் கண்ணும் திறந்தது.  தங்கள்  மீது பல்லாண்டுகளாக நடத்தப்படும் அடக்குமுறையையும், தங்களின் திறமையின்  மூலம் அவர்கள் அடையக் கூடிய  பரந்த வெளியையும் பெண்கள் உணர்ந்து கொண்டார்கள். 

            ஆனால் கிடைத்த வாய்ப்பைக் கொண்டு கல்வி கற்பது என்பது பாதி கிணறு தாண்டும் ஒரு நிகழ்வு மட்டுமே. கற்ற கல்வியைப் பயனுக்குக் கொண்டுவந்து  தன்னையும், தனது குடும்பத்தையும், தனது சமூகத்தையும் உயர்த்தி அதனை முன்னேற்ற வழியாக  மாற்றிக் கொள்வது அடுத்த கட்டம். ஆண் பெண் என அனைவருக்குமே இது பொருந்தும். இன்று பெண்களைப் பொறுத்தவரையில் வாழ்வின் நிலையில் முன்னேற்றம் என்பதில் கல்வியின் மூலம் பாதிக்கிணற்றை எளிதாகத் தாண்டிவிடும் சூழ்நிலை வந்துவிட்டது .. அடுத்த பாதி .. அதாவது கற்ற கல்வியைப் பயனுக்குக் கொண்டு வந்து அடுத்தவரைச் சாராமல் சுதந்திரமாக வாழ்வது, தான் அடைய விரும்பும் குறிக்கோளை எட்டுவது,  அதில் அவர்கள் இன்று என்ன நிலையில் உள்ளார்கள் என்பது  பெண்கள் அனைவரும் தங்களையே  கேட்டுக் கொள்ள வேண்டிய ஒரு கேள்வி.  

            அக்கேள்வியில்தான்  அவர்களது  எதிர்காலம் அடங்கியுள்ளது, முன்னேறுவதற்கு முட்டுக்கட்டை போடும் இடையூறுகளைக் களைவதும், பெண்களின் திறமைக்கு மதிப்பளிக்காமல், அவர்கள் திறமையை  வெளிக்காட்ட விடாமல் இடையூறு செய்பவர்கள் எவரையும் ...... அது, மற்றொரு பெண்ணோ அல்லது ஆணோ, அல்லது  அரசு எடுக்கும் திட்டங்களோ அது எந்த வடிவில் வந்தாலும், அந்த இடையூறு செய்பவர்களை ஒருகை பார்ப்பதையும் பெண்கள் தங்கள் கவனத்தில் இருத்த வேண்டும்.  

            முதலில் கல்வி கற்பதில் பெண்களின்  கல்வி நிலை எவ்வாறு இருந்தது?  அதற்கான கட்டமைப்பு எவ்வாறு இருந்தது? அதற்கான சமூகச் சூழல் எவ்வாறு இருந்தது? அவற்றில் ஏற்பட்ட மாறுதல்களும், சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளும்  கொண்டு வந்த மாற்றங்கள்  என்ன?  என்பதைச் சற்றுச் சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்.  ஏன் என்றால் நாம் கடந்து வந்த பாதை குறித்து அறிவது  நமது வெற்றியைக் கொண்டாடவும்  எதிர்காலத்தைத் திட்டமிடவும் உதவும். 

            சங்ககாலத்தில்  சாதாரண மக்களும் கல்வி அறிவு பெற்றவராக இருந்தனர், கீழடி மட்பாண்ட தொல்லியல் தடயங்கள்  காட்டுவது போல சற்றொப்ப 2600  ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே சாதாரண  தமிழ் மக்களும் வீட்டில் புழங்கும் பானை சட்டிகளிலும் தங்கள் பெயர்களைக் கீறி வைத்திருந்தனர்; சங்க காலத்தில் 40க்கும் சொச்சமான பெண்பாற் புலவர்கள் இருந்தனர்; குறமகள், விறலியர், குயவர் வீட்டுப் பெண், அரசி  என எந்த நிலையில் வாழ்ந்த ஒரு பெண்ணும் என, எல்லோரும்  பாடல்கள்  எழுதினார்கள்  என்பவற்றை விரைவில் கடந்து; சென்ற  நூறு ஆண்டுகளுக்கு  முன்னர் பெண்கள் இருந்த நிலைக்கு நாம் வந்துவிடுவோம்.  

பாரதியார் மறைந்த பிறகு ஒரு நூறாண்டுகளை நாம் அடுத்த ஆண்டு கடக்கப் போகிறோம். "பெண்ணென்று பூமிதனில் பிறந்துவிட்டால் - மிகப் பீழை யிருக்குதடி"   என்று மனம்  நொந்துப்  பாடிய பாரதிதான் புதுமைப் பெண்கள் குறித்து கற்பனை செய்து, காலத்தைக் கடந்தும்  பாடினார். அடுப்பூதும் பெண்களுக்குப் படிப்பெதற்கு என்றுதான் சென்ற நூற்றாண்டில் சமுதாயம் இருந்தது.  ஆனால் பாரதியோ,  
                        "ஏட்டையும் பெண்கள் தொடுவது தீமையென்று
                        எண்ணியிருந்தவர் மாய்ந்துவிட்டார்
                        வீட்டுக்குள்ளே பெண்ணைப் பூட்டிவைப்போமென்ற
                        விந்தை மனிதர் தலைகவிழ்ந்தார் .. .. .. 

                        பட்டங்கள் ஆள்வதும் சட்டங்கள் செய்வதும்
                        பாரினில் பெண்கள் நடத்த வந்தோம்
                        எட்டு மறிவினில் ஆணுக்கிங்கே பெண்
                        இளைப்பில்லை காணென்று கும்மியடி"
            என்று  இவ்வாறு ‘கற்பனையில்’ மட்டுமே  பாடிடும் நிலை இருந்த காலமது. அவரது கற்பனையில் பெண்கள் கல்வி பெற்று முன்னேறிவிட்டதாகப் பாடிக் கும்மியடித்தார். 

            பெண்கள் ஏன் கல்வி கற்க வேண்டும்.... என்று கூறப்படும் காரணமேகூட பல வகையில் பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது எனலாம்.  பெண்கள் விரும்பிய துறையைத் தேர்வு செய்து, அது கல்விப் புலமோ,  கலைப்புலமோ, அரசியல் புலமோ, அறிவியல் புலமோ, சமூகத் தொண்டோ, தொழிலோ அல்லது வணிகமோ, அது எதுவாகவும் இருக்கட்டும்,  அத்துறையில் குறிப்பிடத்தக்கச் சாதனை செய்தவர்  இந்தப் பெண்மணி  என்ற ஒரு  நிலையை எட்டுவதற்கு அவர்கள் போடவேண்டியது ஒரு எதிர் நீச்சலாகவே இருக்கிறது. 

            அவ்வாறு  முன்னேறும் வழியிலும் உச்ச நிலையை எட்டி வெற்றிக் கொடி நாட்ட  ஏற்படும் இடையூறுகளும் பற்பல.  பொருளாதாரம் போன்ற ஒரு சில தடைகள் என்பது   இருபாலருக்கும் பொது என்றாலும் "கண்ணாடிக் கூரை" என்று உயரமுடியாத தடையில் சிக்கிக் கொள்வது பல பெண்களின் நிலை. "The system is at fault", "The double standard"  என்று சமூகத்தில் ஊறிப்போயுள்ள சமூகத் தடை  நிலைகள் அவை. ஒரு சில அரசுப்பணி போன்ற சூழல் தவிர்த்து,  பணியில் முன்னேற்றம், பதவி உயர்வு, தலைமைப் பொறுப்பு, நல்ல வேலை வாய்ப்புகள்  கிடைக்கப்பெறாமல்  எளிதில் பெண்கள் பின்னுக்குத் தள்ளப்படும் சூழல் இருந்து வருகிறது.  இவ்வாறு  ஆண்கள் எதிர் கொள்ளாத வகையில், பெண்களுக்கு,  அவர்கள் பெண்கள் என்ற பாலினத் தகுதியின் காரணமாக அவர்கள்  தனிப்பட்ட முறையில் அவர்கள் எதிர் கொள்ளும்  தடைகள் பல உண்டு. 

            கரடுமுரடான பாதையில் பயணித்துத்தான், பல எதிர்ப்புகளைச் சமாளித்துத்தான் பெண்கள்  தாங்கள் கனவு கண்ட குறிக்கோள் என்ற இடத்தைச் சேர வேண்டியிருக்கிறது.  காலத்தில்  முன்னும் பின்னும் என்ற ஒரு மீள்பார்வை செய்து பெண்களின் நிலை என்ன? பெண்கள்  கடந்து வந்த பயணத்தில் அவர்கள் முந்தைய தலைமுறை செப்பனிட்டுத் தந்த பாதையில் எளிதாகப் பயணித்து அடுத்த தலைமுறைக்கும் வழிகாட்டுகிறார்களா?  அல்லது விடுதலை பெற்ற ஒரு நாட்டில், பாடுபட்டு தங்கள் முன்னோர்  பெற்றுத் தந்த சுதந்தரத்தின் அருமை தெரியாமல் வரும் தலைமுறை பொறுப்பற்று இருப்பது போல இருக்கிறார்களா? அவர்களுக்கு வெற்றிகளுக்கு  இன்றும் இருக்கும் இடையூறுகள் என்ன ? என்று சற்றே ஆராயலாம். 

            முதலில் கடந்து வந்த தடைகள் குறித்து ஒரு மீள் பார்வை... 
            அடுப்பூதும் பெண்களுக்குப் படிப்பெதற்கு என்ற ஒரு நிலை கடந்த நூற்றாண்டின் துவக்கத்திலிருந்தது. இதை ஒரு பழமொழியாகவே சொல்லி பெண்களை முடக்கிவிட்ட ஒரு அவலநிலை  அன்று.  பிறகு தொடர்ந்து வந்த மற்றொரு காலத்தில் தங்கள் உயர் தகுதி நிலையைப் பறைசாற்றிக் கொள்ள, அதாவது நுனி நாக்கில் ஆங்கிலம் பேசும் பெண்கள் என்று கதைகளிலும் படங்களிலும் காட்டப்படுவது போல, மேல் வர்க்கம்  எனக் கருதப்படும்  பெற்றோர்  சிலர், பிறந்த வீட்டிற்கு ஒரு "ஸ்டேட்டஸ் சிம்பல்" அல்லது புகுந்த  வீட்டில் படித்த மருமகள் அல்லது கணவன் பெருமை பேச  ஒரு "டிரோஃபி வொய்ஃப்" தகுதி என்று பெண்கள் கல்விப்  புகட்டப் பட்டனர். பெருமைக்காகப் படிக்கும்/படிக்க வைக்கப்படும் பெரிய இடத்துப்  பெண்கள் என்ற இந்த நிலை தவிர்த்து பெண் கல்விக்கு முக்கியத்துவம் தரப்பட்டதில்லை.  படிக்க வைத்து வீட்டில் பதுமையாக இருத்தி அழகு பார்ப்பது, பெருமை பேசுவது என்ற அளவில் பெண்கல்வி நின்றுவிடும்.   பெண்களைப் படிக்க வைப்பது நல்ல தகுதியுள்ள மணமகனைத் திருமணம் செய்து வைக்க  என்பது போன்ற எண்ணங்கள் இன்றும் கூட மக்களிடம் இருப்பதைக் காண முடிகிறது. 

            இவை போன்ற ஒருசில விதிவிலக்கான சூழல்கள்  தவிர்த்து,  பெண்களின் கல்விக்கு வெளியுலகம் தடை போட வேண்டும் என்பதில்லை,  சிலசமயம் குடும்ப உறவுகளும் கூட நேர்முகமாகத் தடை செய்வதும்,  அல்லது மறைமுகமாகப் பெண்களின் கடமைகள் குறுக்கே நிற்பதும் உண்டு. 
            அவ்வாறு பெண்கள் எதிர் கொண்ட (எதிர்கொள்ளும்?) கல்வித்தடைகள்:   
            1. குடும்பச் சூழல்:
             முன்னர் குடும்பங்கள் பெரிய குடும்பமாக இருக்கும், குறைந்தது ஒவ்வொரு  வீட்டிலும் 5 அல்லது 6 பிள்ளைகள்  இருப்பர்.   ஆகவே, அம்மாவுக்கு எடுபிடி உதவி தேவை, சமைக்க, பாத்திரம் விளக்க, துணி தோய்க்க, அடுத்து வரிசையாகப் பிறக்கும் தம்பி தங்கைகளைப் பார்த்துக் கொள்வது என்ற ஒரு  குடும்பச் சூழல்.   மகப்பேறு காலத்திலும் முன்னர் பல பெண்கள் உயிரிழந்தனர். அம்மாவிற்கு உடல் நலமில்லை, அல்லது அம்மாவே இல்லை  என்பது போன்ற ஒரு  நிலையில்  யார் பிள்ளைகளைப் பாரமரிப்பது, வீட்டு வேலைகள் செய்வது? இது போன்ற  நிலையில்  குடும்பப் பொறுப்பை ஏற்கப்  பெண்கள் கல்வி நிறுத்தப்படுவதுண்டு. 

            2. பெண்களின் பருவ வயது மாறுதல்:
            பிறகு நடுநிலைப் பள்ளியுடன் பெண் கல்வியை நிறுத்துவதும் உண்டு.  கணவன் எழுதும் கடிதத்தைப் படிக்கும் அளவிற்குக் கல்வி அறிவு போதும் என்ற  ஒரு   மனநிலை.  அதுவும் பெண் பெரிய பெண்ணாகிவிட்டால்  உடனே கல்வியை நிறுத்திவிடுவார்கள்.  ஏன் வம்பு, படிக்க அனுப்பினால் அதனால்  என்னென்ன  தொல்லைகள்  வருமோ என்ற கவலை. மேலும், காதல் விவகாரத்தில் பெண்கள் விழுந்தால்  உடனே படிப்பை நிறுத்தி சொந்தத்தில் ஒரு திருமணம் செய்துவிடுவார்கள். காலாகாலத்தில் ஒரு கல்யாணம் செய்து பொறுப்பை முடித்துவிட வேண்டும். எத்தனைக்காலம்தான் மடியில் நெருப்பைக் கட்டிக் கொண்டிருப்பது? என்பது போன்ற எண்ணங்கள் மக்கள் மத்தியிலிருந்தது. 

            3. கல்விக்கான கட்டமைப்புகள் இல்லாமை:
            பல ஊர்களில் நடுநிலைப் பள்ளிக்கு மேல் வகுப்புகள் இல்லாதிருந்தது. அவ்வாறு  இருந்தாலும் பெண்கள் மட்டும் படிக்கும் பள்ளியோ அல்லது வகுப்போ  இருப்பதில்லை. சிலர் விரும்பிய வகையில்  பெண்களுக்கான  தனி உயர்நிலைப்பள்ளி இல்லை என எத்தனை எத்தனையோ பெண்கல்விக்கான தடைகள்.

            4. பிற்போக்கு எண்ணங்கள்:
            பெண் படித்து என்ன செய்யப் போகிறாள்,  அவள் சமைப்பது குடும்பத்தைப் பராமரிப்பது  போதும்  என்ற எண்ணம் உள்ளவர் வாழ்ந்த  காலம் சென்ற நூற்றாண்டு. பெண்களைப் படிக்க வைப்பது அவர்கள் சுற்றத்திலேயே இருக்காது, படித்த பெண் கெட்டுப் போகும்,  பெண்ணுக்குப் படித்த திமிர் வந்துவிடும், பெண் "வாயாடி"யாக மாறிவிடுவாள். எதிர்க்கேள்வி எழுப்பும்  மனப்பான்மை  வந்துவிடும்.   "ஒவ்வொருவரையும் வைக்க வேண்டிய இடத்தில் வைக்க வேண்டும்" என்ற பிற்போக்குக் கொள்கைகள்  மக்களிடம் பரவலாக இருந்தது. 

            5. பொருளாதாரச் சூழலில் இரண்டாம் நிலை:
            பள்ளியில் கட்டணக் கல்வி என்ற முறை இருந்தது. பணவசதி இல்லையென்ற சூழல் இருப்பின்,  மகனுக்குத்தான்  முதல் வாய்ப்பு.  ஆண் கல்விக்கு முன்னுரிமை.  மகன் படித்து குடும்பத்தைக் காப்பாற்றுவான்.   மகள் படிப்பு குடும்பத்திற்கு உதவப் போவதில்லை . அப்படியே செலவு செய்து படிக்க வைத்தாலும் மீண்டும் வரதட்சிணை, நகை நட்டுப் போட்டு கல்யாணச் செலவு வேறு. எனவே  பெண்ணை படிக்க வைத்தால் இரட்டைச்   செலவு என்பதும் பல குடும்பங்கள் எதிர்கொண்ட சூழ்நிலை. 

            6. குறுகிய கல்வி வாய்ப்புகள்:
            நோபிள் ப்ரோஃபெஷன் எனப்படும் கல்விப்புலமும், மருத்துவப் புலம் மட்டுமே பெண்களுக்கான தொழில் புலமாகவே ஒதுக்கப்பட்டதும்  ஒரு காலம்.  பெண்கள் படித்து  பள்ளி ஆசிரியர், மகப்பேறு மருத்துவர், கொஞ்சம் செவிலியர் என்றுதான் பணிகள் செய்ய முடிந்தது. தொழிற் கல்வியாக  இல்லாவிட்டால் வங்கியில்  கணக்கர், தட்டச்சுப் பயின்ற அலுவலர் போன்ற பணிகள் தவிர வேறு வாய்ப்புகள் இல்லை. பொறியாளர், வழக்கறிஞர் போன்ற தொழிற்  கல்விகளுக்குப்  பெண்களைப்  படிக்க வைக்கப்  பல குடும்பங்கள் முன் வந்ததில்லை. 

            7. சிறந்த முன்மாதிரி அமையாத சூழல்:
            அவ்வாறு தொழில் கல்விகளிலும், தலைமை இடங்களிலும் ஒரு பெண்ணாளுமையைப் பார்த்து பெண்களும் தங்கள் முன்மாதிரியாக அவர்களைக் கொள்ள வாய்ப்பும் இருந்ததில்லை. 

            சென்ற 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் துவக்கத்தில் பெண்கள் எதிர் கொண்ட இச்சூழல் படிப்படியாகக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சமூக மாறுதல்களை எதிர் கொண்டு வந்தது. அதற்கு, அரசு எடுத்த நடவடிக்கைகள் , சமூகச் சூழலில் தோன்றிய மாறுதல்கள், குடும்பச் சூழலிலும் பெற்றோரின் மனப்பான்மையிலும் ஏற்பட்ட முன்னேற்றம் போன்றவை காரணங்களாக அமைந்தன.   அவற்றை அடுத்து சற்று விரிவாகப் பார்ப்போம்.  இதற்காக அமெரிக்க 'பியூ ஆய்வு மையம்' சென்ற நூற்றாண்டில் பிறந்தவர்களைத்   தலைமுறைகளாகப் பிரிக்கும் அடிப்படையைப் பின் பற்றிப் புரிந்து கொள்ளலாம். ஏனெனில், இந்தியாவிலும், தமிழகத்திலும் இதே காலகட்டத்தில்தான் குறிப்பிடத்தக்க  மாறுதல்களும்  நிகழ்ந்தன.  
            சென்ற நூற்றாண்டில்,
            பிரிட்டிஷ் இந்தியா காலத்தில் பிறந்தவர்கள் (1945க்கு முன் உள்ள காலகட்டத்தில்) பிறந்து வளர்ந்தவர்கள், 
            விடுதலை பெற்ற இந்தியாவில் (1946 முதல் 1964 காலகட்டத்தில்) பிறந்து வளர்ந்தவர்கள், 
            அதற்கு அடுத்த தலைமுறையினர் (1965 முதல் 1980 காலகட்டத்தில்) பிறந்து வளர்ந்தவர்கள், 
            அவர்களுக்கும் அடுத்த தலைமுறையான (1981 ஆண்டுக்குப் பின்னர்) பிறகு பிறந்து வளர்ந்தவர்கள் 
            எனப் பிரிக்கலாம்.  இவர்களை முறையே சைலண்ட், பேபி பூமர், ஜெனெரேஷன்-எக்ஸ், மில்லினியல் [Generation classification by Pew Research Center: Silent Generation (before 1945), Baby Boomers (1946-1964), Generation X (1965-1980), Millennials(after 1981), ref: https://www.pewsocialtrends.org/] என்று அழைக்கப்படுவார்கள். இந்தத்  தலைமுறைகளுக்கு இடையில் உள்ள இடைவெளி சுமார் 15-20 ஆண்டுகள் போல இருக்கும்.  ஒவ்வொரு தலைமுறையினரும்,  ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் அவர்கள் கொண்ட   சூழல்களின்  தாக்கத்தின் எதிரொலியாக உருவெடுத்து வருபவர்கள்.  



            இவர்களில் இந்தியா விடுதலை பெற்ற பின்னர் பிறந்தவர்களும்  வளர்ந்தவர்களும், அவர்களது பிள்ளைகளாகப் பிறந்தவர்களும் வளர்ந்தவர்களும் தத்தம் செயல்பாடுகளால் நாட்டிலும் கல்வியிலும் தமக்கென ஒரு கவனத்தை வகுத்து செயல் பட்டவர்கள்.  அவர்கள் ஏற்படுத்திய மாறுதல்கள் இந்தியாவில் குறிப்பாகத் தமிழகக் கல்விச் சூழலிலும் நல்ல மாறுதல்களைக் கொண்டு வந்தது.  ஒரு அறுபது ஆண்டுகள் பின்னோக்கிப் பார்த்தால், பெண்களுக்கு அன்று 1950களின் மத்தியிலிருந்த தடைகள் சமுதாய மனப்பான்மையின்  அடிப்படையிலும், உயர் கல்விக்கு ஆதரவான சரியான கட்டமைப்புகளும் இல்லாமல் இருந்திருப்பதும் தெரிய வரும். சில சமயங்களில், உயர் கல்வி மட்டுமல்ல,  இவை பள்ளிப் படிப்பையே தடை செய்த சூழல்களாகவும் அமைந்தன.

            விடுதலை பெற்ற இந்தியாவின் முதல் தலைமுறைத் தமிழருக்கு  நல்ல அடிப்படைக் கல்வி கற்க, காமராஜர் காலத்தில் தமிழகமெங்கும் பள்ளிகள் திறக்கப்பட்டன, தேவையானோருக்கு மதிய உணவு வழங்கப் பட்டது, பள்ளியில் கல்விக் கட்டணம் என்ற முறை நீக்கப்பட்டது.  அனைவரும் அடிப்படைப் பள்ளிக் கல்வி  பெறப் புரட்சிகரமான மாறுதல்கள் ஏற்பட்டது.  இவ்வாறு பள்ளிக் கல்வி கற்றவர் கல்வியின் அருமை புரிந்து தங்கள் பிள்ளைகளின் தலைமுறைக்குக் கல்வியும்  உயர்கல்வியும்  கொடுப்பதில் மிக ஆர்வம் காட்டினார்கள்.  அடுத்த தலைமுறைக்கும் உயர் கல்வி கற்க, குறிப்பாகப் பெண்கள் உயர் கல்வி கற்க நல்ல மாறுதல்கள் ஏற்பட்டன.  

            1966 இல் இந்தியப் பிரதமராகப்  பொறுப்பேற்ற இந்திராகாந்தி பெண்களால் எதையும் சாதிக்க முடியும் என்று வளரும் சிறுமிகளுக்கு முன்மாதிரியாக, நம்பிக்கை நட்சத்திரமாகத் திகழ்ந்தார். தமிழகத்தில் 1978 இல் கொண்டுவரப்பட்ட +2 என்ற மேல்நிலை வகுப்புத்  திட்டம் பெண்களுக்குக் கல்வியிலும், உயர் கல்வியிலும் நல்ல திருப்பத்தை ஏற்படுத்தியது.  அதுநாள் வரை பள்ளி இறுதிக்குப் பிறகு  கல்லூரிகள் அதிகம் இல்லாத காலத்தில் வேறு ஊரில் சென்று ஓராண்டு கல்லூரியின் புகுமுக வகுப்பில், ஆங்கிலப் பயிற்று மொழிக்கும் மாறிய ஒரு சூழலில்  விரைவில் கற்க இயலாது மொழிச் சிக்கல் போன்றவற்றை எதிர் கொண்டு தடுமாறிய நிலை முற்றிலும் இல்லாது  போனது. ஆண்களுக்கே அது ஒரு  நல்ல திருப்பத்தைக் கொண்டு வந்த நிலையில், பெண்களுக்கும் இது உதவியது. 

            மேல்நிலை வகுப்பில் பயில்வோருக்கு பொறியியல், மருத்துவம் எனத்  தொழிற் கல்வியில் எதையும் தேர்வு செய்யலாம் என்ற நிலை வந்தது. அதற்கு முன்னர் இவற்றில் ஏதோ ஒன்றைத்தான் தேர்வு செய்ய இயலும். அதிலும் பெண்கள் புகுமுக வகுப்பில் தோல்வி  அடைந்தால் அவர்கள் திருமணம் செய்து வைக்கப்பட்டு கல்வி முடிக்கப்பட்டது. மேல்நிலைப் பள்ளி பெண்கள் கல்வியில் புதிய மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்தது. தான் படித்த பள்ளியிலேயே பள்ளியை முடித்து, கல்லூரி சென்று பயிற்று மொழி மாறியதால் முதலில் துவண்டாலும், மூன்றாண்டு  கல்லூரி  படிப்பிலும், பருவமுறை பாடத்திட்ட வாய்ப்பிலும் பெண்கள் வெற்றிகரமாக உயர்கல்வியை முடித்தார்கள். அதற்குக் கல்வி பெற்ற தலைமுறையான பெற்றோர்களும், 1966 இல் இந்தியாவின்  நான்காவது ஐந்தாண்டு திட்டத்தின் கீழ் தீவிர பிரச்சாரம்  செய்யப்பட்ட குடும்பக் கட்டுப்பாடு முறையால் குறைந்த உறுப்பினர்கள் கொண்ட சிறு குடும்பமும் காரணம் என்பதை மறுக்க இயலாது.   

            இவ்வாறு கல்வித்தடை நீங்கி அதனால் அடிப்படைக் கல்வியும் உயர் கல்வியும் பெற்ற பெண்களுக்கு கற்ற கல்வியைப்  பயனுக்குக் கொண்டுவருவது அடுத்த கட்டம். ஆனால் இதில் தடைகளும் தடங்கல்களும் அவர்களைத் தனித்தன்மையுடன் சிறந்து விளங்க விடாத நிலை இன்றும் தொடர்கிறது.  கல்வியில் தேர்ந்து விளங்கிய பெண்கள் எல்லோரும் டெஸ்ஸி தாமஸ் போன்றோ நிலையையோ,  இஸ்ரோ செய்வாய் கிரக திட்டத்தில் பங்கேற்கும் பெண்கள் போன்ற ஒரு உயர்நிலையை எட்ட பல தடங்கல்கள் இருக்கின்றன. 

            ஆண்கள் பெண்கள் என்று பிரிவினருக்காக தனித்தனியாக அமைக்கப்படும் நிறுவனங்கள் செயலரங்கங்கள் தவிர்த்த பொதுவாக இருபாலரும்  பங்கேற்கும் சூழ்நிலையில்,  பெண்களுக்குச் சம வாய்ப்பும் அவர்களது திறமையை மதிக்கும் வகையில் அதற்கேற்ற பங்களிப்பு வழங்குவதை முதன்மையான கொள்கையாக அரசு நிறுவனங்களும், தனியார் நிறுவனங்களும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.  பணியிடங்களில் பெண்களுக்கான உரிய விகிதாச்சாரம் கொடுப்பதும், அத்துடன் அவை முக்கியமான பணிகளுக்காகவும் என்ற  நிலை இருக்க வேண்டும். கருத்தரங்கங்களில், ஆய்வரங்கங்களில்  பெண்களின் கல்விக்கும்  திறமைக்கும்  முக்கியத்துவம் அளிக்கும் வகையில் அவர்களுக்குப் பங்களிப்பு வழங்கப்படல் வேண்டும். ஒவ்வொரு நிகழ்வு ஏற்பாடு செய்கையிலும், பணியிடத்திலும் ஆண்டுக்கொரு முறை தங்கள் செயல்பாடுகளை மீள்பார்வை செய்து குறை இருப்பின் அதனைத் தீர்க்க நடவடிக்கை எடுக்கத் தீர்மானங்கள் செய்யப்பட வேண்டும். சட்டம் போட்டு அறிவுறுத்த வேண்டிய நிலைக்காகக் காத்திருக்காமல் ஒவ்வொருவரும்  தன்முனைப்புடன் மாறுதல்களை முன்னெடுப்பது இந்த நூற்றாண்டின் தேவை. பெண் கல்விக்கு ஏற்படும் தடைகளை, அந்தத் தடைகளை உருவாக்குவோர் ஆணோ பெண்ணோ அரசோ, அல்லது  யாவரும்  இணைந்து ஒட்டு மொத்த சமுதாயமோ, எவராக இருப்பினும் அவற்றை  நீக்குவது அனைவரின் பொறுப்பு. 

                        ஞான நல்லறம்வீர சுதந்திரம்
                        பேணு நற்குடிப் பெண்ணின் குணங்களாம்.. .
                        நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும்
                        நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும்
                        திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும் இருப்பதால்
                        செம்மை மாதர் திறம்புவது இல்லையாம்... 
            என்று செம்மை மாதரின் இலக்கணத்தை வகுத்தளித்தார் பாரதியார். 

                        அதனால்தான், "பெண்களிடம் கரண்டியைப் பிடுங்கி விட்டு புத்தகம் கொடுத்தால் போதும்" என்றார்  தந்தை பெரியார். 


குறிப்பு:  ஜூலை 10, 2020 அன்று  தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பன்னாட்டு  அமைப்பின், "கடிகை" - தமிழ் மரபு முதன்மை நிலை இணையக் கல்விக்கழகம் வழங்கும் "வையத்தலைமை கொள்"  என்ற பொருண்மையில் நிகழ்த்தப்படும் உலக மகளிர் கருத்தரங்கில்,  "செம்மை மாதர்" என்ற  மூன்றாம் நாள் கருத்தரங்கின் பிரிவின் கீழ்  ""கல்வியில் பெண்கள் அன்றும் இன்றும்""  என்று பெண்கல்வி குறித்து,  சென்ற நூற்றாண்டின் துவக்கம் முதல்  பெண்களின் கல்வியின் நிலை தலைமுறைகளாக்  கண்ட மாற்றங்கள்  குறித்து வழங்கப்பட்ட கட்டுரை.

தொடர்பு:
முனைவர் தேமொழி 
(jsthemozhi@gmail.com)


Friday, July 10, 2020

சிறு புன் மாலை

சிறு புன் மாலை

-- முனைவர். ப.பாண்டியராஜா


            சங்கப் புலவர்கள் சிலவேளைகளில் மாலை நேரத்தைக் குறிக்கும்போது ‘சிறு புன் மாலை’ என்கிறார்கள். அதென்ன சிறு புன் மாலை? மாலை எப்படிச் சிறியது ஆகும்? புன் மாலை புரிகிறது. புல்லிய மாலை, அதாவது பொலிவிழந்த மாலை. பளீரென்று விடிகிற காலைப்பொழுதில் மக்கள் சுறுசுறுப்புடன் இயங்குவர். ஆனால் நாளெல்லாம் வெளியில் உழைத்து வீடுதிரும்பும் வேலையாட்கள் மாலையில் களைத்துச் சோர்ந்து வீடு திரும்புவர். பகலெல்லாம் இரைதேடித் திரிந்த பறவைகள் மாலையில் தத்தம் கூடுகளைத் தேடிப் பறந்து செல்லும். மேயப்போன மாடுகளை ஓட்டிக்கொண்டு மேய்ப்பர்கள் களைப்புடன் வீடு திரும்பும் நேரம் மாலை.
            வெளியூர் சென்றிருக்கும் தலைவன் வீடு திரும்ப மாட்டானா என்று கவலையுடன் வீட்டில் தலைவி காத்திருக்கும் புல்லிய மாலை. போதாக்குறைக்கு அந்நேரத்தில் மழைவேறு பெய்தால்? ’பெரும் பெயல் பொழிந்த சிறு புன் மாலை’ என்கிறது முல்லைப்பாட்டு(6). ஒரே அடியில் தொடக்கத்தில் ’பெரும்’, என்றும் இறுதியில் ‘சிறு’ என்றும் புலவர் கொடுத்திருக்கிற முரண்தொடையின் அழகை ரசித்துப் பார்க்கலாமேயொழிய, அதென்ன ‘சிறு’ புன் மாலை? அந்தச் ‘சிறு’ எதற்கு?

            சங்க மரபுப்படி, மாலை என்ற சிறுபொழுது இன்றைய மாலை 6 மணி முதல் 10 வரையில் உள்ள பொழுது ஆகும்.  இந்த மாலையைத்தான் சில நேரங்களில் ‘சிறு புன் மாலை என்கிறார்கள் சங்கப் புலவர்கள். இந்தச் ’சிறு புன் மாலை’ என்ற தொடர் சங்க இலக்கியத்தில் நான்குமுறை வருகிறது.

                        பெரும் பெயல் பொழிந்த சிறு புன் மாலை - முல் 6
                        பெரும் புலம்பின்றே சிறு புன் மாலை - நற் 54/5
                        சிறு புன் மாலை உண்மை - குறு 352/5
                        சிறு புன் மாலையும் உள்ளார் அவர் என - அகம் 114/6

            முல்லைப்பாட்டில் இத்தொடருக்கு, ’சிறுபொழுதாகிய வருத்தம் செய்கிற மாலை’ என்று பொருள்கொள்கிறார் நச்சினார்க்கினியர். உரையாசிரியர் பொ.வே.சோமசுந்தரனார் அவர்களும் இந்தத் தொடருக்கு இதே பொருள்கொள்கிறார். அடுத்து நற்றிணையில், ‘பெரும் புலம்பின்றே சிறு புன் மாலை என்ற அடியில் வரும் இத்தொடருக்குப் பின்னத்தூரார் ‘சிறிய புல்லிய மாலைப் பொழுதானது’ என்று பொருள் கூறுகிறார். இதே அடிக்கு உரையாசிரியர் ஔவை சு.து.அவர்கள் ‘சிறிது போதில் கழியும் புல்லிய மாலை’ என்று பொருள் கொள்கிறார். அடுத்து, குறுந்தொகையில் வரும் சிறு புன் மாலை என்ற தொடருக்கு, ’சிறிய புல்லிய மாலை’ என்றே உரையாசிரியர்கள் உ.வே.சா. அவர்களும், பொ.வே.சோமசுந்தரனார் அவர்களும் பொருள் கொள்கிறார்கள். அடுத்து அகநானூற்றுப் பாடலில் வரும் ’சிறு புன் மாலை’ என்ற தொடருக்கு, சிறுமையுடைய புல்லிய மாலை என்று, பொ.வே.சோ. அவர்களும், சிறிய புல்லிய மாலை என்று நாட்டார் அவர்களும் பொருள்கொள்கிறார்கள். ஆக பொ.வே.சோ அவர்கள், முல்லைப்பாட்டிலும், குறுந்தொகையிலும், அகநானூற்றிலும் வரும் இந்தத் தொடருக்கு, சிறுபொழுதாகிய, சிறிய, சிறுமையுடைய என்று மூன்றுவிதமான பொருள்களைக் கொண்டிருக்கிறார்.

            இப்பொழுது இத் தொடர் பாடலில் வருகின்ற இடங்களைப் பார்ப்போம்.

            முல்லைப்பாட்டில், இத்தொடர், மேயப்போன தம் தாய்ப்பசுக்கள் வீடு திரும்புவதை எதிர்நோக்கி வீட்டில் ஆவலுடன் கன்றுக்குட்டிகள் காத்துக் கொண்டிருக்கும் நேரமான மாலைப்பொழுதைக் குறிக்கப்பயன்படுகிறது. பொதுவாக மேயப்போன பசுக்கள் பொழுதுசாயும் நேரத்தில் வீடு திரும்பும். ஏறக்குறைய இன்றைய நேரப்படி மாலை 6 மணி முதல் 6:30 மணிக்குள் அவை திரும்பிவிடும்.

            நற்றிணையில், பறவைகள் இரையருந்தி வீடுதிரும்பும் நேரத்தையே புலவர் இத்தொடரால் குறிப்பிடுகிறார்.
            குறுந்தொகையில், பகலெல்லாம் மரத்தில் தங்கியிருந்துவிட்டு, இருட்டப்போகும் நேரத்தில் வௌவால்கள் வெளியே இரைதேடப் போகும் நேரத்தையே புலவர் இத்தொடரால் குறிக்கிறார்.
            அகநானூற்றில் இந்நேரம் இன்னும் மிகத்தெளிவாகக் குறிக்கப்படுகிறது.

                        உரவுக்கதிர் மழுங்கிய கல் சேர் ஞாயிறு
                        அரவு நுங்கு மதியின் ஐயென மறையும்
                        சிறு புன் மாலையும் - அகம் 114/4-6
            ஆக, சூரியன் மறைகின்ற, மறைந்து சிறிதளவு நேரமே ஆன மாலைப்பொழுதே சிறு மாலை எனப்படுகிறது.  அதாவது, இன்றைய நேரப்படி மாலை 6 முதல் 6 1/2 வரையுள்ள நேரம் எனக் கொள்ளலாம்.
            இதனை இன்னும் நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளவேண்டுமென்றால் இதற்கு இணையான ஆங்கில வழக்கைப் பார்க்கலாம். ஆங்கில முறைப்படி, நள்ளிரவு 12 மணியைத் தாண்டியவுடன் அந்நேரத்தை a.m என்றே குறிப்பிடுவர். நள்ளிரவு தாண்டி 5 நிமிடங்களை 00.05 a.m என்றே குறிப்பிடுவர். இதனை ஆங்கிலத்தில் the small hours in the morning என்று குறிப்பிடுவர். அதாவது சிறு காலைப் பொழுது!! அப்படியெனில் சிறு மாலை என்று சங்கப் புலவர்கள் குறிப்பது the small hours of the evening.

Saturday, June 27, 2020

கடிகை வழங்கிய "சோழர்காலத் தமிழ்க் கல்வெட்டுக்கள்" பயிலரங்கம்

கடிகை வழங்கிய "சோழர்காலத் தமிழ்க் கல்வெட்டுக்கள்"  பயிலரங்கம்

--முனைவர் தேமொழி



            தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பன்னாட்டு அமைப்பின்,  `கடிகை` - தமிழ் மரபு முதன்மைநிலை இணையக் கல்விக் கழகம்,   ஜூன் 2020இன்  மூன்றாம் வார இறுதியில் ( ஜூன் 19-21, 2020 ஆகிய நாட்களில் ) ஏற்பாடு செய்திருந்த "சோழர்காலத் தமிழ்க் கல்வெட்டுக்கள்" என்ற இணையவழிக் கல்வெட்டுப் பயிலரங்கம் (Webinar) பொது முடக்கக் காலத்தில்  சோழர்காலத் தமிழ்க் கல்வெட்டுக்கள்  குறித்து அறிந்து கொள்ள நல்ல ஒரு வாய்ப்பாக உலகத் தமிழர்களுக்கு அமைந்தது. 

பயிலரங்கின் நோக்கம்: 
சோழர்காலக் கல்வெட்டுகள்  குறித்த தொல்லியல் தரவுகளை அறிவது,
சோழர்கால கல்வெட்டுத் தமிழ் எழுத்துகளை அடையாளம் தெரிந்து கொள்வது,
சோழர்காலம் குறித்து அறிய உதவும் முக்கியமான கல்வெட்டுகளையும் அவை தரும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க செய்திகளையும் அறிந்து கொள்வது, 
சோழர்களுக்குப் புகழ் சேர்த்த சோழர்கால  கோயில்களின் செயல்பாடு, கட்டடக் கலை, ஓவியங்கள் குறித்துத் தெரிந்து கொள்வது,
கோயில் கல்வெட்டுகள் தரும் சோழ மன்னர்கள் குறித்த செய்தி, சோழர் கால அரசியல், வணிகம், சமூக நிலை முதலியவற்றை அறிந்து கொள்வது
எனத் தமிழர் வரலாற்று பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளில் ஆர்வம் உள்ள அனைவரும் முறையான கற்றல் என்பது வரலாற்றை அறிந்துகொள்ள மிக அவசியம் என்ற குறிக்கோளில் சோழர் கால தொல்லியல் தடயங்கள் குறித்து அறிந்து கொள்வது.

            நிகழ்ச்சியின் ஏற்பாட்டுக் குழுவினர்களான  முனைவர் க. சுபாஷிணி அவர்களின் வழிகாட்டலில், திரு. கதிரவன், தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பயிலரங்கம்  ஒருங்கிணைப்பாளர் மற்றும் திரு. கிரிஷ், நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளர்  ஆகியோர்  பயிலரங்கம் நடந்த நாட்களில் மாணவர்களை வரவேற்றுப் பாடத்திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தினர்.  பயிற்சி செயல்திறன் மதிப்பீட்டைத் திரு. பாலா லெனின் அவர்களும்  நிகழ்ச்சியின் நெறியாள்கையை திரு. பிரபாகரன்  அவர்களும் முன்னின்று சிறப்பாக  நெறிப்படுத்தினர். கருத்தரங்க தொலைத்தொடர்பு தொழில்நுட்ப உதவியைத் திரு. மு. விவேகானந்தன்  அவர்களும் மாணவர்களின் பதிவு மற்றும் சான்றிதழ் ஏற்பாடுகளை சிவக. மணிவண்ணன் அவர்களும் ஏற்றுக் கொண்டார்கள். 


முதல்  நாள் பயிலரங்கம்:
(ஜூன் 19, 2020 - வெள்ளிக்கிழமை) 
            நிகழ்ச்சியின் முதல்நாள் பொது  அறிமுகமாகச் சோழர்களையும், அவர்கள் செயல்பாடுகளையும், சோழர்காலக் கல்வெட்டுகளையும் குறித்த ஒரு  நிகழ்ச்சியாகத் திட்டமிடப்பட்டிருந்தது.
தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பன்னாட்டு அமைப்பின் தலைவரும்,  அதன் கடிகை தமிழ் மரபு முதன்மை நிலை இணையக் கல்விக் கழகத்தின் இயக்குநருமான  டாக்டர் க.சுபாஷிணி "சோழர்கள் ஓர் அறிமுகம்" என்ற தலைப்பில் அறிமுக உரையாற்றி நிகழ்வைத் துவக்கி வைத்தார்.  அவரைத் தொடர்ந்து தொல்லியல் அறிஞர் டாக்டர். சிவராமகிருஷ்ணன்   சோழர் கால கல்வெட்டுக்களின் பன்முகத் தன்மைகள்  குறித்த சிறப்புரையை ஆற்றினார்.  பங்கேற்பாளர்களின் கேள்வி-பதில் மற்றும் கலந்துரையாடலுடன் முதல்நாள் நிகழ்வு நிறைவுற்றது.


இரண்டாம் நாள் பயிலரங்கம்: 
             (ஜூன் 20, 2020 - சனிக்கிழமை)
இரண்டாம் நாள் பயிலரங்கம்  "சோழர்காலத் தமிழ்  கல்வெட்டுப் பயிற்சி" என்ற நோக்குடன் தொல்லியல் அறிஞர் டாக்டர் சு.ராஜவேலு (மேனாள் துறைத் தலைவர், கடல் தொல்பொருள் துறை, தஞ்சாவூர் தமிழ் பல்கலைக்கழகம், சிறப்புப் பேராசிரியர் , வரலாற்றுத் துறை, அழகப்பா பல்கலைக்கழகம்) அவர்களின் உரை, இரு நீண்ட அமர்வுகளாகச் சோழர்கால கல்வெட்டுகள் குறித்து சோழர்கால கல்வெட்டு எழுதத்தின் வரலாற்றில் துவங்கி, தமிழக வரலாறு அறிவதில் அக்கல்வெட்டுகளின் பங்களிப்பு என்று  எண்ணிறைந்த தகவல்களை அள்ளித் தந்தது . பங்கேற்பாளர்களின் கேள்வி-பதில் மற்றும் கலந்துரையாடலுடனும் மற்றும் திரு. பிரபாகரன் சிறப்பான நெறியாள்கையுடன் முதல்நாள் நிகழ்வு நிறைவுற்றது.


நிறைவுநாள் பயிலரங்கம்:
(ஜூன் 21 , 2020 - ஞாயிற்றுக் கிழமை)
            நிறைவுநாள் பயிலரங்கம் சோழர்களுக்குப் புகழ் சேர்த்த சோழர்கால  கோயில்களின் செயல்பாடு, கட்டடக் கலை, ஓவியங்கள் குறித்தும்;  கோயில் கல்வெட்டுகள் தரும் சோழ மன்னர்கள் குறித்த செய்தி, சோழர் கால அரசியல், வணிகம், சமூக நிலை முதலியவற்றைக் குறித்தும் அறிந்து கொள்ளும் வகையில் டாக்டர் சு.ராஜவேலு அவர்களால் இரு நீண்ட அமர்வுகள்  கொண்ட உரைகளாக வழங்கப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து டாக்டர் க.சுபாஷிணி அவர்கள்  பாராட்டி நன்றி கூறும் உரையுடனும், வெற்றிகரமாகப் பயிலரங்கை முடித்த மாணவர்களுக்கு இணையம் வழி எண்ணிமச் சான்றிதழ் வழங்கலுடன் இனிதே நிறைவுற்றது.

 

            நிகழ்ச்சி குறித்துக் குறிப்பிட்ட டாக்டர் சுபாஷிணி, "19ம் தேதி தொடங்கி 21 வரை, 3 நாட்களும் ஒவ்வொரு நாளும் 4லிருந்து 5 மணி நேரங்கள் பொறுமையாகப் பாடத்தைக் கேட்டு பயிலரங்கில் பயின்று கொண்ட மாணவர்களின் ஆர்வம் தமிழ் வரலாற்றை அறிந்து கொள்வதில் உலகத் தமிழர்களுக்கு இருக்கும் உறுதியான ஆர்வத்தை வெளிப்படுத்தும் வகையில் அமைந்திருந்தது. இந்த முயற்சிக்குக் கிடைத்திருக்கும் வரவேற்பு மேலும் பல பயிலரங்கங்களை நிகழ்த்துவதற்கான ஆர்வத்தை எங்களுக்கு ஏற்படுத்தியிருக்கின்றது.  உலகத் தமிழர்களின் வரலாற்றுத் தேடலுக்குத் தரமான கல்வியை வழங்கும் முயற்சியில் நிச்சயம் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பங்களிப்போம்" என்று உறுதியளித்தார்.

            "கடந்த மூன்று நாட்களாக நடைபெற்ற இப்பயிலரங்கம் சோழர் காலத் தமிழ்க் கல்வெட்டுகளைப் பற்றிய மிகச் சிறந்த கற்றல் அனுபவத்தை வழங்கியது. அனுபவக் கல்வியே சிறந்தது என்ற வகையில் ஆய்வாளர் தன்னுடைய ஆராய்ச்சி அனுபவத்தை எங்களுக்கு வழங்கிக் கற்பித்துள்ளார். தங்களின் அயராத உழைப்புக்கும் அனுபவப் பகிர்வுக்கும் நெஞ்சார்ந்த நன்றி.  --- நாகை கா. சுகுமாரன் (இயக்குநர், ஆஸ்திரேலிய தமிழ்க் கலாசாலை, வள்ளுவர் அறக்கட்டளை, மெல்பேர்ன் ஆஸ்திரேலியா) பங்கேற்பாளரும் பயிலரங்கம் குறித்த தனது மதிப்பீட்டை நல்கினார்.

            தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பன்னாட்டு அமைப்பின் 'கடிகை' - தமிழ் மரபு முதன்மைநிலை இணையக் கல்விக் கழகத்தின் ஏற்பாட்டில்  முதல் இணையவழி பயிலரங்கம் -'சோழர்காலத் தமிழ்க் கல்வெட்டுக்கள்` பயிலரங்கிற்குக் குறைந்த அளவு 14 வயதுக்கு மேற்பட்ட மாணவர்களும் பயிலரங்கத்தில் பங்கு பெற அனுமதிக்கப்பட்டனர். பயிலரங்க வகுப்புகள் இந்திய நேரம்  மாலை 6:30க்குத் தொடங்கி  இரவு 9:30 வரை சொற்பொழிவுகள், கேள்விகள், கலந்துரையாடல்கள்  என்று தொடர்ந்தது.  மாணவர்களுக்குச் சலுகைக் கட்டணமும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது.  உலகெங்கிலுமிருந்தும்  169 மாணவர்கள் பதிந்து பயன்பெற்றனர். இவர்களில் மூன்று செயல் குழு உறுப்பினர்களும்,  பொதுப்பிரிவில் 96 ஆர்வலர்களும், மாணவர்கள் பிரிவில் 70 மாணவர்களும் பயிலரங்கில் பங்கு பெற்றனர்.  இதில் 16 கல்லூரி மாணவர்களுக்குத் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை இலவச பயிற்சியாகப்  பயிலரங்கை வழங்கியது சிறப்பினும் சிறப்பு. மாணவர்கள் சார்பில் எனது மனமார்ந்த நன்றி.




Monday, June 15, 2020

தொல்காப்பியர் காலம் முதல் இன்று வரை பெண்கள் தொடர்பான அச்சம்



  ——   முனைவர் ஜ.பிரேமலதா


            ஒன்றின் மீதான பற்றே அச்சத்திற்குக் காரணமாக இருக்கிறது. இயல்பான வாழ்க்கை பறிபோய் விடுமோ என்ற அச்சம் தான், ஆதிகால மனிதனிடம் இயற்கை, விலங்கு போன்றவற்றை வணங்குவதற்குக் காரணமாக இருந்தது. பாதுகாப்பான வாழ்க்கை பற்றிய சிந்தனையே இன்றைய கண்டுபிடிப்புகளுக்குக் காரணம். 

            ஆதிகால மனிதன் வேட்டையாடி வாழ்க்கை நடத்திய காலத்தில், பெண்ணும் வேட்டையாடி வாழ்ந்து வந்தாள். அவளுக்கான மக்கட்பேறு அவளுக்கு வேட்டையாடுதலில் தடையாக இல்லை. மாறாக அவள் குழுவாக வாழ்வதற்கு உறுதுணையாக இருந்தது. தன் வாழ்க்கைத் துணையைத் தேர்வதிலும், தலைமைப் பண்பைப் பெற்றிருந்தாள். எனவே அக்காலச் சமுதாயம் தாயாண்மைச் சமூகமாக விளங்கியது.பின் வேட்டையாடும் விலங்குகளை வளர்த்து அதைப் பாதுகாத்து உணவு தேவையை ஈடு செய்யக் கற்றுக் கொண்டார்கள். விலங்குகளுக்காகவும், தம் குழுவுக்காகவும் உணவு உற்பத்தியில் ஈடுபட்டது அச்சமுதாயம். வேட்டையாடல், உணவு உற்பத்தி இரண்டிலும் இருபாலரும் சம அளவில் ஈடுபட்டார்கள். பின் ஆண் வேட்டையாடலிலும், பெண் உணவு உற்பத்தியிலும் ஈடுபட்ட நிலையில் வளப்படுத்தப்பட்ட நிலமும், பாதுகாக்கப்பட்ட விலங்குகளும் தனி உடைமையாக்கப்பட வேண்டிய சூழலில் பெண் மக்கட் பேற்றின் பொருட்டும் வளர்க்கும் பொருட்டும் வேட்டையாடலில் ஈடுபடாமல், உணவு உற்பத்தியில் மட்டும் ஈடுபட்டாள்.
            தனி உடைமைச் சமுதாயத்தில் பெண்ணும் உடைமைப் பொருளாக்கப்பட்டு ஒருவனுக்குப் பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கு அவன் உடைமைப் பொருள்கள் சென்று சேர்ந்தன. இதனால் திருமண முறை தோற்றம் பெற்று, கற்பு நெறி வலியுறுத்தப்பட்டது. ஆனால், ஆண் கற்பு நெறி  உடைமை ஆதிக்கத்தின் காரணமாகப் பின்பற்றவில்லை.உடைமையும், ஆதிக்கமும் ஆண் தரப்பிலிருந்தாலும், மக்கட் பேறின் எதிர்காலம் கருதியும் பெண் கற்புக் கோட்பாட்டை ஏற்றுக் கொண்டாள். வேட்டையாடலினால் ஏற்படும் உயிர் இழப்பும், பாதுகாப்பற்ற நிலையும் அவளை உடைமை சமூகத்திற்குள் தள்ளி முடக்கியது.அச்சமின்றி வேட்டையாடிய காலத்தில் அவள் போர்த் தெய்வமாக விளங்கினாள். குடும்ப அமைப்பும், நில உடைமைச் சமுதாய வாழ்வும் நிலைபெற்ற நிலையில் அவளிடமிருந்த தலைமைத்துவமும், குழு வாழ்வும் பறிக்கப்பட்டது.

கற்புக் கோட்பாடு:
            தாய வாழ்வு முறையிலிருந்து மாறிய தந்தை மைய சமூகத்தில், அவள் தன் பேராற்றலை உணர முடியாத வகையில் கற்புக் கோட்பாடு அவள் மீது வலுவாகத் திணிக்கப்பட்டது. மீண்டும் அச்சமற்ற நிலையைப் பெறாமலிருக்கும் பொருட்டு, பல கருத்தாக்கங்கள் அவள் மீது திணிக்கப்பட்டன. தாயாண்மைச் சமூகம் ஆதி குடிகளுடையதாகவும், தந்தை மைய சமூகம் நடப்பியலான சமூகமாகவும் மாற்றம் பெறத் தொடங்கிய கால கட்டத்தை மகாபாரதத்தில் பார்க்கலாம். சத்தியவதி மற்றும் திரௌபதி போன்றவர்கள் தாயாண்மைச் சமூகத்தின் எச்சங்கள். உடைமைச் சமூகம், இனக்குழு சமூகமாகவும், பின் அரசாகவும், பேரரசாகவும் உருமாற்றம் பெறத் தொடங்கிய நிலையில் பெண்ணின் நிலை இன்னும் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டது. இதனால் ஆண் பிறப்பு உயர்வாகவும், பெண் பிறப்பு இழிவாகவும் பார்க்கப்பட்டது. பெண் என்பவள் உடைமைப் பொருளாகவும், போகப் பொருளாகவும் மாற்றப்பட்டாள்.

            போர்த் தெய்வமாக, வேட்டையாடியவளாக, தலைமைப் பண்பு மிக்கவளாக விளங்கிய பெண் வீட்டிற்குள் முடக்கப்பட்டாள். அவளைச் சுற்றி ‘பெண் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும்’ என்பது போன்ற கருத்தாக்கங்கள் உருவாக்கப்பட்டு, அதிலிருந்து மீளாமல் வாழப் பழக்கப்படுத்தப்பட்டாள். எனவே, கட்டுப்பாடுகளும், அச்சுறுத்தல்களும் அவளைச் சிந்தனையற்றவளாக மாற்றின. இதிலிருந்து மீள நினைத்த பெண்கள் ஔவையாரைப் போல வெகு சிலரே. ஒளவையும் ஆண்மையச் சமூகம் கட்டமைத்த வட்டத்திற்குள்ளாகவே இருந்து தனக்கான வாழ்வைக் கட்டமைத்துக் கொண்டார். ஆண் மைய சமூகத்தை எங்கும் எதிர்க்கவில்லை.

            தமிழில் முதலில் கிடைத்துள்ள நூல் தொல்காப்பியம். இத்தொல்காப்பியம் ஆண் மைய சமூகம் நன்கு வேரூன்றி பேரரசுகள் மக்களை தங்கள் அதிகாரத்திற்கேற்ப பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்ற சூழலில் எழுதப்பட்ட நூல்.  அச்சம்தான் இனக்குழு உருவாகவும், அரசு உருவாகவும், பேரரசு உருவாகவும் காரணமாக இருந்துள்ளது. பேரரசை நிலை நிறுத்திக் கொள்ளவும் அச்சமே உதவியுள்ளது. தொல்காப்பியம் காட்டுகின்ற சமூகத்தில், பெண் என்பவள் எல்லாவற்றிற்கும் அச்சப்பட வேண்டும். ஆண் எதற்கும் அச்சப்படக்கூடாது. 

            ஆண் அச்சப்பட்டால் என்னவாகும்? போர் வீரர்களை உருவாக்க முடியாது. போரில் ஈடுபட முடியாது. நாட்டை காக்க முடியாது. இதனடிப்படையில்;
            "ஈன்று புறந்தருதல் என்தலைக் கடனே
            சான்றோனாக்குதல் தந்தைக்குக் கடனே"
            என்ற கடமைகள் கட்டமைக்கப்பட்டன.

            இங்கு சங்க காலத்தில் மக்கட்பேறு உற்பத்திக்கு அடிப்படையாகப் பெண் விளங்கியிருக்கிறாள். போருக்குத் தந்தையை, கணவனை, மகனை அனுப்பும் பெண் போற்றப்பட்டிருக்கிறாள்.
அச்சம் என்பது தேவையா? தேவையற்றதா? அச்சம் ஆக்கத்திற்கும், அச்சமின்மை அழிவிற்கும் காரணமாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் இவை பெண் வாழ்வில் தலைகீழான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தி விட்டது.“வள்ளுவர் அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை, அஞ்சுவது அஞ்சல் அறிவார் தொழில்“ என்கிறார். எதற்கு அஞ்ச வேண்டும், எதற்கு அஞ்சக்கூடாது என்பதில் சமூகம் ஆணுக்கு வேறு மாதிரியாகவும், பெண்ணுக்கு வேறு மாதிரியாகவும் அச்சத்தைக் கட்டமைப்பு செய்துள்ளது.
            "பெண் எல்லாவற்றிற்கும் அச்சப்பட வேண்டும்"
            "ஆண் எதற்கும் அச்சப்படக் கூடாது"

            தொல்காப்பியர் காலத்திலிருந்து இன்று வரை இந்த கருத்தாக்கத்தின் அடிப்படையில்தான் ஆணுக்கும், பெண்ணுக்குமான கட்டுப்பாடுகள், வளர்ப்பு வேறுபாடுகள் கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. 
அச்சம், பே, நாம், உரூம், வெரு, உட்கு எனத் தொல்காப்பியத்தில் அச்சம் குறித்தான பல சொற்கள் பயின்று வருகின்றன.
            1.  இயல்பாகத் தோன்றும் அச்சம் - அச்சம்
            2.  உள்ள நடுக்கத்தை ஏற்படுத்தும் தோற்றம் அல்லது ஓசை உட்கு
            3.  மிரட்சியைத் தரும் தோற்றம் உரு
            4.  பே - மனிதர் அல்லாத தோற்றம்

            என்வகை மெய்ப்பாடுகள் – “அச்சம், அணங்கே, விலங்கே, கள்வர், தம் இறை எனப் பிணங்கல் சாலா அச்சம் நான்கே“ (மெய்ப்) என்ற தொல்காப்பியம் குறிப்பிடும், இந்த நான்கு வகை அச்சங்களும் பெண்களுக்குத்தான் ஆண்களுக்குக் கிடையாது.
            1)  ஆரிடை வந்தாய் நீ - கலித்தொகை - ஆண்களின் அச்சமின்மை
            2)  குக்கூ என்றது கோழி - குறுந்தொகை - உட்கு சென்றது 157/1-2 –பெண்ணின் அச்சம்.

தொல் -கற்பியல் – “அஞ்ச வந்த உரிமைக் கண்ணும்“
(தலைவனுக்கு அச்ச வருமிடம் இது ஒன்றுதான்.)

நீதி இலக்கியங்கள்:
            தெய்வந்தொழாள் கணவனைத் தொழுதெழும் பெண்ணாக மாற்றப்படுகிறாள்.
            கணவனே கண்கண்ட தெய்வமாக நினைத்து வாழும், பெண் 
            1)  கணவனைப் பிரிந்து விடுவோமோ என அஞ்சுகிறாள். 
            2)  காதலரைச் சுடு உணவு சுடுமோ (களவியல்)
            3)  கண் மை காதலர் முகத்தைக் கருப்பாக்கி விடுமோ என அஞ்சுகிறாள்.
            (தன் நிலை பற்றி எங்கும் அச்சப்படவில்லை)

ஆணுக்கான அச்சம்:
அச்சப்பட வேண்டியது -- 
            1.  தீயவைக் கண்டு
            2.  பகை, பாவம், பழி வரும் என
            3.  கொலை வரும்
            4.  வஞ்சிப்பதற்கு
            (வெருவந்த செய்யாமை (அரசன் அச்சப்படுத்தும் தோற்றமுடையவனாக இருக்கக் கூடாது)

அச்சப்படக் கூடாதது - அஞ்சாமை -- 
            அவை அச்சம் - (729, 726, 727 )
            உயிர் அச்சம் - (244), (50)
            உறுப்பு அச்சம் (585)

காப்பியங்கள்:
சிலப்பதிகாரம் - கண்ணகி:
            எந்தச் சூழலிலும் கலங்காத, தெளிவான துணிச்சலான பெண்ணாகக் கண்ணகி விளங்குகிறாள். புகார் காண்டத்தில் தேவந்தி, கண்ணகியிடம் மீண்டும் கணவனோடு சேர்ந்து வாழ பாசண்ட சாத்தன் என்ற கடவுளை வணங்க வேண்டும் என்று கூறுகிறாள். கண்ணகி ‘பீடன்று’ என மறுத்து விடுகிறாள். கோவலன் மாதவியோடு சேர்ந்து வாழ்ந்து மணிமேகலை எனும் மகளைப் பெற்றிருக்கிறாள். கண்ணகி, அந்தணர் ஓம்பலும், அறவோர்க்களித்தலும், செய்ய இயலவில்லை என வருத்தப்படுகிறாள்.தன் வாழ்க்கை இப்படியே கழிந்து விடுமோ எனக் கண்ணகி அச்சப்பட்டிருந்தாள் அவள் தேவந்தி சொன்னதை நம்பி சாத்தன் வழிபாட்டை மேற்கொண்டிருப்பாள்.   அச்சமே கீழ் மக்களது ஆச்சாரம். அச்சம் இருப்பவர்கள் தான் மூடநம்பிக்கைகளைப் பின்பற்றி எதையாவது பற்றிக் கொள்கிறார்கள். கையில் கயிறு கட்டுதல், ஊர் தோறும் தல வழிபாடு மேற்கொள்ளுதல், எந்தக் கடவுளையும் வணங்குவது என்று தன்னை மாற்றிக் கொண்டேயிருக்கிறாள் பெண் . கண்ணகி திடமான அச்சமற்ற பெண்ணாக இருப்பதால் தான் தேவந்தி கூறுவதை மறுத்து விடுகிறாள். கோவலன் யானையை அடக்கிய மாவீரன்தான். பெரும் பொருளிருந்த காலத்தில் பலருக்கு வாரிக் கொடுத்த வள்ளல் தான். ஆனால், பொருளிழந்த நிலையில் அவனுக்குள் ஏற்படுகிற அச்சம் தான் மாதவியைச் சந்தேகப்பட வைத்தது, ஊரை விட்டுச் செல்லக் காரணமாயிற்று. சிலம்பு விற்கச் செல்லும் போது ஒற்றைச் சிலம்பை மட்டும் எடுத்துச் செல்லக் காரணமாயிற்று.

            வணிகம் செய்பவர்களுக்குத் தெரியும், ஒற்றைச் சிலம்பை, ஒற்றை வளையலை, ஒற்றை கம்மலை யாரும் வாங்க மாட்டார்கள். அது திருட்டுப் பொருளாக இருப்பதற்கு வாய்ப்புகள் அதிகம். உடைமையாளர்கள் பெரும்பாலும் இவற்றைத் தனியாக விற்க மாட்டார்கள். அச்சம் கோவலனுக்குள் ஏற்படுத்திய பதட்டத்தினால்தான் மாதவி தவறாகத் தெரிகிறாள். பெற்றோரை, உறவுகளைச் சந்திக்கத் தயங்குகிறான். ஒற்றைச் சிலம்பை விற்கச் செல்கிறான்.

            இதிலிருந்து மாறுபட்ட நிலையில், கண்ணகி தென்படுகிறாள். கணவன் மாதவியின்பால் இருந்த நிலையில் நிலை கலங்காமல், பிற தெய்வ வழிபாட்டை மேற்கொள்ளாமல் உறுதியாக இருக்கிறாள். புகாரை விட்டு, மதுரையில் வாழ வேண்டிய சூழலிலும், அச்சமற்றவளாக இருக்கிறாள். நம்பி வந்த கணவன் இறந்த நிலையில் உற்றார், உறவு, ஊர், நாடு அனைத்தும் அந்நியமான சூழலிலும் நிலை கலங்காதவளாக தங்களுக்கான நீதி கேட்டு தனியொருவளாகக் களமிறங்குகிறாள்.

            அஞ்சாமல் எந்நிலையிலும் நிலை கலங்காதவளாக இருக்கின்ற காரணத்தினால் தான் அவளால் தெளிவாகச் சிந்திக்க முடிகிறது. ஒரு வணிகனின் மகளாகப் பிறந்து, வணிகக் குடும்பத்தில் வாழ்க்கைப்பட்டு, ஒரு வணிகனுக்கு மனைவியாக விளங்கும் கண்ணகி, வணிக மரபை அறிந்தவளாக இருக்கிறாள். பாண்டிய நாட்டு அரசியின் காற்சிலம்பில் இருப்பது முத்து பரல்கள் எனத் துல்லியமாகக் கணிக்கிறாள்.

            மன்னனை அச்சமில்லாமல் சந்தித்து நீதி கேட்கிறாள். யாரும் எதிர்பாராத விதத்தில் மன்னன் சிலம்பிலிருப்பது மாணிக்கப் பரல்கள் எனத் தெரிய வருவதற்கு முன்னரே மன்னனை, ‘தேரா மன்னா’ என்கிறாள். அறிவில் தெளிவும் , அச்சமின்மையும் உடையவளாகக் கண்ணகி விளங்குகிறாள். அவளுடைய அச்சமின்மை தான் மன்னனைக் கள்வன் என நிரூபிக்கக் காரணமாயிற்று. அரசாட்சிக் கவிழவும் காரணமாயிற்று. காப்பியம் முழுமையும் கண்ணகி உறுதியான நிலைப்பாட்டினை உடையவளாக விளங்குகிறாள்.

மணிமேகலை:
            மணிமேகலைக் காப்பியத்தில் மாதவி, மணிமேகலை இருவரும் கண்ணகிக்கு நிகரான பாத்திரங்களாகக் காணப்படுகின்றனர்.மாதவி கோவலன் இறந்த பின், சித்ராபதி போல் ஊராரின் அலருக்குப் பயப்படாமல் துறவு மேற்கொள்கிறாள். தன் மகளைக் கண்ணகியின் மகளெனக் கணிகை குலத்திலிருந்து கொண்டே கூறுகிறாள். சித்ராபதிக்கும், அரச குலத்திற்கும் அஞ்சாமல் மணிமேகலையைத் துறவு மேற்கொள்ளச் செய்கிறாள். மணிமேகலை தொடக்கத்தில் குழப்ப நிலையில் இருப்பதால், அவளுக்கு எதைக் கண்டாலும் அச்சம் தோன்றுகிறது. உதயகுமரனின் மீதான ஈர்ப்பு ஒரு புறம், தாய் மாதவியின் துறவு தூண்டல் ஒரு புறம், பாட்டி சித்ராபதியின் சூழ்ச்சி ஒரு புறம் அவளை அலைக் கழிக்கிறது. இந்நிலையில் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் மணிமேகலையை மணிமேகலா தெய்வம் மணிபல்லவத் தீவிற்குக் கொண்டு சென்று விடுகிறது. தெய்வத்தின் துணை கொண்டு மணிமேகலை தெளிகிறாள். மணிமேகலா தெய்வம், தீவதிலகை, கந்திற் பாவை என்ற மூன்று பெண் தெய்வங்களும் அவளுடைய பரிணாம வளர்ச்சிக்குக் காரணமாக இருக்கின்றன.

            நமக்குப் பேராபத்து வரும் காலத்தில் உதவி செய்பவர்களை நாம் தெய்வமாக வணங்குவது இயல்பு. இங்குத் தெய்வங்களே உதவி செய்திருக்கின்றன.  அதிலும் மூன்றுமே பெண் தெய்வங்கள்தான் என்பது சிந்தித்தற்குரியது.  அறவண அடிகள் போன்றவர்கள் வழிகாட்டுகிறார்கள். இப்படி வாழலாம் என்று வழிகாட்டுவது வேறு. உதவி செய்வது வேறு. மாதவியும் மணிமேகலையும் அறவண அடிகளைத் தேடிச் சென்றுதான் வழிகாட்டுதலைப் பெறுகிறார்கள். ஆனால் மணிமேகலா தெய்வம், தீவதிலகை, கந்திற்பாவை மூன்றும் தானாகவே முன்வந்து உதவி செய்கின்றன. பெண்கள் தங்கள் அச்சத்திலிருந்து விடுதலை பெற்று, தன்னம்பிக்கையோடு வாழ, பெண்கள் தான் முன் வந்து உதவ வேண்டும் என்பதை இந்த தெய்வங்கள் வழி சாத்தனார் காட்டுகிறார்.  மணிமேகலா தெய்வம் கொடுக்கின்ற மூன்று வரங்கள் கிடைத்தால் மணிமேகலை ஆளுமை பெறுகிறாள்.
            1.  வானில் பறக்கும் மந்திரம் - பயணம்
            2.  உரு மாற்றம் - அச்சம் - ஆளுமை
            3.  பசியற்ற நிலை - பற்றற்ற நிலை
இம்மூன்றையும் எந்த மனிதரும் சிந்தனை மாற்றத்தினால் பெற முடியும் என்பதைத்தான் மணிமேகலை பாத்திரம் நமக்குக் காட்டுகிறது.

சமய இலக்கியங்கள்:
            சமயங்கள் என்ற நிலை வரும் போது, பன்னிரு திருமுறைகளில் சிவனை முன்னிலைப் படுத்த உமையை அஞ்சி நடுங்குபவளாகக் காட்டியிருக்கிறார்கள். சங்க காலத்தில் போர்த் தெய்வமாக விளங்கும் கொற்றவை, பக்தி இலக்கிய காலகட்டத்தில் போரைக் கண்டு நடுங்குபவளாக, சிவனின் போர்க்கோலத்தைக் கண்டு அஞ்சுபவளாகக் காட்டப்பட்டிருக்கின்றாள்.
            வெருவமதயானை உரி போர்த்து உமையை அஞ்ச வரு வெள்
விடையினான் (தேவாரம் - சம் - 35285/3)
            வேனல்ஆனை உரித்து உமை அஞ்சவே
கான ஆனை காண்டீர் கடவூரரே - தேவா- (அப்: 1439/3,4)
            மலைக்கு மகள் அஞ்ச மத கரியை உரித்தீர் (தேவா - சுந்.83/1)

எனும் போது இந்த தேவார அடிகள் கேள்விக்குள்ளாகிறது. "ஆர் அணங்கு உறும் உமையை அஞ்சு வித்து அருளுதல் பொருட்டால்" (தேவா சம்.2472/3) 
சிவனாகிய இறைவன் கூட போர்த் தெய்வமாக விளங்கும் கொற்றவையை அஞ்சுவிப்பது எதற்கென்றால், பின் அவளுக்கு அருளைத்தந்து, தான் அவளினும் மேம்பட்டவன் என்பதைக் காட்டவே என்று இந்த வரிகள் கூறுகின்றன.  

            ஆண்கள் தங்களின் ஆளுமையை, தெய்வக் கதைகளின் (புராணம்) வழி கட்டமைத்துக் கொள்ளும் நிலையை இங்கு பார்க்க முடிகிறது. காரைக்காலம்மையார் கணவனால் கைவிடப்பட்ட நிலையில் அச்சம் தரும் சுடுகாட்டை தன் வாழிடமாகத் தேர்ந்து கொள்கிறார். பேய் போலத் தோற்றம் தரும் சுடுகாட்டில் வசிக்கும் மக்களோடு தானும் பேய்க்கோலம் கொண்டு வாழப் பழகுகிறார். பெண்களை அவர்களின் ஆளுமை நிலையில் அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளாத மக்கள் வாழும் நாட்டை விடச் சுடுகாடே மேலானது என்ற அவருடைய தெளிவு அவருடைய அச்சமற்ற தன்மையினாலே தான் நிகழ்ந்துள்ளது.

            ஆண்டாள், விஷ்ணு சித்தரின் வளர்ப்பு மகள். தொல்காப்பியர் காலத்திலேயே வேரூன்றி விட்ட வருணாசிரம, சாதி நிலைப்பாடுகள் 7ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஆண்டாளின் காலத்தில் எப்படி வளர்ச்சி பெற்றிருக்கும் என நினைத்துப் பார்த்தால், ஆண்டாளின் நிலை புரிந்து விடும்.  அறிவும், ஆற்றலும், ஆளுமையும் உடைய பெண்களிடம் அச்சமென்பது இருக்காது. இப்படிப்பட்ட பெண்களை ஆண்கள் அச்சத்தோடு பார்த்து மிரளும் நிலையில், வருணாசிரம, சாதிப் பாகுபாடும் சேர்ந்து கொண்டால் ஒரு பெண்ணின் நிலை என்னவாக இருக்கும் என்பதை ஆண்டாள் வாழ்க்கை காட்டுகிறது. இவையெல்லாம் ஒரு பெண்ணின் திருமண வாழ்க்கைக்குப் பெரும் தடைக்கற்களாக நிற்கும்போது, மனிதர்களையே வெறுக்கும் நிலைக்கு அப்பெண் தள்ளப்படுகிறாள். "மானிடர்க்கென்று பேச்சுப்படின் வாழ்கிலேன்" என்ற ஆண்டாளின் வரிகள் அவள் சூழலைத் தெளிவாக விளக்குகிறது. இச்சமூகத்திற்கு எதிராக அவள் உரம் கொள்கிறாள். துணிந்து நிற்கிறாள். அவளுடைய அச்சமற்ற துணிவு அவளுக்கான பாதையைக் காட்டுகிறது. கண்ணனைக் கனவில் மணக்கிறாள். சாதாரண மானுடர்களிடமிருந்து விலகி, கண்ணனைக் கைப்பிடித்து வாழ்ந்து, மேலான நிலையடைகிறாள்.

            காரைக்காலம்மையார், கண்ணகி, மாதவி ஆளுமையுள்ள, அச்சமற்ற பெண்களைக் கண்டு ஆண்கள் அச்சப்படுகிறார்கள்.

சிற்றிலக்கியம்:
            சிற்றிலக்கிய காலகட்டங்களில் பெண் போகப் பொருளாகவும், ஆளுமையற்றவளாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறாள். பரணி நூல்கள் தான் போர்த்தெய்வமான கொற்றவையைப் பேய்களின் தெய்வமாக முன்னிலைப்படுத்துகின்றன. ஆனால், அவள் பேய்களுக்கு உணவு கிடைப்பதற்குக் காரணமாக இருந்ததன் காரணமாகப் போற்றப்படுகிறாள்.

முடிவுரை:
            இன்று கொரானா எனும் வைரஸ் உலகை ஆட்டிப் படைக்கும் நிலையில், உலகிலுள்ள ஐந்து பெண் பிரதமர்கள் தான் அதை அச்சமின்றி எதிர்கொண்டு உலகின் கவனத்தை ஈர்த்திருக்கிறார்கள். பாதுகாப்பான வாழ்க்கையை மேற்கொள்ள, அச்சப்பட்டு வாழ வேண்டும் என்பதை விடவும், அச்சமின்றி தன்னம்பிக்கையோடு அதை எதிர் கொண்டு வெற்றி பெற வேண்டும் என்று கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். பெண் மீண்டும் வலிமை பெற இவர்களிடமிருந்து பாடம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.


தொடர்பு:
முனைவர் ஜ.பிரேமலதா
தமிழ் இணைப் பேராசிரியர், 
அரசு கலைக்கல்லூரி (த), சேலம் -7
மின்னஞ்சல்: piyupremsurya90@gmail.com 
தொலைபேசி: 99488417411
வலைத்தளம்:  http://vjpremalatha.blogspot.in



Tuesday, June 9, 2020

சோதனையில் சாதனை



சோதனையில் சாதனை

-- கௌதம சன்னா

            கொரோனா காலம் வரலாற்றில் முன்னெப்போதும் இல்லாத  அளவிற்கு உலகளாவிய மனித குலத்தின் ஒரு பொது முடக்க நிலையாக அமைந்துவிட்டது சற்றும் எதிர்பாராத ஒரு நிகழ்வு.   வல்லரசுகளும் இறுமாப்பைக் கைவிட்டு தங்களின் போர்க்கருவிகள் அனைத்தும்  வைரஸ்களின் முன்  பயனற்றுப் போனதை உணர்ந்த நிலையில், உலகில் அனைவரும்  உலகப்போர் என்ற ஒரு அச்சுறுத்தல் இல்லாமல்,  தாங்களே  தங்களது  உயிருக்குப் பயந்து வீட்டில் பதுங்கிவிட்ட சூழ்நிலை.  ஆனால்  சோதனையிலும் ஒரு  வரமாக,  பேரிடர் காலத்தில்  உலகின் பல்வேறு மூலைகளிலும் இருந்த மக்களைத் தொலைத்தொடர்பு தொழில் நுட்பம் ஒருங்கிணைத்தது. இக்காலத்தில் மக்கள் உடல் நலம் பேணவும், மனவளம் காக்கவும் இணையவழிச்  செய்திப்  பகிரல் முறை  கைகொடுத்தது.  தொடர்ந்து  பேரிடர் செய்திகள் படித்துத் துவண்டு போனவரும் உள்ளனர், அவற்றை அளவோடு அறிந்து கொண்டு பேரிடர் காலத்தைப் பயனுள்ள வழியில் ஆக்கப்பூர்வமாகப் பயன்படுத்த முற்பட்டவரும் உள்ளனர். அத்தகையோரை  ஒருங்கிணைத்து வளர்ச்சி நோக்கி முன்னேறத் திட்டமிட்ட அமைப்புகளில் ஒன்று முனைவர் க. சுபாஷிணியின் தலைமையில் ஜெர்மனியில் தலைமையிடமாகக் கொண்டு இயங்கும் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் பன்னாட்டு அமைப்பு.  
            தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் குறிக்கோளான தமிழ்  மரபு பாதுகாக்கும் செயல்களுக்கு நல்ல வாய்ப்பைத் தந்தது கொரோனா பேரிடர் காலம்  எனலாம்.  உலக அளவில் செயலிழந்து இருந்த  பலதுறை  வல்லுநர்களையும் ஒருங்கிணைத்து  அவர்களது நெடுநாள் ஆய்வின், பணியின், செயல்பாடுகளின் வழியாக  நாம் பெறக்கூடிய   தமிழரின் கருவூலங்கள் குறித்து  அறியவும்,  ஆவணப்படுத்தவும்,  அவற்றை வளர்ச்சி நோக்கில் அனைவரிடம் கொண்டு செல்லவும்   திட்டமிடப்பட்டது.  தமிழர்களின் வரலாறு, சமூகவியல், அறிவியல், தத்துவம், மானுடவியல்,  சுற்றுச்சூழல் உள்ளிட்ட பல்வேறு துறைகளின் கல்வியிலும் ஆய்விலும்  ஈடுபட்டுள்ள அறிஞர்கள் ஒருங்கிணைக்கப் பட்டனர்.  இணைய வழித் தொடர்பு சிறந்த முறையில் பயனுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. அறிஞர்களின் அறிவுக்களஞ்சியங்கள்  ஆய்வாளர்களுக்கும், பொதுமக்களுக்கும், எதிர்கால சந்ததியினருக்கும் பயன்படும் உரைகளாகத் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையால்  ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது பாராட்டப்பட வேண்டிய ஒரு முயற்சி.  டாக்டர் க.சுபாஷிணி அவர்களின் தலைமையில் செயல்படும் இக்குழுவின் பல்துறை அறிஞர்கள் இணைந்து செயல்பட்டு பெரும் அறிவுக்கருவூலத்தினை இந்தக் கொரோனா பேரிடர் காலத்தில் உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். 
            இவ்வாண்டு ஏப்ரல் 1 முதல் மே மாதம் 31 வரை இரு மாதங்களுக்கு ஒவ்வொரு நாளும் இடைவிடாது இணைய வழி கருத்தரங்குகளை நிகழ்த்தியது இவ்வமைப்பு. அதன்படி நூறு தலைப்புகளில் அறிஞர்கள், நிபுணர்கள், ஆய்வாளர்கள், பேராசிரியர்கள் உள்ளிட்டவர்கள் ஆய்வுரைகளை நிகழ்த்தினார்கள். உரைகள் முடிந்த உடன் விவாதங்கள் நடைபெற்றன. கேள்விகளுக்கு ஆய்வாளர்கள்  பதிலளித்தார்கள். இணையவழி நேரலை உரைத்தொடரில் வழங்கப்பட்ட உரைகள் அனைத்தும்  தொகுக்கப்பட்டு,  அவை உடனுக்குடன் யூடியூப் தளத்தில் [https://www.youtube.com/Thfi-Channel]    காணொளிகளாக அனைவருக்கும் எந்நாளும் பயனளிக்கும் வகையில் சேமிக்கப்பட்டுள்ளன.    இதன் மூலம் தமிழகத்தில் மட்டும் அறியப்பட்டிருந்த பல ஆய்வாளர்கள் சர்வதேச தளத்தில் தங்களுக்கான அங்கீகாரத்தினைப் பெற்றார்கள் என்பது சிறப்புக்குரியதாகும். இந்த நிகழ்ச்சித் தொடரில் உலகெங்கும் புலம் பெயர்ந்து வாழும் தமிழர்கள் நடத்தும் அமைப்புகளும் அறிமுகம் செய்து வைக்கப்பட்டு தமிழகத்திற்கு ஒரு பண்பாட்டுப் பாலமும்  அமைக்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது. 
            அதுமட்டுமன்றி, உலக அருங்காட்சியகங்கள் நாளை முன்னிட்டு,  மே மாதம் 19ம் நாள்   தமிழக அருங்காட்சியகங்கள் வாரமும் கொண்டாடப்பட்டது. இந்நிகழ்ச்சியினைத் தமிழக தமிழ் வளர்ச்சித் துறை அமைச்சர் மாண்புமிகு மாஃபா பாண்டியராஜன் தொடங்கிவைத்துச் சிறப்புரையாற்றினார்.  தமிழகத்தில் உள்ள அனைத்து அருங்காட்சியக இயக்குநர்களும் கலந்து கொள்ளும் வகையில் அந்த நிகழ்ச்சி அமைந்தது. அருங்காட்சியகங்கள் தொடர்பான சிறப்புரைகளும் அந்த வாரத்தில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது.  இந்த நிகழ்வுத் தொடரின் முத்தாய்ப்பாகக் "கடிகை" என்னும் இணையக் கல்விக்கழகமும் தொடங்கப்பட்டது.  இந்த அமைப்பின் மூலம் தமிழகத்தில் பல்வேறு அறிஞர்கள் அதில் மாணவர்களுக்குப் பாடங்களை நடத்த முன்வந்திருக்கிறார்கள்.
            ஏற்கெனவே தமிழ் மரபு மற்றும் வரலாறு தொடர்பான பல்வேறு ஆய்வுகளிலும், மரபு பாதுகாப்புகளில் பல்வேறு சாதனைகளை நிகழ்த்தியிருக்கும் இவ்வமைப்பு இந்தக் கொரானா காலத்தில் இணையத் தொழில்நுட்பத்தைப் சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு ஒரு முன்னோடியாக நிற்கிறது.  இப்படி சோதனைக் காலத்தில் சோர்ந்து போகாமல் அதனைச் சாதனைக் காலமாக மாற்றி தமிழின் பெருமையினை உலகறியச் செய்த தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பன்னாட்டு அமைப்பும் அதன் நிர்வாகிகளும் பாராட்டுக்குரியவர்கள். அது மட்டுமின்றி தமிழகத்திற்கு அவர்கள் முன்மாதிரியினை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள்.