Showing posts with label குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன். Show all posts
Showing posts with label குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன். Show all posts

Saturday, June 5, 2021

பனையுறை அன்றிலும் நீருறை மகன்றிலும்


 -- முதுமுனைவர் குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன்


'பாலையும் நீரையும் கலந்து வைத்தால் பாலை  மட்டும் அருந்திவிட்டு நீரைத் தனியாகப் பிரித்துவிடும் தகைமையது அன்னப்பறவை என்று சான்று இல்லாமல் கூறும் கூற்றுபோல தமிழ்நாட்டில் பல செய்திகள் உண்டு.  அன்றில் பறவை இணையில் ஒன்று இறப்பின் மற்றொன்றும் இறந்துபடும் என்ற செய்தியும் அவ்வரிசையில்தான் நீங்காமல் இடம்பெற்று விட்டது. கடற்கரைகளை ஒட்டிய மணற்பாங்கான பூங்கழிகளில், பனை மரங்களில் கூடுகட்டி வாழ்பவையே அன்றில் பறவைகள். 

ibis.jpg
தமிழ்நாட்டில் தூத்துக்குடி,  இராமநாதபுரம் முதலிய மாவட்டங்களில் இப்பறவைகளைக் காணலாம். இப்பறவைகள் இரவு நேரங்களிலும் செவ்வானம்  காணப்பெறும்போதும், புணர்ச்சிக் காலங்களிலும் உரத்த குரலில் அரற்றும் தன்மை கொண்டவை. இச்செயல்தான் இப்பறவையின் தனித்தன்மை.  பிரிவில் இறப்பு என்பது சான்று இயலாத அற்றாரும். 

பறவை இயல் வல்லுநர் பலரும், பி.எல். சாமி, நா. கணேசன் போன்ற அறிஞர் பலரும் அன்றில் பறவை குறித்த ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டு கட்டுரைகள் வனைந்துள்ளனர். அகநானூறு, புறநானூறு, நற்றிணை, குறுந்தொகை முதலிய சங்கத் தமிழ் நூல்களிலும், மணிமேகலை, நாலடியார், ஆழ்வார் தம் பாசுரங்கள், மூவர் தேவாரப் பாடல்கள், கம்பராமாயணம் முதலிய நூல்களிலும் அன்றிலின் தோற்றம் செயல்கள் பற்றிய பல குறிப்புகள் இடம் பெற்றுள்ளன.

'பிளாக் ஐபிஸ்'  எனும் ஒருவகை நாரை இனம் சார்ந்ததே அன்றில் பறவைகளாகும். வடமொழியில் கிரௌஞ்சம் என்று குறிப்பிடுவர். நாட்டுப்புற வழக்கில் கருப்பு அரிவாள் மூக்கன் என்றும் வடபுலத்தில் சாரஸ் நாரை என்றும் அழைப்பர். 

இப்பறவையின் அரற்றும் குரல்தனை ......  
ஒரு தனி அன்றில் உயவு குரல் கடைஇய (அகம். 305),  
சேவலோடு புணராச்சிறுகரும்பேடை இன்னாது உயங்கும் (அகம். 120), 
அன்றிற் பேடை அரிக்கு ரல் அழைஇ (மணி.5-127), 
அன்றிலின் குரல் அடரும் (பெரிய திருமொழி), 
எவன் சொல்லி நிற்றும் நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்குமே (திருவாய்மொழி), 
அன்றிலம் பேடைபோல் வாய்திறந்தரற்றலுற்றாள் (கம்ப.) 
எனக் கூறப்பெற்றுள்ளள. இவை அனைத்தும் பிரிவால் நேர்ந்தவையாகும்.

மேலும், புணர்வின் போது ஒலி எழுப்பும் என்பதை  இன்னாது உயங்கும் கங்குலும் (அகம்.) 
பெடை புணர் அன்றில் உயங்குரல் அளைஇ (நற்.)
கையற நரலும் நள்ளென்யாமத்து குறுந்.) 
எனப் பலவாறாக சங்க நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன.

அன்றில் போன்றே மகன்றில் என்ற ஒருவகை நீர்வாழ் பறவை பற்றிய பல இலக்கியக் குறிப்புகள் கிடைக்கின்றன. அவற்றில் ஒட்டக்கூத்தரின் மூவருலா பாடலடிகள் குறிப்பிடத்தகுந்தவை. இராசராச சோழனுலாவில் இடம்பெறும் தலைவி ஒருத்தி தன் இல்லத்திற்கு முன்புள்ள பனை மரத்தின் மேல் இருந்துகொண்டு இராப்பொழுதில் அரற்றும் அன்றிலின் குரல் தன்னை வருத்துகின்றது. எனவே, பனையின்கண் உள்ள அன்றிற் பறவையை அகற்றிவிட்டு மகன்றிற் பறவையை அங்கு கொண்டு  வந்து ஏற்றுங்கள் என்று புலம்புவதாகக் கூறப் பெற்றுள்ளது.

'குலோத்துங்க சோழனுலா' வில் வருகின்ற தலைவியோ தனக்கு அன்றிலின் அகவல் இராப்பொழுதில் துன்பத்தைத் தருகின்றது என்று கூறி, சேரனுக்குரிய பனைமரத்தை வெட்டி வீழ்த்திய சோழன் அந்த அன்றிற் பறவை தங்கியிருக்கின்ற பனைமரத்தை வெட்டியிருக்கக்கூடாதா? எனப் புலம்புகின்றாள். 

தேவாரப் பாடல்களில் அன்றில் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்பெற்றாலும் ஓரிரு பாடல்களில் பகன்றில் என்ற சொல் காணப்பெறுகின்றது. பகன்றில் என்பது அன்றிலையே குறிக்கின்றது என உரையாசிரியர்கள் பலர் கட்டியுள்ளனர்.

இக்கட்டுரை ஆசிரியர் ஓலைச்சுவடிகளில் அமைந்த அந்த ஏடுகளை ஆய்வு மேற்கொண்ட போது, மகர எழுத்துகள் ஏடுகளில் எழுதப்பெறும்போது அவை பகரமாகக் காட்சி அளிப்பது அறியப்பட்டது. மகன்றில் என்பதை பகன்றில் எனப் படித்து அப்படியே அச்சு நூல்களிலும் பதிப்பித்து விட்டனர். அத்தகையதோர் பாடல் திருநாவுக்கரசரின் திருவையாற்றுப் பதிகத்தில் உள்ளது.

திருக்கயிலை செல்ல முனைந்த அப்பரடிகள் ஈசனால் ஆட்கொள்ளப்பெற்று வடபுலத்து வாவியில் மூழ்கி ஐயாற்றுக் குளத்திலிருந்து எழுந்தார். கரை ஏறியபோது, இணை இணையாக விலங்குகளும் பறவைகளும் அங்கு திகழ்வதைக் கண்டார். ஐயாற்றுக் கோயிலில் கயிலை தரிசனம் பெற்ற பின்பு தான் கண்டவற்றை மாதர் பிறைக் கண்ணி யானை எனத் தொடங்கும் பதினொரு பாடல்கள் கொண்ட பதிகமாகப் பாடியருளினார். ஆறாம் பாடலில் 'வண்ண மகன்றிலொடு ஆடி வைகி வருவன கண்டேன்' என்று தான் கண்ட காட்சியைப் பதிவு செய்தார். பிற்காலத்திய ஏடு பெயர்த்து எழுதும்போது மகன்றில் பகன்றில் என மாற்றம் பெற்றுவிட்டது.


தாராசுரம் சிவாலயத்தில் இரண்டாம் இராசராசசோழன் இப்பதிகம் பாடும் காட்சியை சிற்பமாக்கியுள்ளதை இக்கட்டுரை ஆசிரியர் தம் ஆய்வில் கண்டறிந்து வெளிப்படுத்தினார். அதில், அப்பர் பதிகம் பாடும் ஆறாம் காட்சியில் இணையாக மகன்றில் பறவைகள் நிற்க, அவை முன்பு உழவாரம் ஏந்தியவண்ணம் அப்பர் பாடும் காட்சி இடம்பெற்றுள்ளது. அக்காட்சியில் திகழும் மகன்றில் பறவைகள் சிறிய வாத்துகள் வடிவில் திகழ்கின்றன. நாரை இனத்து அன்றில் பறவை வடிவிலிருந்து இவை வேறுபட்டுக் காணப்பெறுகின்றன.

சோழன் படைத்த இச்சிற்பக் காட்சியால் இது வரை நாம் அறிந்திராத மகன்றில் பறவை வடிவம் யாது என்பதைக் காண முடிவதோடு, தேவாரப் பாடல்களில் காணப்பெறும் பகன்றில் என்ற சொல் ஏடு பெயர்த்து எழுதியவர் செய்த தவறே என்பது உறுதி பெறுகின்றது.


----



Saturday, May 15, 2021

முயல் வளாவிய முழுநிலா



 ——    முதுமுனைவர் குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன்


ஈராயிரம் ஆண்டு பழமையுடைய சங்கத் தமிழ்ப் பாக்களைப் பாடிய புலவோர்தம் காலந்தொட்டு தற்காலக் கவிஞர்கள் வரை பெண்களின் ஒளி மிகுந்த எழிற்முகத்திற்கு முழுமதியினை ஒப்பிட்டுக் காட்டுவது இலக்கிய மரபாகும். பக்தி இலக்கியக் கவிகளும் இதற்கு மாறுபட்டவர் அல்லர். திருச்சிற்றேமம் எனும் சோழநாட்டுத் தேவாரத் தலத்தில் பதிகம் பாடிய திருஞானசம்பந்தர் தம் பத்து பாடல்களிலும் இருபது முறை திங்களின் சிறப்பினை எடுத்துரைத்துள்ளார். பத்து முறை பெண்களின் முகத்திற்கு ஒப்பிட்டுக் காட்டுவதோடு பத்து முறை பிறை சூடிய பெம்மானின் சிறப்பினை இப்பதிகத்தில் சுட்டியுள்ளார்.

இதே சோழநாட்டுத் திருப்புகலூர் வர்த்தமானீச்சரத்தில் தேவாரம் பாடும் போது காழிப்பிள்ளையார்,
          முயல்வளாவிய திங்கள் வாள்முகத்து அரிவையில் தெரிவை
          இயல்வளாவியது உடைய இன்னமுது எம்பிரான் 
என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். இப்பாடலடியில் வாள் போன்று ஒளி பொருந்திய நிலாவில் முயல் உருவம் காணப்பெறுவதாகவும், அந்நிலவு முகம் அரிவை எனப்பெறும் இருபது முதல் இருபத்தைந்து வயதுடையதும், தெரிவை எனப்பெறும் இருபத்தாறிலிருந்து முப்பது வயதுடையதுமாகிய பெண்களின் பருவகாலத்து பொலிவுடைய முக அழகிற்கு ஒப்பானது என்றும், அதனைத் தலையில் சூடியவன் சிவபெருமான் என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார். இங்கு அவன் சூடியுள்ளது இளநிலா என்பதும் அது முழு நிலாவாகத் திகழும் போது அதில் முயல் உருவம் காணப்பெறுவதாகவும் சுட்டியுள்ளார்.

தமிழின் எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்றாகிய அகநானூற்றின் பாடலொன்றில் (எண். 141) கரிகால் சோழனின் இடையாறு எனும் ஊர் பற்றியும், வேங்கடமலையின் சிறப்பு குறித்தும் கார்த்திகை மாதத்தில் நிகழும் விளக்கீடு வைக்கும் திருக்கார்த்திகைப் பெருவிழா பற்றியும் நக்கீரர் விரிவுபட எடுத்துரைத்துள்ளார். அப்பாடலில்,
          மழைக்கால் நீங்கிய மாகவிசும்பில் 
          குறுமுயல் மறுநிறம் கிளர மதி நிறைத்து 
          அறுமீன் சேரும் அகல்இருள் நடுநாள் 
          மறுகு விளக்குறுத்து மாலைதூங்கிப் 
          பழவிறல் மூதூர்ப் பலருடன் துவறஅறிய
          விழவுடத் அயர... 
எனப் பாடியுள்ளார்.

அறுமீன் சேரும் அகல் இருள் நடுநாள் என்பது உரோகினி எனும் விண்மீன் சந்திரனுடன் கூடும் நாளாகிய கார்த்திகை மாதத்து முழுநிலவு நாளாகும். ஐப்பசி மாதத்து அடைமழை நீங்கி கார்த்திகை முழுநிலவு நாளில் குளிர்ந்த நிலவு இருப்பதோடு தெளிவான சந்திரனின் உருவத்தில் முயல் உருவம் கறையாகத் தெரிவதை நக்கீரர் கண்டே இப்பாடலைப் பதிவு செய்துள்ளார். சங்க காலம் தொட்டு முழு நிலவில் முயல் உருவம் கறையாகத் தெரிவதை தமிழ் மக்கள் கண்டு மகிழ்ந்துள்ளனர்.

திருஞானசம்பந்தரின் காலத்திற்குப் பின்பு எட்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்து திருவாசகம் அருளிய மணிவாசகப் பெருமானார் நீத்தல் விண்ணப்பம் 35ஆம் பாடலில்,
          மென் முயல் கறையின் அரும்பு அரதேர்வைத்து அணிந்தாய்
என்று குறிப்பிட்டு சிவபெருமான் தலையில் சந்திரனையும் பாம்பையும் எதிர் எதிராக வைத்து அணிந்துள்ளார் என்றும் அந்த சந்திரன் முயல் உருவத்தைக் கறையாகக் கொண்டது என்றும் உரைத்துள்ளார்.

சோழப்பெருமன்னன் இரண்டாம் குலோத்துங்கனின் மதியமைச்சராகத் திகழ்ந்த சேக்கிழார் பெருமான் திருக்குறிப்புத் தொண்டர் புராணத்தின் 43ஆம் பாடலில் முல்லையும் குறிஞ்சியும் திணை மயக்க முறுவதை விவரிக்கும் போது முல்லை நிலத்திலிருந்த குறுமுயல் வானில் தோன்றிய முழு மதியில் காணப்பெறும் முயல் உருவத்தைத் தனது இனமாய முயல் என்று நினைத்து அதனை அணைந்திட மலை உச்சியை அடைவதாகக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார். அதனை,

          புணர்ந்த ஆனிரைப் புறவிடைக் குறுமுயல் பொருப்பின்
          அணைந்த வான்மதி முயலினை இனமென அணைந்து 
          மணங்கொன் கொல்லையில் வரகுபோர் மஞ்சன வரைக்கார்
          இணைந்து முல்லையும் குறிஞ்சியும் கலப்பன எங்கும் 
எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

முழுமதியில் தோன்றும் கறையினைத் திருவள்ளுவர்
          அறுவாய் நிறைந்த அவிர்மதிக்குப்போல
          மறுவுண்டோ மாதர் முகத்து (குறள். 1117) 
என்று சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். நாலடியாரில் பதினாறு மற்றும் பதினேழாம் பாடல்கள் திங்களில் காணப்பெறும் மறுவி னைச் சுட்டுகின்றன.

குறிப்பாக 17ஆம் பாடலில் சந்திரனில் காணப்பெறும் கறையினை முயலாகவே சித்திரிக்கின்றது.
          ஒண்கதிர் வான்மதியம் சேர்தலால் ஓங்கிய
          அம்கண் விசும்பின் முயலும் தொழப்படூஉம் 
என்பதே அப்பாடலடியாகும். உயர்ந்தோரைச் சார்ந்தோரின் சிறப்பு இதனால் வலியுறுத்தப் பெறுகின்றது.

முழுநிலா நாளில் சந்திரனில் முயல் உருவம் காணப்பெறுவதைக் கண்ட தமிழ்நாட்டுச் சிற்பி ஒருவன் சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு அவன் கட்டுவித்த ஓமாந்தூர் சிவாலயத்து உட்கூரையில் (விதானத்தில்) கிரகண நாளில் பெரும்பாம்பு ஒன்று சந்திரனை விழுங்குவதாகக் கூறப்பெறும் புராண அடிப்படையில் சிற்பக்காட்சி ஒன்றை வடித்துள்ளான். அதில் உள்ள முழுச் சந்திரனில் முயல் ஒன்றின் உருவம் காணப் பெறுகின்றது. அதனைக் கண்டு படம் எடுத்த தொல்லியல் வல்லுநர் கி. ஸ்ரீதரன் என்ற நண்பர் அக்காட்சியினை அளித்து உதவினார்.

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலாக தமிழ் மக்கள் சந்திரனில் காணப்பெறும் கறையினை முயல் உருவாகவே கண்டு மகிழ்ந்திருந்துள்ளனர். பிற்காலத்தில் நம் பாட்டியரும் அன்னையரும் நமக்குச் சந்திரனைக் காட்டி அதில் காணப்பெறும் மறுவை ஔவையார் வடை சுடும் உருவம் எனக்கூறி சோறூட்டுவர். நாமும் அக்கற்பனையில்தான் இருந்தோம். கட்டுரையினைப் படித்தபிறகு முழு நிலாவினை உற்றுப்பாருங்கள் முயல் திகழும் காட்சியைக் காண்பீர்.
muyal 1.JPG
muyal 2.JPG
muyal 3.JPG
-----