பொங்கலோ பொங்கல்!!!

-- முனைவர். செங்கை பொதுவன்

பொங்கல் தமிழர் வீடுகளில் கொண்டாடப்படும் ஒரு திருநாள். தை மாதம் முதல் நாளில் வீடுகளில் இது கொண்டாடப்படுகிறது.   இதற்கு முதல்நாள் போகி. இந்த நாளில் பொங்கல் கொண்டாட்டத்திற்குக் காப்பு கட்டுவர். வீட்டு வாயிலிலும், வயல்களின் சனி மூலையிலும் (வடகிழக்கு) காப்பு கட்டுவர். பூலாப்பூ, ஆவாரம்பூ, பாலைத்தழை மூன்றையும் சேர்த்துச் செருகுவது காப்பு கட்டுதல் எனப்படும்.  

சென்னை பழவந்தாங்கலில் குடியேறியபோது இங்குள்ள சிறுவர்கள் போகிநாள் அதிகாலையில் சிறுபறை முழக்கிக்கொண்டு தெருத்தெருவாகச் செல்வதையும், பழைய பொருள்களைத் தீயிலிட்டுக் கொளுத்துவதையும் 1970-களில் பார்த்தேன்.

உழவர் கொண்டாட்டத்தில் தை முதல்நாள் கொண்டாடப்படுவது வாசல்-பொங்கல். வட இந்தியாவில் இதனைச் சங்கராந்தி என்று கூறுவர். சங்கரன் என்பவன் சிவன். உழவர் வாசல் பொங்கலைச் சூரியனுக்குப் படைப்பர்.   இரண்டாம் நாள் மாட்டுப்பொங்கல். ஆடு மாடு வைத்திருப்போர் அன்று வைக்கும் பொங்கலைத் தாங்கள் வளர்க்கும் கால்நடைகளுக்கு ஊட்டி மகிழ்வர்.

பொங்கல் வீட்டில் புதிய பானையில் புத்தரிசி போட்டுச் சமைக்கப்படும் பால்சோறு. சருக்கரைப் பொங்கலும் வைக்கப்படும், பொங்கலை முதலில் சாமிக்குப் படைப்பர். சாமியை அவரவர், அவரவர் வீடுகளில் செய்துகொள்வர். மாட்டுச் சாணத்தையும், குழைத்த மஞ்சளையும் லிங்கம் போலப் பிடித்து அதன் தலையில் அருகம்புல்லைச் செருகிப் பிள்ளையார் சாமி என்று வைத்துக்கொள்வர். அவரவர் வீட்டில் அவரவர் செய்த சாமிக்குப் படைப்பதே பொங்கல் திருநாள் படையல். இதனை ஊரே கொண்டாடும்.

வாசல் பொங்கல் காலையில் கொண்டாடப்படும். மாட்டுப்பொங்கல் மாலையில் கொண்டாடப்படும். கார்த்திகை விளக்குத் திருநாளைச் சங்கப்பாடல் குறிப்பிடுகிறது. பொங்கல் பற்றி அடியேன் அறிந்த வரையில் பிற இலக்கியங்களிலும் குறிப்பு இல்லை.   திருமுருகாற்றுப்படை குறிப்பிடும் ஆறு படைவீடுகளில் ஒன்று குன்றதோறாடல். ஊர் மக்களோடு கை கோத்துக்கொண்டு முருகன் குரவை ஆடுவது குன்றதோறாடல். இதனைக் குன்றக் குரவை என்று சிலப்பதிகாரம் பாடுகிறது. முருகாற்றுப்படுத்தல் என்னும் வெறி விழா ஏதாவது ஒரு வீட்டில் நிகழும். இவற்றைப் பொங்கல் விழாவோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக்கொள்வது நல்லது.

மாட்டுப்பொங்கல் அன்று மாடுகளுக்குக் கொண்டாட்டம். மாடுகளைக் குளிப்பாட்டிப் பொட்டு வைத்துக் கொம்புகளுக்கு வண்ணம் தீட்டி, மணி கட்டி, சல்லி என்னும் மாலை கட்டி, அழகுபடுத்தி, பொங்கலைப் படைப்பர். பூலாப்பூ, ஆவாரம்பூ, பாலைத்தழை, மஞ்சள் கொத்து, மூங்கில் தழை ஆகியவை அடுத்தடுத்து வருமாறு  கட்டிய மாலையைச் சல்லி என்பர். இது மாடுகளின் கழுத்தில் கட்டப்படும்.  

சமைக்கும்போது சோறு பொங்கி வரும்போதும், மாடுகளுக்கு ஊட்டும்போதும் "பொங்கலோ பொங்கல்" என்று பலரும் சேர்ந்து முழங்குவர். இந்த ஒலி மாட்டுப்பொங்கல் நாளில் மாலை 5 மணி முதல் 7 மணி வரையில் இடையறாமல் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கும். இவை 1950-களில் என் ஊர் செங்காட்டுப்பட்டியில் நான் கொண்டாடி மகிழ்ந்த பேறு. மாட்டுப் பொங்கலுக்கு மறுநாளை உழவர் கரிநாள் என்பர். இது வேடிக்கை பார்க்கும் திருநாள். தமிழ்நாடு அரசு இதற்குத் திருவள்ளுவர் நாள் என்று பெயர் சூட்டியுள்ளது.

பொங்கலோ பொங்கல்!!!!



முனைவர். செங்கை பொதுவன் M.A., M.Ed., Ph.D.
மின்னஞ்சல் : podh...@gmail.com
தமிழ்த்துளி
https://vaiyan.blogspot.com/

----------------

அயலகத் தமிழர் நாள் அறிவிப்பில் மகிழ்ச்சி அடைகிறோம்

தமிழக முதல்வர் மாண்புமிகு மு.க.ஸ்டாலின் அவர்களுக்கும், வெளிநாடு வாழ் துறை அமைச்சர் மாண்புமிகு செஞ்சி கே.எஸ்.மஸ்தான் அவர்களுக்கும், அமைச்சர் பெருமக்களுக்கும், அயலகத் தமிழர் வரலாறு  அமர்வுக்குத் தலைமையேற்றிருக்கும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் மாண்புமிகு தோழர்  திருச்சி சிவா அவர்களுக்கும், அரசு அதிகாரிகளுக்கும் உலகத் தமிழர்களுக்கும் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பன்னாட்டு அமைப்பின் சார்பில் எனது இனிய வணக்கம்.

இது உண்மையிலேயே வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஒரு நிகழ்ச்சிதான்.  பொங்கல் தமிழர் திருநாள் வாரத்தில் அயலகத் தமிழர்கள் நலனைக் கருத்தில் கொண்டு, அயலகத் தமிழர் நாளாக ஜனவரி 12ம் தேதியைப் பிரகடனப்படுத்திய தமிழ்நாட்டு முதல்வர் மாண்புமிகு முதல்வர் மு.க.ஸ்டாலின் அவர்களுக்கு எங்களது நெஞ்சார்ந்த நன்றியைத் தெரிவிக்கின்றோம்.

கடந்த இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலாக தமிழகத்திலிருந்து வணிகத்துக்காகப் புலம்பெயர்ந்து சீனா, கொரியா, ஜப்பான், இந்தோனீசியா, மலாயா, தாய்லாந்து எனப் புலம்பெயர்ந்த தமிழர்கள் மிக நீண்டகாலமாக இந்நாடுகளில் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். அதே காலகட்டத்திலும், பிறகும் ஐரோப்பாவிற்குப் பயணமானோர் அங்கேயே தங்கி விட்டனர்.
தொடர்ச்சியாக வணிகத்திற்காகச் சென்றவர்கள் என்ற நிலை மாறி கடந்த 300 ஆண்டுகளுக்கு முன் தமிழ்நாட்டிலும் கடுமையான பஞ்சம் ஏற்பட்டபோது நாட்டை விட்டு வெளியேறி, மொரிஷியஸ், பிஜீ, மார்ட்டினிக், சுரினாம், குவாதலப், மலாயா, இலங்கை மலையகம் எனப் புலம்பெயர்ந்தோரின் எண்ணிக்கை மிக அதிகம்.  அடுத்து, கடந்த நூற்றாண்டில் உயர் கல்விக்காகவும், புதிய வாழ்வுக்காகவும் ஆஸ்திரேலியா, கனடா, இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா எனப் புலம்பெயர்ந்தோர் இன்று கணிசமான அளவில் உலகத் தமிழ் மக்களாக, ஆனால் தமிழ்நாட்டை எங்களது பண்பாட்டு வேராகக் கொண்டு வாழ்கின்றோம்.

எங்களது தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை 2001ஆம் ஆண்டு தொடங்கி உலகளாவிய தமிழர்களின் வரலாற்றை ஆவணப்படுத்தும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு வருகின்றோம். தமிழகத்துக்கு வெளியே உதாரணமாக, இங்கிலாந்து, ஜெர்மனி, பிரான்சு, டென்மார்க், நோர்வே, நெதர்லாந்து போன்ற நாடுகளில் பாதுகாக்கப்படும் வரலாற்று ஆவணங்களை ஆய்வு செய்து, பதிவாக்கி அவை பற்றிய செய்திகளை ஆய்வறிக்கைகளாக வெளியிட்டு வருகின்றோம். 4.12.2019இல் ஜெர்மனியில் திருவள்ளுவருக்கு 2 ஐம்பொன் திருவள்ளுவர் சிலைகளை நிறுவினோம். இதுவே ஐரோப்பாவில் திருவள்ளுவருக்கு நிறுவப்பட்ட முதல் உருவச்சிலைகள் என்பதும் உலகளாவிய வகையில் திருவள்ளுவருக்கு வைக்கப்பட்ட முதல் ஐம்பொன் சிலைகள் என்ற சிறப்பையும் பெறுகின்றது.  இதே நாளை ஐரோப்பியத் தமிழர் நாளாகப் பிரகடனப்படுத்தி ஐரோப்பியத் தமிழர்களை ஒன்றிணைத்துச் செயல்பட்டு வருகின்றது எங்கள் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை.

அந்த வகையில் எங்களை தாய்நிலத்தோடு ஒன்றிணைக்கும்  தமிழக அரசின் இந்த முயற்சியை நாங்கள் மனதார வரவேற்கிறோம். தமிழக அரசைப் பாராட்டுகின்றோம்.

முதலமைச்சர் அவர்கள் இன்று தமது உரையில் அறிவித்த வெளிநாடு வாழ் தமிழர் அவசரக்கால உதவிக்கான தளம், உலகத் தமிழர்களுக்கான தமிழர் களஞ்சியம் ஆகிய திட்டங்களை நெஞ்சார வரவேற்கின்றேன். இவை எங்களது நீண்டகால தேவையாக இருக்கின்றது.  

இவ்வேளையில் எங்களது கோரிக்கையாக சிலவற்றை முன்வைக்க விரும்புகின்றோம்.  

1.  புலம்பெயர்ந்த தமிழக மக்களின் நீண்டகால வரலாறு - எத்தகைய பயணம், புதிய நாடுகளில் ஆரம்பக்கால துன்பகரமான சூழல், அதைப்பற்றிய ஆவணங்கள், படிப்படியான வாழ்வியல் மாற்றங்கள், தமிழர் புதிய நிலத்தில் உள்நாட்டு மக்களுடனான  ஒன்றிணைந்த வாழ்க்கை - தமிழ்க் கல்வி, பண்பாடு,  போன்ற ஆய்வுகளைத் தமிழகக் கல்வி நிறுவனங்களும் பல்கலைக்கழகங்களும் முக்கியத்துவம் அளித்துச் செயல்படுத்த வேண்டும். புலம்பெயர்ந்த தமிழர் ஆய்வுத்துறையைக் கல்வி நிறுவனங்கள் உருவாக்க வேண்டும் எனவும் கேட்டுக் கொள்கிறோம்.

2.  ஐரோப்பிய, அமெரிக்க, கிழக்காசிய, தூரக்கிழக்காசிய நாடுகளில் உள்ள தமிழ், தமிழர், தமிழ்நாடு தொடர்பான ஆவணங்கள் ஓலைச்சுவடிகளாக, தாள் ஆவணங்களாக, செப்பேடுகளாக, வரலாற்றுச் சின்னங்களாக அயல்நாடுகளில் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. கடந்த சில ஆண்டுகளில் இவற்றை   மின்னாக்கம் செய்து பாதுகாக்க வேண்டிய அவசியத்தையும் அது தொடர்பான தகவல்களையும் தொடர்ந்து தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை செயல்படுத்தி வருகின்றோம்.  தனி நபர்களாகவும் அமைப்பாகவும் எங்களால் முடிந்த வரையில் இப்பணிகளைச் செய்து வருகின்றோம். தமிழக அரசின் உதவி கிடைத்தால் இவ்வாவணங்களை விரைவாக மின்னாக்கம் செய்து நாம் ஆய்வு செய்து வெளியிடப் பேருதவியாக அமையும்.

3. அயல் நாடுகளில் வாழ்கின்ற தமிழ் மக்களுக்குத்  தமிழ் வாசிப்பை வளர்க்கும் வகையில் தமிழ்ப் புத்தகக் கண்காட்சிகளை ஏற்படுத்துவது அவசியத் தேவையாகின்றது. இப்புத்தகக் கண்காட்சிகளை ஐரோப்பாவிலும், மலேசியா, சிங்கையிலும் ஏற்பாடு செய்து தமிழ் நூல்கள் அயலகத் தமிழ் மக்கள் வாழும் நாடுகளிலும் பரவும் வகை செய்ய வேண்டும்.

4. ஐரோப்பாவில் இருக்கும் தமிழ்ப் பள்ளிக்கூடங்கள் முறைசாரா பள்ளிக்கூடங்களாக இயங்கி வருகின்றன. அதற்கான ஒருங்கிணைந்த பாடத்திட்டங்களையும், பாட நூல்களையும் தமிழக அரசு உருவாக்கித் தர வேண்டும்.

அதுமட்டுமன்றி ஜெர்மானியர், ஆங்கிலேயர், பிரெஞ்சு மக்கள் என வேற்றுமொழி பேசும் மக்களும் பேச்சுத்தமிழ் கற்கும் வகையில் இணையவழி பேச்சுத்தமிழ் கற்கும் வாய்ப்புகளைத் தமிழக அரசு உருவாக்கித்தரக் கேட்டுக் கொள்கிறோம்.

இந்த வாய்ப்பிற்கு நெஞ்சார்ந்த நன்றி. ஏற்பாட்டாளர்களுக்கு எமது வாழ்த்துகளும் பாராட்டுகளும்.

தமிழால் இணைவோம்.

முனைவர்.க.சுபாஷிணி
தலைவர், தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பன்னாட்டு அமைப்பு

நிகழ்ச்சியை இணையம் வழி காண இங்கே செல்க.
https://fb.watch/au59ueQu_j/  
https://www.youtube.com/watch?v=kcTAgl-Q3Ak

____________________________________________________

புலம்பெயர் மலேசியத் தமிழர்களின் நிலை !?

  --  மணிக்கவிஞர் பாதாசன், மலேசியா

தமிழ் வாழ்த்து

ஞாலமெலாம் பாலமின்றி நாளெல்லாம் ஓடுகிற

வானூர்தி வண்டமிழ்க்கு வாழ்த்து !

தமிழக முதல் அமைச்சருக்கு வாழ்த்து

முயலென ஓடி வேக

   முயற்சிகள் பலவெ டுத்தே

அயலகத் தமிழர்க் காக

   அன்புடன் பரிவு கொண்டு

நயத்துடன் தமிழர் திருநாள்

   நடத்திடும் தமிழ கத்தின்

அயர்விலா முதல மைச்சர்

   அதிசய ஸ்டாலின் வாழ்க !

 

அரங்கத் தலைவருக்கு  வாழ்த்து

கைரம்பம் போலறுக்கும் காண் ; தமிழ்க் கூற்றை

வைரமுத்து பாட்டின் வரி

பாடுபொருள்

சென்றுதேய்ந்திறுதல்எனும் நன்னூல் கூறும்

  தேறாத இலக்கியத்தின் குற்றம் போல

அன்றுபாய்ந் திந்நாட்டில் சம்பா தித்தே

  அரசனைப்போல் வாழ்ந்திடவே கனவு கண்டோர்

இன்றுதேய்ந் திருக்கின்றார் ஆண்டி யாக !

  என்றவர்க்கு விடிவுவரும்; யாரோ சொல்வார் ?

கன்றுபாய்ந் தேபசுவின் பால்கு டிக்கக்

  களித்தவர்க்கோ பால்குடிக்க வசதி இல்லை

ஆயிரத்து நாற்பத்தொன் றாம்ஆண் டில்தான்

  அரசன்இரா ராசேந்தி ரன்வந் தாராம் !

பாயிரமாய் மட்டுமஅஃ தின்றும் உண்டாம் !

  பாவிஅந்த மன்னனிங்கு வந்தான்; சென்றான் ;

கோயில்செய்தான்; சொல்கின்றார்! ஆனால்,இங்கே

  தன்னின் புலிக்கொடியை நாட்டி டாமல்

பாய்மரத்துக் கப்பலிலே பறந்த தாலே

  பாவத்தைச் சுமந்திங்கே வாழ்கின் றோமே !

 

அன்றுமட்டும் கடாரத்தில் ஆழ மாக

  அவன்தன்றன் புலிக்கொடியை நாட்டிச் செல்லின்

இன்றுள்ள தமிழருக்கே உரிமை யான

  இடமாகக் கடாரம்தான் இருக்கும்! இங்கே

ஒன்றுமட்டும் உரைக்கின்றேன்! புலம்பெ யர்ந்தோர்க்(கு)

  ஓருருவம் ஒருநாமம் ஒன்றுமி லார்க்கே

உண்டுருவம் திருநாமம் பலவென் றாப்போல்

  ஒருநாடில் லை,எனினும்; பலநா டுண்டே  !

"யாரங்கே வாருங்கள் பூங்குன் றன்வாய்க்(கு)

  இரண்டுகிலோ சீனிதனைக் கொட்டிப் போங்கள்!"

போரங்கே என்றறியின் குகைகி டந்த

  புலிபோலப் புறப்பட்ட புறநா னூற்றின்

வீரனெங்கே? அவன்வித்தும் அழிந்தா போச்சு?

  வீடுநிலம் வருமானம் செழிப்புக் காகச்

சூரனைப்போல் புலம்பெயர்ந்த தமிழர் இன்று

  சோகத்தின் கல்வெட்டாய் வாழ்கின் றோமே !

ஒருகாலம் பினாங்குநகர் வந்தே அங்கே

    ஓகோவென்(று) உயர்ந்திருந்தார் தமிழர், உண்மை !

பெருங் ‘காராம் மெர் செடிசும்'வைத்தி ருந்த

  பெருமையதும் அவர்களுக்கே உண்டாம்; நானும்

அரும்படமாய்க் கண்டேன் ; அச் செழிப்பெல் லாமும்

  அருகியதேன்; சந்ததியார் என்ன ஆனார்?

பெருகிவரும் கண்ணீரைத் தவிர வேறு

  பேச்சின்றிச் சிந்தனையில் உழல்கின் றோமே !

வணிகத்தைக் குலத்தொழிலாய்க் கொண்ட செட்டி

  மக்களுள்ளே, மலாக்காவில் தமிழ்ம றந்தே

தனித்துள்ளார்; இன்றுவரை மலாயில் பேசி,

  தமிழ்முருகன் தனைவேண்டிக் கிடக்கின் றார்கள் !

குனிந்தவர்கள் பால்மரத்தைச் சீவு தற்காய்

  நிமிரவில்லை என்பதுதான் தோட்டமக்கள்

பனித்திருக்கும் கண்கள் இன்றும் சொல்லும் சேதி !

  பால்மரத்தார் கதையிலுண்டே இன்னும் மீதி !

புலம்பெயர்ந்தோர் அன்றோடு தங்கள் வாழ்வின்

  நலமிழந்தார்; வளமிழந்தார் ; பொருளைச் சேர்க்கும்

களமிழந்தார்; கண்டார்வாய் இகழ்ந்து பேசக்

  காரணமாய் ஆகியுள்ளார்; ஒற்று மையின்

பலமிழந்தார்; தமிழ் குறைத்தார்! ஏதோ கொஞ்சம்

  பக்குவமாய் நாணல்போல் வாழு கின்றார் !

பலவகையில் புலம்பெயர்ந்தோர் படும்துன் பத்தைப்

  பல்குத்தி முகர்வதுவா ? சீச்சீ ! போங்க !

குறிப்பு:

12.1.2022 புதன்கிழமை காலை  10.00 மணி (தமிழக நேரம்) முதல் நாள் முழுதும் நடைபெற்ற அயலகத் தமிழர்களின் தமிழர் திருநாளில் நடந்த பல்வேறு நிகழ்வுகளில் ஒன்றான - கவிப்பேரரசு வைரமுத்து அவர்கள் தலைமையில் நடந்தேறிய கவியரங்கில் மலேசியாவின் சார்பில் பங்கு பெற்று  மணிக்கவிஞர் பாதாசன், மலேசியா அரங்கேற்றிய கவிதை

----------------

தொ.பரமசிவனின் அழகர் கோயில்

-- அ.முத்து சிவகாமி,
மகாலட்சுமி பெண்கள் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி

பெரியாரியச் சிந்தனையாளரான தொ. பரமசிவன் அவர்கள் பண்பாடு வரலாறு மற்றும் சமயத் துறையில் ஆய்வுகளை செய்து பல ஆய்வுக் கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார்.   ஆய்வு வரலாற்றினை கீழிருந்து மேல் நோக்கி ஆராய்வதாகும்.   வரலாற்றை மக்கள் வாழ்வியலில் இருந்து ஆராய்வதை  வானமாமலை அவர்கள் துவக்கிச் செய்து வந்துள்ளார்.  அவருடைய வழியிலேயே தொ. பரமசிவன் அவர்களும் ஆய்வினை செய்து வந்துள்ளார்.  அவரது ஆய்வு நூல்கள் தொகுக்கப்பட்டு பண்பாட்டு அசைவுகள், பரண், விடுபூக்கள், தெய்வம் என்பதோர்,  அறியப்படாத தமிழகம், இந்து தேசியம் முதலான படைப்புகளாக வெளிவந்துள்ளது.  அழகர் கோவில் என்பது தொ. பரமசிவன் அவர்கள் முனைவர் பட்ட ஆய்விற்காகச் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட உரைகளின் தொகுப்பு.  இந்நூலை மதுரை காமராசர் பல்கலைக் கழகத்தார்  வெளியிட்டுள்ளனர்.

கோயில் பற்றிய ஆய்வுகள் நாட்டு வரலாற்று ஆய்வாக மட்டுமன்றி சமூக, பண்பாட்டு ஆய்வுகளாகவும் விளங்கும் திறன் உடையன. தமிழ்நாட்டில் கோயில்களின் கட்டிடக்கலை, சிற்பக்கலை சிறப்புகள், கல்வெட்டு தரும் சிறப்புகளுமே பெரிதும் ஆராயப்படுகின்றன. கே. கே. பிள்ளையின் சுசீந்திரம் கோயில், காஞ்சி கே.வி ராமனின் காஞ்சி வரதராச சுவாமி கோயில் ஆகிய நூல்களும், சி.கிருஷ்ணமூர்த்தியின் திருவெற்றியூர் கோயில் என்னும் அச்சிடப்படாத ஆய்வு நூலும் வரலாறு குறித்த முக்கியமான நூல்கள்.

ஒரு கோயிலுக்கும் அதனை வழிபடும் அடியவர்க்கும் உள்ள உறவு, கோயிலைப் பற்றி சமூகத்தில் வழங்கும் கதைகள், பாடல்கள், வழக்கு மரபுச் செய்திகள், கோயிலை ஒட்டி எழுந்த சமூக நம்பிக்கைகள், திருவிழாக்களில் அவை வெளிப்படும் விதம் ஆகியவை பற்றிய ஆய்வுகள் தமிழ்நாட்டில் பெருகி வளரவில்லை. பினாய் குமார் சர்க்கார் என்பவர் கிழக்கிந்தியப் பகுதிகளில் கொண்டாடப்படுகின்ற திருவிழாக்கள் கஜல், கம்பீரா என்னும் இரண்டு திருவிழாக்களை மட்டும் ஆராய்ந்து இந்துப் பண்பாட்டில் நாட்டுப்புறக் கூறுகள் எனும் ஆங்கில நூலை 1917இல் எழுதினார். இவ்வகையான ஆய்வு நெறி தமிழ்நாட்டில் இன்னும் பிள்ளைப்பருவமாகத்  தவழ்ந்த நிலையிலேயே உள்ளது.

அழகர் கோயில் எனும் நூல் இரண்டு வகையான திறனாய்வின் அடிப்படையில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. அவை மதிப்பீட்டு முறை,  விளக்க முறை என்பன;  மதிப்பீட்டு முறை என்பது  தனக்கு முன்பே ஆராய்ந்து வெளிவந்து இருக்கிற ஆய்வுகள் கல்வெட்டு சிற்பங்கள் செப்பேடுகள் மூலம் கிட்டும்  செய்திகளை கள ஆய்வு செய்து ஒப்பிட்டு ஒரு முடிவுக்கு வருவது.  திரு. ஹட்சன் ஆய்வு,  மயிலை சீனி வேங்கடசாமியின் அழகர்கோவில் பற்றிய ஆய்வு வழிகளைத் தமது ஆய்வுப் பயணத்தை நடத்திச் செல்லத் துணையாகக்  கொண்டிருக்கின்றார் தொ. பரமசிவன் அவர்கள். விளக்க முறை திறனாய்வு வழியில் ஆய்வாளர் தான் நேரில் கண்டறிந்து அச்செய்திகளை ஏற்க செய்வது. தொ. பரமசிவன் அவர்கள் கள ஆய்வு செய்த காலம் 1977இல் 1979 வரை. இன்று கோயில் வழக்குகளிலும்,வழிபாடுகளிலும் எவ்வளவோ மாறுதல்கள் ஏற்பட்டு இருக்கலாம்.

ஆய்வின் நோக்கம்:
அழகர்கோயில் மதுரைக்கு வடகிழக்கே பன்னிரண்டு மைல் கல் தொலைவில் உள்ளது.கோயில்கள் வழிபடும் இடங்களாக மட்டும் இருப்பதில்லை. அவை சமூக நிறுவனம். எனவே சமூகத்தில் எல்லாத் தரப்பினரோடும் கோயில் உறவு கொள்கிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட கோயிலோடு அரசர்களும் உயர் குடிகளும் கொண்ட உறவினை போலவே எளிமையும்  இனிமையும் நிறைந்த அடியவர்கள் கொண்ட உறவும் ஆய்வுக்குரிய கருப்பொருளாக முடியும்.  அழகர்கோயில் அடியவர்கள், குறிப்பாக நாட்டுப்புறத்து அடியவர்கள் கொண்டுள்ள உறவினை விளக்குகின்றது.  அழகர்கோயில் ஆழ்வார்களால் பாடப்பெற்ற வைணவத் திருப்பதிகளில் பழமை சார்ந்த ஒன்றாகும். இந்தக்  கோயிலுக்கு மதுரை மாவட்டத்தில் முகவை மாவட்டத்தில் தெற்கு கிழக்குப் பகுதியிலிருந்து பல்லாயிரக்கணக்கான நாட்டுப்புற அடியவர்கள் வருகின்றனர். மண்சார் தெய்வ வழிபாட்டில் ஈடுபாடு உடைய பிரிவினரோடு நிறுவன மயமாக்கப்பட்ட சமயக் கோயில் தெய்வங்கள் கொண்டுள்ள உறவின் தன்மையினை விளக்க முற்படுகின்றது அழகர்கோயில் ஆய்வு.

அழகர் கோயிலின் அமைப்பு:
அழகர் கோயிலின் அமைப்பு எனும் முதல் இயலில் கோயிலில் அமைந்துள்ள நிலப்பரப்பின் தொன்மை கோயிலில் கட்டிடங்கள் மண்டபங்கள் முதலியவை கல்வெட்டுச் சான்றுகளுடன் விளக்கப்பட்டுள்ளன. கோயிலின் தோற்றம் என்னும் இரண்டாவது இயலில் இக்கோயிலைப் பற்றிய மயிலை சீனி வேங்கடசாமியின் கருத்து மதிப்பிடப்படுகிறது. இக்கோயில் பௌத்தக் கோயிலாக இருந்தது என 1940இல் அவர் வெளியிட்ட கருத்து கோயில் ஆய்வாளர்களால் ஏற்கப்பட்டதும் இல்லை. மறுக்கப்பட்டதும்  இல்லை. இவ்வியலில் சீனி வேங்கடசாமியின் கருத்து மதிப்பீடு செய்யப்பட்டு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

இலக்கியங்களில் அழகர் கோவில்:
மூன்றாவது இயலில் இக்கோயிலைப் பற்றிய பரிபாடல் பாட்டு ஒன்றும், ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களும்,  பாசுரங்களுக்கான உரையும் இக்கோயில் மேல் எழுந்த குறவஞ்சி, பிள்ளைத்தமிழ், கலம்பகம், அந்தாதி மாலை ஆகிய பலவகைப்பட்ட சிற்றிலக்கியங்களும் ஆராயப்படுகின்றன. மேலும் கோயில் இறைவன் பெயர், மலைப் பெயர், விமானம், தலவிருட்சம் முதலிய செய்திகள் இத்தளம் குறித்த பாசுரங்களில் காணப்படும் பிற மத எதிர்ப்புணர்ச்சி முதலியவையும் இவ்வியலில் விளக்கப்பட்டுள்ளன.

ஆண்டாரும் சமயத்தாரும்:
ஆண்டாரும் சமயத்தாரும் என்ற நான்காவது இயலில் ஆய்வாளர்கள் கள ஆய்வில் கண்ட அமைப்புமுறை விளக்கப்பட்டுள்ளது. ஆண்டார் என்பது இக்கோயில் தல குருவாக மதிக்கப்பெறும் பணிப்பிரிவொன்றின் பெயராகும். இப்பணி பிரிவினருக்கு மதுரை முகவை மாவட்ட கிராமங்களில் சமயத்தார் எனப்படும் பிராமணரல்லாத 18 பிரதிநிதிகள் உள்ளனர். இவர்கள் நாட்டுப்புற மக்களை வைணவ அடியார் ஆக்கி ஆண்டவரிடம் சமய முத்திரை பெறச்செய்வர். பெருமளவு  சிதைந்து விட்ட இந்த அமைப்பு முறை கள ஆய்வில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு விளக்கப்பட்டுள்ளது.

கோயிலும் சமூகத் தொடர்பும்:
அழகர் கோயிலோடு மேலை நாட்டுக் கள்ளர், இடையர், பள்ளர், பறையர் அழகர் கோயிலை ஒட்டிய சிற்றூர்களில் வாழும் வலையர் கொண்டுள்ள உறவு மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
திருவிழாக்கள் என்ற ஆறாவது இயலில் சித்திரைத்திருவிழா தவிர்ந்த பிற திருவிழாக்கள் விளக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றுள் சமூக தொடர்புடைய சில திருவிழாக்கள் விரிவாக விளக்கப்பட்டு மதிப்பிடப்படுகின்றன.  இக் கோயில் சித்திரைத் திருவிழா  7, 8, 9  ஆகிய மூன்று இயல்களில் விளக்கப்படுகின்றது. சித்திரைத் திருவிழாவும் பழமரபுக்கதையும் என்னும் ஏழாவது இயலில் சித்திரைத் திருவிழா நிகழ்ச்சிகள் விளக்கப் பெறுகின்றன.

வர்ணிப்பு பாடல்கள் என்னும் எட்டாவது இயலில், அழகர் கோயில் சித்திரைத் திருவிழாவில் பாடப்பெறும் வர்ணிப்பு பாடல்கள் ஆராயப் பெறுகின்றன. நாட்டுப்புற மக்களால் பாடப்பெறும் இவ்வகை பாடல்களின் தோற்றமும் மதுரை வட்டாரத்தில் அழகர் கோயில் சித்திரைத் திருவிழாவினால் இவை வளர்க்கப்பட்ட செய்தியும் விளக்கப்படுகின்றன.
நாட்டுப்புறக் கூறுகள் என்னும் 9 ஆவது இயலில் இக்கோயில் சித்திரைத் திருவிழாவில் நாட்டுப்புற அடியவர்கள் வேடமிட்டு வழிபடும் முறைகள் காணிக்கை செலுத்துதல் போன்றவை வினா பெட்டி வழியாக பெற்ற செய்திகளைக் கொண்டு விளக்கப்படுகின்றன. கோயில் பணியாளர்கள் என்பது 10 ஆவது இயலில் கோயில் பரம்பரை பணியாளர் பற்றிய ஆவணச் செய்திகளும் நடைமுறைகளும் விளக்கப்படுகின்றன.

பதினெட்டாம்படி கருப்பசாமி என்னும் 11 ஆவது இயலில் இக்கோயிலில் அடைக்கப்பட்ட ராஜகோபுர வாசலில் உள்ள கருப்பசாமி என்னும் தெய்வம் பற்றிய செய்திகள் ஆராயப்படுகின்றன. இக்கோயில் கோபுரம் அடைக்கப்பட்ட செய்தி, கருப்பசாமியின் தோற்றம் முதலிய செய்திகள் ஆராயப்படுகின்றன.  முடிவுரை என்னும் இறுதி இயலில் ஆய்வு முடிவுகள் தொகுத்துத்  தரப்பட்டுள்ளன.

அழகர் கோவிலின் அமைப்பு:
அழகர் கோவிலின் அமைப்பு குறித்த ஒரு பூகோளச் சித்திரம். கோவிலின் பெயரே ஊரின் பெயராக கொண்ட இந்தப் பகுதியில் பணியாளர் குடியிருப்புகளைத் தவிர மக்கள் வசிக்கும் ஊர் பகுதி என்று எதுவும் இக்கோயிலை ஒட்டி இல்லை. பிராமணர் கோவில் பணியாளர்கள் கூட தல்லாகுளம் என்னும் ஊர் பகுதியில் வசித்தனர். இந்த அழகர்கோவில் ஊராட்சி மேலூர் வட்டத்தில் அமைகின்றது.   இந்நிலப்பகுதியில் தென் கிழக்கிலிருந்து வடகிழக்கு திசை நோக்கிச் செல்லும் ஒரு மலையும் கிழக்கே இருந்து வரும் ஒரு மலையும் சந்திக்கின்ற இடத்தில் தென்திசையில் மலைச்சரிவில் கிழக்கு திசையினை நோக்கியதாக அழகர் கோயில் எனப்படும் கோயில் அமைந்துள்ளது. இதிலிருந்து மக்கள் புழங்காத மலையடிவாரத்தில் உள்ள கோவில் அழகர் கோவில் என்று அறியலாம். அழகர்கோவில் இரண்டு கோட்டைகள் உள்ளன ஒரு கோட்டை வெளி கோட்டை அழகாபுரி கோட்டை என்று அழைக்கப் படுகின்றது உட்கோட்டை இரணியன் கோட்டை என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. பெரியாழ்வார் மதில் சூழ் சோலை மலை என்று இத்தலத்தினை பாடுகின்றார். அதனால் இக்கோயிலைச் சுற்றி ஒரு மதில் இருந்திருக்க வேண்டும்.

அழகர்கோயிலின்  வெளிக்  கோட்டை 14ஆம் நூற்றாண்டில் வாணாதிராயர் களால் கட்டப்பட்டிருக்கலாம் என்று இரா நாகசாமி கருதுவர். எனவே ஏழாம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த பெரியாழ்வார் குறிப்பிடும் மதில் இரணியன் கோட்டை எனப்படும் உட் கோட்டை மதில் ஆகத்தான் இருக்க முடியும். கோவிலின் ராஜ கோபுர வாசல் எப்பொழுதும் மூடப்பட்டு இருக்கும் திறக்கப்படுவது இல்லை. அதன் முன்னர் பக்கச் சுவர்களுடன் கூடிய இரட்டை மரக்கதவுகள் உள்ளன.  இவையே பதினெட்டாம்படி கருப்பசாமியாக  வழிபடப்படுகின்றன. ஆனால் வருடத்தில் ஒரே ஒருமுறை மட்டும் சக்கரத்தாழ்வார் வைபவத்தின்போது   மட்டும் பதினெட்டாம்படி கருப்பசாமி வாசல் இராஜகோபுர வாசல் திறக்கப்படுகிறது. மதிலின் வட எல்லையில் மற்றொரு பகுதியில் மக்களும் இறைவனின் பல்லக்கும் போய் வருவதற்காக வண்டி வாசல் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். கருவறை வட்ட வடிவம் கொண்டது. மிகப் பழமையானது புதுக்கோட்டை நார்த்தாமலை விஜயாலய சோழீஸ்வரம் அழகர்கோவில் போன்றே வட்டவடிவக் கருவறையைக் கொண்டது. இறைவனைச் சுற்றி அமைந்த வட்ட சுற்றுக்கான பெயர் நங்கள்குன்றம் என்று அழைக்கப்படும். பெரியாழ்வாரின் பாசுரத்தில் நங்கள்குன்றம் என்னும் சொல் கையாளப்பட்டுள்ளது.

கருவறையில் உள்ள இறைவன் திருமால் அழகர் சுந்தரராஜன் என்று அழைக்கப்படுகின்றார். இறைவன் நின்ற கோலத்தில் இருக்கிறார். அவரின் மேல் கைகளிலே சங்கும், சக்கரமும் இருக்கின்றது. கீழ்க்கைகளில் வாளும், கதையும் இருக்கின்றன. ஒரு போர்க்கோல வடிவத்தில் இருக்கின்றார் அழகர். அவர் கையில் இருக்கக் கூடிய சக்கரம் வைணவக் கோயிலில் இல்லாதபடி வித்தியாசமாக இருக்கின்றது. சக்கரத்தைப்  பிரயோகம் செய்யும் நிலையில் பாவனையில் இருக்கின்றார். வெளிக்கோட்டையின் மேற்புறத்தில் ஒரு குளம் இருக்கின்றது. இது ஆராமத்துக் குளம்  என வழங்கப் படுகின்றது.  சங்கராமம் என்பது  பௌத்த பிக்குகள் தொடர்பைக் காட்டுகிறது. இந்தக் குளத்துக்கு வடக்கே ஒரு நந்தவனம் இருக்கின்றது.  அது பெரியாழ்வார் நந்தவனம் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. இறைவனுக்குத்  திருமாலை கட்டித்தரும் பணியில் பெரியாழ்வார் ஈடுபட்டிருந்ததால் கோயில் நந்தவனத்துக்கு அவர் பெயர் சூட்டப்பட்டது போலும்.  அழகர் கோவில்  பெருந்தெய்வக்  கோயிலாக இருந்தாலும் கிராமத்து மக்களின் வழிபாட்டுத்தலமாகவே நாட்டுப்புறச் சிறுதெய்வ வழிபாட்டு முறைகளை ஏற்றுள்ளது. பெரிய கோவில் சிறு தெய்வ வழிபாட்டினை ஏற்றுக் கொள்வதாகும்.

அழகர் கோயிலின் தோற்றம்:
அழகர் கோவில் தோன்றிய வரலாறு கோயிலின் தோற்றம் பற்றிக் கூறுவது. அழகர்கோவில் தோற்றம் குறித்த முதலில் பரிபாடலைக் கொண்டு தொடங்குகின்றார் தொ. பரமசிவன்.  ஏனென்றால் பழமை வாய்ந்த அழகர்கோவிலில் தோற்றம் குறித்த செய்திகள் கல்வெட்டுகளிலோ, செப்பேடுகளிலோ ஆதிகாலத்துச் செய்திகள் எதுவும் இல்லை. எனவே இலக்கியங்களை ஆதாரமாகக் கொண்டு வழித்தடத்தில் உற்றுநோக்கினால்,  சங்கப்பாடலில் ஒன்றான பரிபாடல் இக்கோவிலை இருங்குன்றம் என்று அழைக்கின்றது. இந்தக் கோயிலில் திருமாலோடு பலராமனும் வழிபட்ட செய்தியினையும் கூறுகின்றது.   ஆழ்வார்களுடைய பாசுரங்களில் இருங்குன்றம் குறித்த செய்தியோ, பலராம வழிபாடு நிகழ்ந்த வழிபாடு செய்தியோ, குறிப்புகளோ  காணப்படவில்லை.   மயிலை சீனி வேங்கடசாமி கருத்து;  அழகர் மலை என்று வேறு பெயர் உள்ள திருமாலிருஞ்சோலை வைணவ திருக்கோயிலில் ஒன்றாக இருந்தாலும் முற்காலத்தில் அது  புத்தக் கோயிலாக இருந்திருக்கலாம்  என்று கூறுகின்றார்.  

பெரியாழ்வார் நந்தவனத்திற்கு எதிரே உள்ள கோவிலின் ஆராமத்துக்குளம் என்று கூறப்படுவது  பௌத்தப் பிக்குகள் வசிக்கும் சங்கராமத்தைக் குறிக்கும்.   இந்தக் கோயிலில் தலவிருட்சம் போதிமரமாக (அரச மரமாக) இருந்து இருக்கின்றது. ஆகவே பண்டைக் காலத்தில் இக்கோயில் புத்தக் கோயிலாக இருந்திருக்கும் என்று கூறுகின்றார். தமிழகக் கோவில் வரலாற்றில் ஒரு சமயத்துக்கு உரியதாக இருந்த கோயில் வேறொரு சமயத்திற்கு உரியதாக மாறுவதும்  வழக்கமே. சிக்கல், கீழ்வேளூர், புதுக்கோட்டை நார்த்தாமலை குடைவரை கோவில்கள்  சைவ-வைணவ கோயில்களாக  மாற்றப்பட்டுள்ளன. ஆராமம் என்பது தமிழ்ச்சொல் இல்லை இது ஒரு பாலி மொழிச் சொல். பௌத்த சங்கத்திற்கு உரிய குளம் உடைய நந்தவனத்தினை இச்சொல் குறிக்கும் என்ற சீனி வேங்கடசாமியின் கருத்துக்கு தொ. பரமசிவன் அவர்கள் உடன்படுகின்றார். ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம் என்ற தொடருக்கு மற்றைய கோயில்களால் சூழப்பட்ட அரங்கம் என்றும் நாலாயிர திவ்ய பிரபந்த அகராதிப் பொருள் கூறுகின்றது. எனவே ஆராமம் என்ற சொல் தோட்டமும் சோலையும் கோயிலும் இணைந்த ஒரு பகுதி. பௌத்த சங்கத்தை பற்றி எழுதும் உ.வே சாமிநாதையர் ஸ்ரீ பிக்குகளுக்கு ஏதேனும் குற்றம் நேரிடும் ஆயின் அதற்குப்  பரிகாரம் நந்தவனத்திற்கு நீரிறைக்கையென்று  தெரிகின்றது.  இதனைப் பிக்குகளுக்குப்  பிழை புகுந்தாற் பிராயச்சித்தம் புத்தர் கோயில் முற்றத்து மணற்சுமக்கை பஷினிகளுக்கு நந்தவனத்துக்கு நீர் இறைத்தல் (நீலகேசி -அருக்கத்தி வாதம் சருக்கம் 25ஆம் பாட்டுரை).   எனவே, மயிலை சீனி வேங்கடசாமி அவர்களின் கூற்றுப்படி குளமுடைய நந்தவனங்கள் புத்தர் கோவிலில் இருந்த செய்தி தெளிவாகிறது.

பண்டைக் காலத்தில் தமிழகத்தில் சமணம் பௌத்தம் ஆகிய இரண்டு மதங்களின் செல்வாக்கும் இருந்திருக்கின்றது. பிற சமயங்களின் போராட்டத்திற்கு பின்புதான் வைணவர்களால் அழகர்கோவிலைத் தனதாக்கிக் கொண்டிருக்க முடியும். பரிபாடல் அழகர்கோவில் குறித்து பகைவர்களை வெற்றி கொண்டவன் உடைய இருங்குன்றத்துக்கு பெற்றோரோடும், பிறந்தாரோடும்,உறவினரோடும் செல்லுங்கள் என்பது இப்பாடல் தரும் செய்தி.  பிரச்சார நோக்கில் அமைந்த இந்தப்  பாடல் மூலம் இருங்குன்றம் சமய போராட்டக் களமாக இருந்தது என்ற குறிப்பும்,  கோயிலுக்கு மக்கள் ஆதரவைத் திரட்ட வைணவம் முயன்றது என்ற செய்தியையும் நாம் அறிந்து கொள்ளலாம்.  பகைவர்களிடம் பெரியாழ்வார் அழகர் கோவிலை நங்குன்றம் என்று உரிமை பாராட்டுகின்றார். வைணவர்கள் பௌத்தர்களிடமிருந்து வெற்றிகொண்டதை  உரிமை பாராட்டவே  திருமங்கை ஆழ்வாரும், ஆண்டாளும், நம்மாழ்வாரும் உரிமை பாராட்டுகிற பாணியிலேயே நமது கோயில் என்று கூறுகின்றனர்.ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு திருமங்கை ஆழ்வார் பாசுரத்தையும்  மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

அழகர்கோவிலில் வைணவர்களுக்கு  எதிராக சமணர்கள் இருந்தார்களா இல்லை பௌத்தர்கள் இருந்தார்களா என்பதைப் பற்றி ஆராய  தொ. பரமசிவன் பிராமி கல்வெட்டுகளை  ஆராய்கிறார்.  அதில் சமணர்கள் (அச்சணந்தி முனிவர்) வாழ்ந்தனர் எனும் குறிப்பு காணப்படுகின்றது. எனவே தமிழ் வாழ வைக்கும் முன்னரே வைணவம் பௌத்தர்களை வெற்றி கொண்டுள்ளது எனும் செய்தியை  அறிந்து கொள்ளலாம்.   பிற மதத்தவரை எதிர்க்கும் பொழுதெல்லாம் வைணவர்கள் நரசிம்ம மூர்த்தியை வழிபடுவர். அழகர் கோயிலும் நரசிம்ம வழிபாடு தனித்தன்மையுடன் விளங்குவதன் காரணம் புறமத எதிர்ப்பு என்று கூறுகின்றார்.

இலக்கியங்களில் அழகர் கோவில்:
சங்க இலக்கியத்தில் பெயர் சூட்டப் பெறும் ஒரே ஒரு வைணவத் தலம் இதுவேயாகும். பரிபாடலில் புலவர் இளம்பெருவழுதியார் தலத்தினை மாலிருங்குன்றம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பரிபாடல் திருமாலுடன் பலராமன் வழிபாடும் உடையது என்று கூறுகின்றது. சிலப்பதிகாரம் இக்கோயில் அமைந்த மலையினைத் திருமால் குன்றம் என வழங்குவதோடு,  இக்கோயிலினையும் குறிப்பிடுகின்றது. பூதத்தாழ்வார் பெரியாழ்வார் ஆண்டாள் நம்மாழ்வார் திருமங்கையாழ்வார் 108 பாசுரங்களில் இக்கோயிலைக் குறித்துப் பாடுகின்றனர். பூதத்தாழ்வார் அழகர் கோயிலை இருஞ்சோலை மலை என்று குறிப்பிடும் பொழுது மற்ற ஆழ்வார்கள் திருமாலிருஞ்சோலை,  மாலிருஞ்சோலை என்று குறிப்பிடுகின்றனர்.   பிற்காலத்தில் எழுந்த சிற்றிலக்கியங்கள் இந்தப் பெயர்களை எல்லாம் தவிர்த்து இன்று வடமொழிப் பெயரைக்  கூறுகிறது இம்மலைக்கு மேற்குறித்த பெயர்கள் தவிர பெருவழக்கு பெற்றுள்ள புராணப் பெயர் விருஷபாத்ரி என்பதாகும் ரிச பாத்திரி, இடப மலை, விடை மலை என பல்வேறு வடிவங்களில் வழங்கும் இப்பெயராலேயே கோயில் தலபுராணம் விருஷ பாதிரி மகாத்மியம் என வழங்கப்படுகின்றது. அழகர் கிள்ளைவிடுதூது,  வருமதர்ம தேவன்முன் தவம்புரி வாய்மையால் திருநாமம் இடபாத் திரியெனப் புகல்வார் என்கிறது.

ஆண்டாரும் சமயத்தாரும்:
ஆண்டார் என்பவர் கோயிலின் ஆன்மீக அதிகாரத்தை வைத்திருக்கக்கூடிய ஆச்சாரிய பீடத்தில் இருப்பவர்கள். அவர்கள் பிராமணச் சமூகத்தைச் சார்ந்தவர்கள். ஆண்டார் தோழப்பர் என்றும் இரண்டு நிர்வாகத்தினர் தனது அதிகாரங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டு செயல்பட்டு இருக்கின்றனர். இந்த நிர்வாகப் பிரிவு இப்பொழுது சிதைந்து அழிந்துவிட்டது என்று கூறலாம்.நிர்வாகத்தினர் இரண்டு பேருமே பிராமணர்களாக இருந்தாலும் அவர்கள் தங்களது அடியவர்களாக (சமயத்தவர்களாக) ஆக எல்லாச் சாதியினரையும் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர்.  ஆண்டார் பரம்பரை வாக்கில் வருகின்றனர்.தொ. பரமசிவன் அவர்கள் ஆய்வு செய்யும் பொழுது 34வது வாரிசு இருந்துள்ளனர் என்று கூறுகின்றார். சித்திரைத் திருவிழாவின்போது இந்த ஆண்டார்கள் சமயத்தோடு பல்லக்கில் வருவர். இவர்களின் பணி என்று பார்க்கும்பொழுது ஆலயத் தூய்மை, பாசுரங்களை எழுதுதல், தனது அடியவர்களுக்கு முத்திரை ஆசி வழங்குதல் போன்றவை யாதும். ஆரம்பத்தில் பூமாலை கட்டுவது தான் இவரது பணியாக  இருந்திருக்கும் என்று தொ. பரமசிவன் அவர்கள் கூறுகின்றார். சமயத்தவர்கள் தங்கள் இனத்தவரை வைணவத்திற்கு மாற்றக்கூடிய ஒரு பணியைச் செய்கின்றனர். அடியவர்கள் தம் சமயத்தாரைச் சந்தித்து அவரிடம் முத்திரை பெறுவர் சமயத்தார் கையாலோ, பூ இதழ்களாலோ குங்குமத்தைத் தொட்டு நெற்றியில் திருமண் குறியிடுவார்.இதற்குப்  பூ முத்திரை என்று பெயர். அக்கினி முத்திரை பெரிய முத்திரை என்றும் கட்டி முத்திரை என்றும் வழங்கப்பெறும்.  இது கோயிலில் மட்டும் நடைபெறு.  சங்கு சக்கர அச்சுகளை நெருப்பிலிட்டுச் சுட்டு அடியவர் இரு தோளிலும் வைப்பர் சுட்ட புண் ஆறிய பின்னும்  சங்கு சக்கரத் தழும்புகள் அடியவர்கள் சாகும் வரை உடலில் மாறாது இருக்கும்.
             தீயிற் பொலிகின்ற செஞ்சுட ராழி திகழ்திருச் சக்கரத்தேதின்
             கோயிற் பொறியாலே ஒற்றுண்டு
எனப் பெரியாழ்வார் திருப்பல்லாண்டு இதனைக் குறிப்பர்.  சமயத்தார்கள் ஆண்டாருக்குக்  கோமாளியாகவும் இருந்து தங்களது பணிகளை மேற்கொண்டுள்ளனர்.

கோவிலும் சமூகத் தொடர்பும்:
அழகர் கோயிலோடு மேலை நாட்டு கள்ளர், இடையர்,  பள்ளர், பறையர் ஆகியோர் அழகர் கோயிலை ஒட்டிய சிற்றூர்களில் வாழும் பறையர் சாதியார் கொண்டுள்ள உறவு விளக்கி மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  அழகர்கோயில் இறைவன் கள்ளழகர் என்ற பெயரிலேயே இன்று அழைக்கப்படுகின்றார் மதுரைக்குச் சித்திரைத்  திருவிழாவிற்கு அவர் பூண்டு வருகின்ற கோலம் கள்ளர் கோலம். தல்லாகுளம் பகுதியில் இந்தக்  கோலம் களையப்பட்டு பெருந்தெய்வ வேடத்தைப் புனைந்து கொள்கிறார்.  கள்ளர் சமூகத்தோடு அழகர்கோயிலுக்கு உள்ள உறவு என்ன என்பதைப்  பற்றி தெரிந்து கொள்ளக்கூடிய ஓர் இயல் இதுவாகும்.  

கள்ளர் கோலம்:
ஒரு கையில் வளைதடி எனப்படும் வளரித் தடி, மற்றொரு கையில் வளரித் தடியும் சாட்டைக்கம்பும்  ஆண்கள் இடுகின்ற ஒருவகையான கொண்டை,  தலையில் உருமால் காதுகளில் அடிப்புறத்தில் கல் வைத்துக் கட்டிய வளையம் போன்று கடுக்கன் இவற்றோடு கங்கன் எனப்படும் ஒரு கருப்பு புடவை சுற்றப்பட்டிருக்கும்.  கணுக்கால் தொடங்கி இடுப்புவரை அரை ஆடையாகவும்,  இடுப்புக்கு மேல்  ஆடையாகவும் சுற்றப்பட்டிருக்கும் இதுவே கள்ளர் திருக்கோலத்தின் தோற்றமாகும். வளரி என்ற ஆயுதம் கள்ளர் சமூகத்தினர் பயன்படுத்திய ஓர் ஆயுதம்.  1801 இல் ஆங்கில கிழக்கிந்திய கம்பெனி அதிகாரத்தின் போது இந்த ஆயுதம் அவர்களிடம் இருந்து பறிக்கப்பட்டது. மதுரை நாயக்கர் அரசு கடைசிவரை வெற்றி கொள்ளாதது கள்ளரைத் தான்.இவர்கள் நாயக்கர் அரசுக்குத்  தொடர்ந்து தொல்லை கொடுத்து வந்தது வரலாற்றில் உள்ளது. திருமலை நாயக்கர் மட்டும்தான் அழகர்கோயிலையும் மதுரை மீனாட்சி திருவிழாவையும் இணைத்த மன்னர்.  

அவர் காலத்துக்கு முன்பிருந்தே கள்ளர்களும்  கோவிலுடன் நல்லுறவைப் பேணி வந்திருக்கின்றனர். கள்ளர்களுடன்  ஒவ்வாத உறவுள்ள ராணிமங்கம்மாள்,  விஜயரங்க சொக்கநாத காலத்திலும்  கள்ளர் ஆதிக்கம் அதிகமாக செயல்பட்டு அழகர் ஊர்வலத்தை மறிக்கக்கூடிய அளவில் தொடர்ந்து ஆட்சியை எதிர்க்க கூடியவர்களாக வரலாற்றுப் பதிவு உள்ளது என்று தொ. பரமசிவன் அவர்கள் கூறுகின்றார்.  அதற்குப் பிறகு விஜயரங்க சொக்கநாதர் காலத்தில் உடன்பாடு ஏற்பட்டு அழகருக்குக் கள்ளர்களின் கோலத்தைத் தரித்து கள்ளரோடு உறவினைப் பேணி இருக்க வேண்டும். தங்கள் பகுதியிலும் சுற்றியுள்ள கிராமங்களிலும் கள்ளர்கள் காவல் என்றொரு அமைப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தனர்.  அதன்படி ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் தங்கள் உடமைகள் களவு போகாமல் இருக்க கள்ளரில் ஒரு சிலரைக் காவலராக ஏற்க வேண்டும்.  அதற்காக வரி கூட இவர்களுக்குச்  செலுத்தவேண்டும்.  கள்ளர் நாட்டு பகுதிகளைக்  கடந்து செல்லும் பயணிகளிடமும் அவர்கள் கட்டாயம் வரி வசூலித்தனர்.  பிற்காலத்தில் ஐரோப்பியர்கள் இடம் கூட இவ்வாறு வசூல் செய்தனர் எனக்  கூறுகிறது  இந்திய இம்பீரியல் கேசட் டியர்.இது இந்நாட்டின் மிகப்பெரிய போலீஸ் முறையில் எச்சம் என்றும் குறிப்பிடுகின்றது.

பன்னிரு ஆழ்வார்களில் ஒருவரான பரகாலன் என்னும் திருமங்கை ஆழ்வார் கள்ளர் சாதியைச் சார்ந்தவர்.  திருமணக்கோலத்தில் மனிதனாய் வந்த திருமாலை வழிமறித்துக் கொள்ளையிட முனைந்த போது திருமால் இவருக்கு திருவடிப்பேறு காட்டி அடியாராக்கினார் என்னும் செய்தியையும் கூறுகின்றார் திருமங்கையாழ்வார்.  வேடுபறி என்னும் திருவிழா நிகழ்ச்சி பெரிய வைணவ கோயில்களில் நடந்து வருகிறது கள்ளருக்கும் கோயிலுக்கும் இவ்வளவு நெருங்கிய உறவு இருந்தாலும் முத்திரை பெற்ற வைணவ அடியார் ஆகி வைணவ சமய எல்லைக்கும் புகுவதில் இச்சாதியினர் நாட்டம் கொள்ளவில்லை. திருமாலை விடவும் பதினெட்டாம்படி கருப்பசாமி இவர்களின் வழிபாட்டுக்குப் பெரிதும் உரியவராக விளங்குகின்றார் என்று தொ. பரமசிவன் அவர்கள் கூறுகின்றார்.   கள்ளர் நாட்டிலேயே கருப்பசாமி பெரிதும் வழிபடப் பெறுகிறார்கள் என்பது ஹட்சனின் கருத்தும் கூட.   கிபி 1775 திருமோகூர் காளமேகப் பெருமாள் கோயில் விக்ரகங்களை ஆற்காட்டு நவாபின் படைகளும் ஆங்கிலப் படைகளும் கொள்ளையடித்துக் கொண்டு போய்விட்டன.  மீண்டும் படைகள் திரும்ப வடக்கு நோக்கிச் செல்லும்போது திருமோகூர் விக்கிரகங்களைக் கள்ளர்கள் கை வசப்படுத்திக்கொண்டு கோவிலில் கொண்டு வந்து சேர்ந்தவர்கள் என்று மதுரை தல வரலாறு கூறுகின்றது.   இதன் பயனாக திருமோகூரில் தேர் இழுக்கும் உரிமை கள்ளர்களுக்கே வழங்கப்பட்டது.   அழகர்கோயில்,  திருமோகூர் ஆகிய இரண்டு கோவில்களிலும் கள்ளர் வேடமிட்டு வந்தாலும் அழகர் கோயில் காலத்தால் முந்தையது என்று தொ. பரமசிவன்  அவர்கள் கூறுகின்றார்.   கோயிலும் இடையரும் அழகர்கோயில் இறைவனை வழிபடும் அடியவரின் இடையர் சாதியினரும் ஒருவர்.
             வாடா சீர் தென்னவன்
             தொல்லிசை நட்ட குடியொடு தோன்றிய
             நல்லினத்து ஆயர்
என்று கலித்தொகை பாடல் இவர்கள் பாண்டியரோடு தோன்றியதாக இச் சாதியினரின் தொன்மையைக் குறிக்கிறது.   கோயில்கள் கற்றளிகளாக பெரிய அளவில் தமிழ் நாட்டில் எழுந்த பொழுது இச்சாதியினர் கோயிலோடு கொண்டுள்ள தொடர்பு மிகவும் நெருக்கம் ஆயிற்று.  ஏனெனில் கோயிலில் நந்தா விளக்கேற்ற விரும்புபவர்கள் தரும் ஆடு மாடுகள் அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.  பாண்டியர் கல்வெட்டு இந்தப் பணியாளர்கள் வெட்டிக்குடி என்று அழைக்கப் படுகின்றனர் என்று கூறுகின்றது.   தஞ்சை பெருவுடையார் கோயில் கல்வெட்டுகளில் முதலாம் இராசராசன் காலத்தில் இவ்வாறு நெய் வழங்க ஒப்புக் கொண்டு ஆடு மாடுகளைப் பெற்ற நூற்றுக்கணக்கான இடையர்களின் பெயர்கள் காணப்படுகின்றன.

ஒருமுறை அழகர் மதுரைக்குச் சித்திரைத் திருவிழாவிற்காக வந்துகொண்டிருந்தார்.  வழியில் தல்லாகுளம் மாரியம்மன் கோயில் அருகில் ஓர் இடைச்சி மோர் விற்றுக் கொண்டிருந்தார்.   களைப்பு தீர அவளிடம் மோர் வாங்கி குடித்தார் அழகர்.  திருவிழா முடிந்து திரும்பும்போது குடித்த மோருக்குக்  காசு தருவதாக சொன்னார்.  ஆனால் திரும்பும்போது கையில் காசில்லாததால் கள்ளர் வேடம் போட்டுக் கொண்டு தப்பியோடி விட்டார்.கள்ளர் வேடக்  கதை இது.   இந்தக்  கதை பிறப்பிற்கு இடையர்கள் கூறும் ஒரு காரணம் உண்டு.   அழகரின் கள்ளர் வேடம் கள்ளர்சாதி யாரோடு தொடர்பு கொண்டது.   கள்ளர் வேடம் காரணமாக அழகருக்கும் கள்ளர் சாதியாருக்கும் ஏற்பட்ட நெருங்கிய உறவினை வைணவப் பற்றுள்ள  இடையர்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை எனவே கள்ளர் அழகர் வேடம் போடுவதற்கான காரணத்தினை தங்கள் சாதியுடன் இணைப்பதற்கு அவர்கள் முயன்று இருக்க வேண்டுமென்று தொ. பரமசிவன் அவர்கள் கூறுகின்றார்.  

கோயிலும் பள்ளர் பறையரும்:
பழங்குடியினராக இருக்கும் பள்ளர் பறையர் இரு சாதியினரும் வயல் வேலை செய்பவர்கள் என்று ஹட்சன் குறிப்பிடுகிறார்.   தொல்காப்பியம் உழுதொழில் செய்வோரின் தெய்வமாக இந்திரனைக் குறிப்பிடுகின்றது.   சங்க இலக்கியத்தில் இந்திர வழிபாடு குறித்த செய்தி இல்லை.  ஆனால் சிலப்பதிகாரத்தில் இந்திர விழவூர் எடுத்த காதையில் இந்திர விழா குறித்த செய்தியை அறிய முடிகிறது.   சிலப்பதிகாரத்தில் இந்திர விழா அரசரும் வணிகரும் நடத்திய விழாவேயன்றி மருத நில உழவர்களுக்கு அந்த விழாவில் பங்கு இல்லை. சிலம்பின் காலத்திலேயே இந்திர வழிபாட்டில் இருந்து நீக்கிவிட்டனர்.   விஷ்ணுபுரத்தில் கிருஷ்ணனின் இந்திர எதிர்ப்பும்,  தமிழகத்தில் பலராம வழிபாட்டின் அறிமுகமும் மருதநிலத்து உள்ளவரை இந்திர வழிபாட்டில் இருந்து கிருஷ்ண வழிபாட்டுக்கு இழுக்கும் முயற்சி பரிபாடல் காலத்திலேயே தமிழகத்தில் தொடங்கி விட்டது என்பதற்குச் சான்றுகள் ஆகும்.    

அழகர்கோயில் தான் தமிழ்நாட்டில் பலராம வழிபாட்டின் மையமாகத் திகழ்ந்திருக்கவேண்டும்.   கலப்பை ஏந்திய பலராமனைக் காட்டி இந்திரவிழா வழிபாட்டினரான அவர்களைத் தன் பக்கம் இழுக்கும் முயற்சியைத் தமிழ்நாட்டு வைணவம் மேற்கொண்டிருக்கிறது.   ஆழ்வார் பாசுரங்களில் பலராம வழிபாடு குறித்த எந்தக் குறிப்பும் இல்லை.   ஆழ்வார்களின் காலத்திற்கு முன்னரே இத்தலத்தில் பலராம வழிபாடு கிருஷ்ண வழிபாட்டில் கலந்து மறைந்து விட்டது.   தமிழ்நாட்டு வைணவம் தாழ்த்தப்பட்ட இனத்தைச் சார்ந்த வரை தம் சமய எல்லைக்கு ஈர்த்துக் கொள்வதற்கு ஒரு வரலாற்றுப் பின்னணியும் உண்டு.   வைணவ சமய சீர்திருத்தவாதியான ராமானுஜருக்கு முன்னரே ஆளவந்தாரின் மாணவர்களில் ஒருவரான மாறனேரி நம்பி என்பவர் தாழ்த்தப்பட்ட குலத்தில் பிறந்தவர்.   இராமானுசர் அந்நெறியைத் தொடர்ந்தார். தாழ்த்தப்பட்டவரைச் சக மனிதராக பாவித்து அவர்களோடு தோழமை பூண்டது தமிழ்நாட்டு வைணவத்தின் சிறப்பு என்றாலும் தென்னிந்தியாவில் பிராமணர் வருகைக்கு முன்னர் தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினர் ஆக கருதப்படும் இவர்கள் பிராமணர்கள் பெற்றிருந்த இடத்தைப் பெற்று இருந்தனர்.   அவர்கள்  நில உடைமையாளர் ஆகவும் அரசர்களுக்கும் ஆலோசனை வழங்குபவராக சமயத் தலைவர்களாகவும் முதன்மை பெற்றவர்களாக திகழ்ந்தனர்.   அவர்களின் உயர்வு குறித்த தொல்லெச்சங்கள் நம்மிடையே இன்றளவும் காணப்படுகின்றன.  மதுரை கள்ளர்களே தெய்வ வாக்கு சொல்பவராகவும் இருந்தனர்.

 திருவாரூர் கோயில் திருவிழாவில் ஒரு பறையர் யானை மீதேறி வருவதையும்,  சென்னை வாணிக சாதியினரில் தன்னுடைய வீட்டுத் திருமணத்திற்கு அவர்களிடம் அனுமதி பெறுவதையும் மாரியம்மன் கோயில் - பறையர்கள்  கோயில் மணமகனாக இருப்பதையும்,  கேரளத்தில் பகவதி கோயில்களில் ஆரியப் பிராமணர்கள் வருகைக்கு முன்னர் பகவதி கோயில்களில் அவர்களே பூசை செய்பவராக இருந்திருக்க வேண்டும் என்று கோபாலகிருஷ்ணன் குறிப்பிடுகின்றார்.  தொ. பரமசிவன் அவர்கள் பார்ப்பானுக்கும் பறையன்  மூப்பு.   பறையன்  கேட்பார் இல்லாமல் கீழ்சாதி ஆனான்  என்னும் சொலவடை தென் மாவட்டங்களில் பெருக வழங்குகின்றது என்று கூறுகின்றார்.  இந்த வழக்கு மரபு அவர்கள் பெற்றிருந்த உயர்ந்த இடத்தை உணர்த்துகின்றது.  உயர்ந்த நிலையிலுள்ள பார்ப்பனர்களின் ஆதிக்கத்தை எதிர்த்து கேள்வி கேட்டதால் சாதி அடுக்குகளிலிருந்து அவர்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டனர்.   பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டன அவர்களின் உரிமையை வலியுறுத்த எவரும்  இல்லாத காரணத்தால் கோவிலில் நுழைவதற்குக் கூட அவர்களுக்கு உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டன. அழகர்கோயிலில் , பறையர் கொண்ட ஈடுபாடு அவரிடமிருந்து அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட பரிவட்டம் மரியாதை கூடத் தொல்லெச்சங்களில் ஒன்றாகத்தான் இருக்க முடியும் என்கிறார்.

கோயிலும் வலையரும்:
அழகர் மலையை ஒட்டிய கிராமங்களில் கள்ளர் சாதியினரை அடுத்து வலையர் என்னும் சாதியினர் பெரும்பான்மையினராக வாழ்கின்றனர் தங்களுடைய அழகர்சாமி மற்றவர்கள் பறித்துக் கொண்டார்கள் என்ற கோபம் இச் சாதியினருக்கு இருக்கிறது.   கோயிலோடு இவர்கள் கொண்டுள்ள தொடர்பை வரலாற்றுப் போக்கில் அறிய வேறு நடைமுறை சான்றுகள் இல்லை.   ஒரே ஒரு எழுத்து சான்று மட்டுமே கிடைத்துள்ளது.   1591 இல் வெள்ளியங்குன்றம் ஜமீன்தார் திருமலைநாயக்கர் வழங்கிய பட்டயம்.  அழகர்கோயில் தங்கள் சாதியினருக்கு உரியது  எனும் நோக்கில்  ஒரு கதையை அவர்கள் தங்களுக்குள் வழங்கிக் கொள்கின்றனர்.   மலையடிவாரத்தில் கிழங்கு தோண்டும் பொழுது வலையன் ஒருவனால் கண்டெடுக்கப்பட்டது தான் அழகர்சாமி. போர்க் குணம் நிறைந்த வலிமை படைத்த கள்ளர்களை ஏற்றுக்கொண்ட அழகர்கோயில் உலகியல் அறிவு குறைந்த வலிமையற்ற அவர்களை எளிதாகப்  புறம்தள்ளியது என்று கூறுகின்றார் தொ. பரமசிவன்.  

திருவிழாக்கள்:
கோயிலுக்கும் சமூகத்திற்குமான உறவைக் காத்தும் வளர்த்தும் மறுவினை திருவிழாக்கள் திருவிழாக்கள் தொலைவில் உள்ள மக்களையும் ஈர்த்து நல்லுறவை வளர்க்கும் ஆற்றல் மிகுந்தவை சமூக தொடர்புடைய திருவிழாக்கள் சமூக தொடர்பு இல்லாத திருவிழாக்கள் என்று இரு வகையான விழாக்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன சித்திரைத்திருவிழா கோயிலுக்கும் சமூகத்திற்குமான தொடர்பு வாயில்களாக அமைந்து சுற்றுவட்டார மக்களை ஈர்க்கும் தன்மை உடையவையாக விளங்குகின்றன

முடிவுரை:
கோயில் பற்றிய ஆய்வுகள்  நாட்டு வரலாற்றாய்வாக மட்டுமன்றி சமூகத்தின் பண்பாடுகளை விளக்கக்கூடிய திறமுடையன என்பதை அறிந்து இனி வரும் இளம் ஆய்வாளர்கள் கோயில்கள் குறித்த ஆய்வுகளில் வெறும் கட்டிடக்கலை சிற்பக்கலை சிறப்புகளை மட்டுமே ஆராய்வதைத் தவிர்த்து கோயிலை ஒட்டி எழுந்த சமூக நம்பிக்கைகள் திருவிழாக்கள் சமூகத்தில் உள்ள அடியார்களுடைய உறவுகள் ஆகியவற்றை விளக்கக்கூடிய வகையினில் தொ.பரமசிவன் அவர்களின் இந்த ஆய்வின் அடிப்படையில் இன்னும் பல்கிப் பெருக வேண்டும் என்பதே இந்த ஆய்வின் நோக்கம் ஆகும்.


----

தாய்வீடு திரும்பும் தமிழ்க் கல்வெட்டுகள்

-- முனைவர் எஸ்.சாந்தினிபீ


மைசூரில் இருக்கும் தமிழ்க் கல்வெட்டுகள் சென்னைக்கு வர உள்ளதாக இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தின் (ஏஎஸ்ஐ) அறிவிப்பு, தமிழக மக்களையும் உலகமெங்கும் உள்ள தமிழ் ஆர்வலர்களையும் பெருத்த மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தியுள்ளது.

1984-ல் சென்னை பல்கலைக்கழகத் தொல்லியல் துறையில் நான் எம்.ஃபில்., பயின்ற காலம். பதிக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகள் கிடைக்காமல், அவற்றின் படிகளைத் தேடி மைசூரில் உள்ள ஏஎஸ்ஐயின் கல்வெட்டுப் பிரிவின் அலுவலகம் எனக்கு முதலில் அறிமுகமானது. 60 ஆண்டுகளுக்கு முன் படி எடுக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகள் இன்னமும் பதிப்பிக்கப்படவில்லை என நான் உணர்ந்த முதல் புள்ளி அது. கால தாமதம், இடையூறுகள் போன்றவற்றைக் கடந்து மைசூரில் தங்கி, கல்வெட்டுகளைப் படித்து எழுதி எடுத்து வந்தேன்.

தமிழில் உள்ள கல்வெட்டுகள் ஏன் தமிழ்நாட்டில் கிடைக்கவில்லை, எல்லா மாணவர்களாலும் மைசூருக்கு வருவது எப்படி முடியும் போன்ற கேள்விகள் என் மனதில் எழுந்தன. எனது முனைவர் பட்ட ஆய்வுக் காலத்திலும் இந்த நிலையே நீடித்தது. எனது முனைவர் பட்ட ஆய்வேட்டை 2005-ல் நூலாக வெளியிடும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தபோது அதே கல்வெட்டுகள் 80 ஆண்டுகளைக் கடந்தும் பதிப்பிக்கப்படாததை அறிந்துகொண்டேன்.

எடுத்துக்காட்டாக, தென்னிந்தியக் கல்வெட்டுகள் தொகுதி எண் 26, 1976-78-ல் வெளியானது. இதன் அடுத்த தொகுதி எண் 27, 2001-ல்தான் வெளியானது. இடையில் 23 ஆண்டுகள் தமிழ்க் கல்வெட்டுப் படிகள் படிக்கப்படவில்லையா? பதிப்பிக்கப்படவில்லையா? தெரியவில்லை. இதுதான், ஜூன் 6, 2006-ல் ஜூனியர் விகடன் எடுத்த ஒரு முன்னெடுப்பு. ‘காவிரியும் போச்சு... கல்வெட்டும் போச்சு!’ என்ற செய்திக் கட்டுரையாக முதல் வடிவம் கொண்டது. பொதுவெளியில் இத்தகவல் முதன்முறையாகப் பரவியது. எனக்கு ஓர் ஆசுவாசம்.

இந்த விஷயம் அப்போதைய முதல்வரான கருணாநிதி கவனத்துக்குச் செல்ல, நடவடிக்கைக்கு உத்தரவிட்டார். மைசூர் அலுவலகத் தமிழ்க் கல்வெட்டுகளைத் தமிழகம் கொண்டுவரும் முயற்சியாகத் தஞ்சை தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்துக்கு ரூ.10 லட்சம் நிதி ஒதுக்கி, பிறகு ரூ.25 லட்சமாகவும் உயர்த்தப்பட்டது. நிதி, முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படாமல் அரசிடமே திரும்பியது. அப்போது மற்றொரு தகவலும் பரவியிருந்தது. திமுக இடம்பெற்ற ஐ.மு. கூட்டணி ஆட்சியின் மத்திய கலாச்சாரத் துறை அமைச்சர் அம்பிகா சோனிக்கு ஒரு கடிதம் எழுதப்பட்டதாகவும், முதல்வர் கருணாநிதி மைசூரின் கல்வெட்டுப் பிரிவை மீண்டும் தமிழ்நாட்டுக்கு மாற்றக் கோரியது ஏற்கப்படவில்லை என்றும் தெரிந்தது.

ஜனவரி 2013-ல் இப்பிரச்சினை ஜூனியர் விகடனில் மீண்டும் ஒரு கட்டுரையானது. இதே காலகட்டத்தில் தனிநபர்களுக்கும் மாணவர்களுக்கும் ஓய்வுபெற்ற கல்வெட்டியல் வரலாற்று ஆர்வலர்களுக்கும் ஆசிரியர்களுக்கும் ஓர் அலைபோல் தமிழ்நாட்டைப் பற்றிய வரலாற்று ஆர்வம் மேலோங்கியது. இக்காலத்தில் மரபு நடைப் பயணங்கள், வரலாற்றுச் சுற்றுலாக்கள் உருக்கொண்டன. பல உள்ளூர் வரலாற்று அமைப்புகள் தோன்றி, தினந்தோறும் தங்களது கண்டுபிடிப்புகளைச் சமூக வலைதளங்களில் பதிவிட்டன.

இதை ஊக்குவிக்கும் வகையில், கீழடியில் ஏஎஸ்ஐயின் அகழாய்வு தொடங்கியது. அங்கே ஒரு வரமாக வந்த அமர்நாத் ராமகிருஷ்ணன், வைகை நதிக்கரையில் அகழாய்வுக்கு உரிய இடங்களாக 200-க்கும் மேற்பட்ட இடங்களைக் கண்டறிந்தார். இந்த அகழாய்வுக்கும் தடை ஏற்பட்டதால், நீதிமன்றம் வாயிலாகத் தடை நீக்கப்பட்டு, தமிழ்நாடு அரசே கீழடி அகழாய்வை மேற்கொள்ள வழி ஏற்பட்டது.

இதனிடையே, ஜனவரி 7, 2015-ல் ‘இந்து தமிழ்’ நாளேட்டில் கல்வெட்டுகளைப் பற்றி நான் அளித்த செய்தி வெளியானது. மேலும், கல்வெட்டுகளைத் தமிழகத்துக்குக் கொண்டுவர நீதிமன்றத்தின் வாசல் தட்டப்பட்டது. வழக்கறிஞர் மணிமாறன் தாக்கல்செய்த மனுவை நீதிபதிகள் என்.கிருபாகரன், எம்.துரைசாமி ஆகியோர் விசாரித்தனர். இவ்வழக்கில் திமுகவின் மாநிலங்களவை உறுப்பினரும் மூத்த வழக்கறிஞருமான என்.ஆர்.இளங்கோ வாதிட்டார். கடந்த ஆண்டு ஆகஸ்ட் 19-ல் மதுரையில் உள்ள சென்னை உயர் நீதிமன்றக் கிளையின் அமர்வு அளித்த தீர்ப்பு, மத்திய அரசின் கீழ் செயல்படும் ஏஎஸ்ஐயின் கல்வெட்டியல் பிரிவின் மைசூர் அலுவலக இயக்குநருக்கு இட்ட கட்டளையாக அமைந்தது.

இனிதான் நாம் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும். ஏஎஸ்ஐ தனது உத்தரவில் சொல்லியிருக்கும் இரண்டு செய்தியும் ஆழ்ந்து படிக்க வேண்டியவை. ஒன்று, ஏற்கெனவே சென்னையில் இயங்கிவரும் கிளை அலுவலகத்தின் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது. இரண்டாவதாக, மைசூர் அலுவலகத்தில் இருக்கும் இயக்குநர் தமிழ்க் கல்வெட்டு மைப் படிவங்களையும் அதைச் சார்ந்த ஆவணங்களையும் சென்னை ஏஎஸ்ஐ கிளைக்கு மாற்றம் செய்ய வேண்டும் என்பதாகும்.

கல்வெட்டியல் பிரிவு முதன்முதலாக பெங்களூரூவில் 1886-ல் தொடங்கப்பட்டது. பிறகு, கல்வெட்டுப் படிகளின் பாதுகாப்பு கருதி 1903-ல் ஊட்டிக்கு மாற்றப்பட்டது. பிறகு, 1966-ல் மீண்டும் மைசூருக்கு இப்பிரிவு சென்றது. இதற்கு இரண்டு கிளைகள் 1990-ல் உத்தர பிரதேசம் ஜான்சியிலும் சென்னையிலும் அமைக்கப்பட்டன. இதில், ஜான்சியின் கிளை தற்போது உபியின் தலைநகரான லக்னோவில் செயல்படுகிறது. கடந்த 2008-ல் மைசூரிலேயே புதிய கட்டிடத்துக்குக் கல்வெட்டுப் பிரிவு மாற்றப்பட்டது. அப்போது தமிழ்க் கல்வெட்டுகளின் பல படிகள் சேதமாகித் தூக்கி எறியப்பட்டதாகப் புகார்கள் எழுந்தன. எனவே, தற்போது மைசூரிலிருந்து சென்னைக்கு வரும் படிகளைப் பத்திரமாக சென்னைக்குக் கொண்டுவருவதை உறுதிப்படுத்துவது அவசியம்.

சென்னையில் இயங்கும் தொல்லியல் துறை கிளை நிறுவனத்துக்கும் தமிழ்நாடு அரசிற்கும் எந்த விதமான தொடர்பும் இல்லை. மைசூரில் இருந்தாலும் சென்னையில் இருந்தாலும் மத்திய அரசின் கீழ் இயங்கும் அதே ஏஎஸ்ஐயின் கைவசம்தான் இருக்கும். இந்தச் செய்தியை நாம் ஆழமாக மனதில் பதித்து வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்பால் நிச்சயிக்கப்பட்ட பலன் என்னவென்றால், கல்வெட்டுகளைத் தேடி மைசூர் செல்லத் தேவையில்லை, சென்னைக்குச் சென்றால் போதும் என்பதே.

ஆகவே, இதில் நாம் பெரிதும் மகிழ்வதற்குப் போதுமான வெற்றி இருப்பதாக எனது பார்வையில் தெரியவில்லை. வெற்று இடமாற்றம் மட்டுமே இதில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்பின்படி, தமிழ்க் கல்வெட்டுகளைப் படிக்கக் கல்வெட்டியலாளர்களை அமர்த்துதல் உள்ளிட்ட பல நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொள்வது அவசியம். அப்படி நடவடிக்கைகள் மேற்கொண்டு அனைத்துத் தமிழ்க் கல்வெட்டுகளும் பதிப்பிக்கப்பட்டால், அதன் பின் செய்யப்படும் ஆய்வுகளால் சர்வதேச அளவில் தமிழர்களின் வரலாறு அதிக முக்கியத்துவம் பெறுவது நமக்குப் பெருமை அல்லவா?

நன்றி: இந்து இதழ்
- முனைவர் எஸ்.சாந்தினிபீ, அலிகர் முஸ்லிம் பல்கலைக்கழகத்தின் வரலாற்றுப் பேராசிரியர்,
‘கல்வெட்டுகளில் தேவதாசி’ நூலாசிரியர். தொடர்புக்கு: chan...@gmail.com

------

கட்டுரை எழுதுகையில் பிறமொழிச் சொற்களைக் கையாளலாமா?

-- அ. குமரேசன்


கட்டுரை எழுதுகையில் ஏற்படும் ஒரு முக்கியக் குழப்பம் தூய கலப்பற்ற தமிழில் எழுத வேண்டுமா, இல்லை பிறமொழிச் சொற்களைக் கையாளலாமா என்பது.  நடைமுறையில் பிறமொழிச் சொற்கள், குறிப்பாக ஆங்கிலச் சொற்கள் நம் வாழ்வில் வெகுவாகக் கலந்துவிட்டன. குழந்தைகளுக்குச் சூட்டப்படும் பெயர்கள் உட்பட பிற மொழிச் சொற்கள் பரவலாகப் புழங்குகின்றன.  அவற்றிலிருந்து முற்றிலுமாக விடுபட்டு முழுமையாக  தூய தமிழில் எழுதுவது எளிதல்ல. மொழி ஈடுபாடு சார்ந்து கலப்பற்ற தமிழில் எழுதுவது ஓர் இனிமையான அனுபவம்.  ஆயினும்  அது கட்டாயம் அல்ல.

மேலும் முழுக்க முழுக்க இலக்கணம் சார்ந்த தூய தமிழ்ச் சொற்களைப் பயன்படுத்தி எழுதுகிறபோது படிப்பதற்கு அது கடினமாகிவிடும். எழுதியவரின் தமிழ்ப்பற்றைப் பாராட்டுவதற்கு மாறாக அவருக்குப் பழமைவாதி என்ற முத்திரை பதிக்கப்பட்டுவிடக்கூடும்.  கதை போன்ற இலக்கியப் படைப்பு முயற்சிகளில், உரையாடல்களில் ஒரு கதாபாத்திரத்தின் குணம் இவ்வாறு பிறமொழிச் சொற்களைப் பயன்படுத்துவதுதான் என்றால் அதைச் செயற்கையாக மாற்றத் தேவையில்லை.

பிற மொழிச் சொற்களிலேயே எழுதிவிட்டு ஆங்காங்கே தமிழ்ச் சொற்களைப் போட்டுக் கொள்கிறவர்கள் உண்டு.  அதுவும்கூட சமூக வாழ்வில் சிலரது  பழக்கமாகத்தானே இருக்கிறது. வேண்டுமென்றே நமது பிற மொழித் திறமையைக் காட்டுவதற்காக எழுதுவதாக எண்ணமும் ஏற்பட்டுவிடக் கூடாதல்லவா?  தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கத்தில் ஒரு முடிவு எடுத்தோம் “பழகு தமிழில் எழுதுவோம்”  என்ற அந்த முடிவை நான் விடாமல் பின்பற்றி வருகிறேன்.

தவிர்க்கவே முடியாத இடத்தில், அதை எழுதினால்தான் பொருள் புரியும் என்கிறபோது, வாக்கியத்தில் அழகு சேர்க்கப்பயன்படும் என்ற நிலையில் பிறமொழிச் சொற்களைப் பயன்படுத்தலாம். அது கட்டுரைக்கு ஓர் எதார்த்தத் தன்மையையும் கொடுக்கும்.  வெற்றிகரமான பல எழுத்தாளர்கள் இந்த வழியைத்தான் தங்களின் இயல்பான வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நீங்கள் கையில் எடுத்துப் படிக்கிற புத்தகங்கள், கட்டுரைகளில் இதை நீங்களே கண்டுபிடித்து மகிழலாம்.

ஒரு கொள்கை உறுதியோடு இலக்கணத் தமிழில் எழுதுவது வேறு. அது போற்றத்தக்கது. கட்டுரையோ கதையோ வேறு எழுத்தாக்கமோ பழகு தமிழில், கூடியவரையில் கலப்பற்ற எளிய தமிழில் எழுதிடும் பரவசத்தை அனுபவியுங்கள், வாசகரும் அதை அனுபவிக்கச் செய்திடுங்கள்.

-----

சொல்லில் உயர்வு தமிழ்ச்சொல்லே !

முனைவர் ஔவை ந. அருள்

இயக்குநர் (மொழிபெயர்ப்பு)
தலைமைச்செயலகம்


நம் தாய்மொழியாகிய தமிழ்மொழி இன்று செம்மொழியாக உயர்ந்து சிறந்து பொலிவதற்கு அதன் தொன்மைத் தன்மையும் முதன்மையான காரணமாகும். ஒரு மொழியின் தொன்மையைப் போல அதன் இளமையும், எளிமையும் பெருமைக்குரிய ஒன்றாகும்.

இங்கு, இளமை என்பது, இன்றைய சூழலுக்கும் அம்மொழிக்கும் இடையேயான உயிரோட்டம் நிறைந்த உறவையே குறிக்கிறது. இதன் அடிப்படையில், தொன்மை, இனிமை, வளமை, செம்மை, வியன்மை போன்ற எண்ணற்ற சிறப்புகளை ஒருங்கேயுடைய தமிழ் மொழியை என்றும் குன்றாத இளமை மொழியாகவும் மிளிரச் செய்வதற்கு, சொல்லாக்கம் மிகவும் இன்றியமையாததாகிறது.

தமிழில் எழுத்துகளின் வகைகள், குறில், நெடில், வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம் என்ற பாகுபாடு யாவுமே திட்டமிட்டு மரபாக்கப்பட்டன. குற்றியலுகரம், குற்றியலிகரம் என்பவை தமிழுக்கு உரிய மரபு தான். நாய்க்குட்டி, கோழிக்குஞ்சி என்று இன்றும் கூறுவதற்கு மரபே அடிப்படையாகும்.

ஆண் யானையைக் களிறு என்றும், பெண் யானையைப் பிடி என்றும் கூறினர். மேற்புறத்தில் வலிமை உடைய மூங்கிலைப் புல்லினம் என்றனர். உட்பகுதியில் வைரம் கொண்டதை மரம் என்றனர்.  தாழை மடல், தென்னை ஓலை, வாழை இலை என்று கூறியதற்கும் மரபே அடிப்படையாகும்.  கண்ணி, தெரியல், தொங்கல், தொடை, கோதை என்று காரணத்தின் அடிப்படையிலான மாலையைப் பற்றிய சொற்கள் பிறகு மரபாக அமைந்தன.

ஆட்சி மொழியாகவும், பயிற்று மொழியாகவும் வளர்ச்சியடைந்துள்ள மொழியை அறிவியல் மொழியாகவும், நாளும் மாறிவரும் புதிய உலகிற்கான வளமொழியாகவும் வன்மை பெறச் செய்வதற்குச் செழுமையான சொற்களஞ்சியம் அம்மொழியில் இருத்தல் வேண்டும். பண்டைய காலத்திலிருந்தே, செழுமையான சொற்களைத் தமிழர்கள் உருவாக்கினர்.
            “பொருண்மை தெரிதலும் சொன்மை தெரிதலும்
            சொல்லி னாகும் என்மனார் புலவர் "
                                - (தொல். பெய.2)
எனச் சொல்லின் பொருட்தன்மையைத் தொல்காப்பியர் விளக்கினார். பொருண்மையும் சொன்மையும் தெரிதலோடு, ஒவ்வொரு சூழலுக்கும், பண்புக்கும், இடத்திற்கும், பயன்படும் முறைக்கும் ஏற்றவாறும் அக்காலத் தமிழர்கள் சொல்லாக்கம் செய்துள்ளனர்.

எடுத்துக்காட்டாகச் சோற்றை “அவிழ் பதம்" எனக் குறித்தனர்.  அவிழ்தல் என்பதற்கு, மலர்தல், விரிதல் எனப் பல பொருளுண்டு.  சோறு, அரிசி எனும் நிலையிலிருந்து மாறி, நீரில் பதமாக வெந்து மலர்வதை அவிழ்பதம் என அழகாகச் சொல்லாக்கம் செய்துள்ளனர்.  தமிழர்களின் சொல்லாக்கத் திறனுக்கு இதுபோன்ற எண்ணற்ற எடுத்துக்காட்டுகளை முன்வைக்கலாம்.

ஆனால், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியும் அறிவியல் புனைவுகளும் மிகுந்து காணப்படுகிற இன்றைய சூழலில் அழகிய தமிழ்ச்சொற்களை நாம் மேலும் உருவாக்க இயலுமா ?  அவ்வாறு உருவாக்கினாலும், அவற்றைப் பயன்பாட்டிற்குக் கொண்டு வர ஏலுமா ?  ஆங்கிலத்தில் ஒரு புதிய சொல் ஓரிரு வாரங்களில் வழக்கத்தில் வந்துவிடுகிறது. செய்தி ஊடகங்களும், சமூகத் தொடர்பியங்களும் அவற்றைப் பயன்பாட்டிற்குக் கொண்டு வந்து விடுகின்றன,

ஆனால் தமிழ்ச்சொற்கள் வழக்கத்திற்கு வர ஆண்டுள் பல காத்திருக்க வேண்டியுள்ளது. சில சொற்கள் “அகராதி" அளவிலேயே நின்று விடுகின்றன. மின்சாரம் என்ற சொல் நடைமுறைக்கு வரவே  24 ஆண்டுக் காலம் கழிந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

'கண்டேன் கற்பினுக்கணியினை' என்று தன்  சொல்லால் சீதையின் பெருமையை உணரச் செய்த அனுமனைச் "சொல்லின் செல்வன்" என்று கம்பர் அழைத்தார். மொழியியலின் பிற பிரிவுகளைக் காட்டிலும் இலக்கணத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது சொல்லாக்கம்.

பயிருடன் சேர்ந்து வளரும் களையை நீக்கப் பயன்படும் கருவிக்குக் களைக்கொத்தி என்று பெயர். பேசும் வழக்கில் களை என்ற சொல்லில் இருக்கும் 'ஐ' எனும் உயிர் ஒலியும் கொத்தி எனும் சொல்லில் இருக்கும் 'ஓ' எனும் உயிர் ஒலியும் மயங்கிக் களாத்தி என்ற புதிய சொல் உருவாகியது.  

புதிதாக உருவாக்கப்படும் சொல்லானது, பொருள் மாறாமலும், சுருக்கமாகவும், இலக்கண மரபு பிறழாமலும் இருக்க வேண்டும். ஆனால், அண்மைக் காலமாகச் சொல்லாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ள சில சொற்கள் இலக்கண மரபை மீறியுள்ளதாகவே தெரிகிறது.  எடுத்துக்காட்டாக, " Eraser " எனும் ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு " அழிப்பான் " எனும் தமிழ்ச்சொல் தற்போது வழக்கத்தில் உள்ளது.  ஆனால், அஃறிணைப் பொருளுக்கு 'அன்' விகுதி சூட்டப்படலாமா ?  புரிந்துகொள்வதற்கு எளிதாக இருக்கும் காரணத்தால், இச்சொல் விரைவாக வழக்கத்தில் வந்துவிட்டது.  'Bicycle' எனும் சொல்லுக்கு " ஈருருளி " என்று அழகாகச் சொல்லாக்கம் செய்யப்பட்டிருப்பினும், " மிதிவண்டி " என்ற சொல்லே வென்றது.

பிரேசில் நாட்டில் விளைந்த காப்பிக்கொட்டை ஆடு, மாடு, மான் போன்ற விலங்குகளின் குளம்பு போலிருந்த காரணத்தால், பேரறிஞர் தேவநேயப் பாவாணர் காப்பியைக் " குளம்பி " எனும் சொல்லால் குறித்தார்.   ஆனால், ஆண்டுகள் பல கடந்தும் அச்சொல் இன்றளவும் பலரைச் சென்றடையாதது வருத்தத்திற்குரியதே.

நாளும் புதிய கண்டுபிடிப்புகள் வந்து கொண்டிக்கும் இக்காலத்தில், அவற்றோடு தொடர்புடைய புதிய சொற்களை உருவாக்குவது மொழியின் வளர்ச்சிக்கான இன்றியமையாப் பணியாகும். அதே வேளையில், நம் முன்னோர்கள் உருவாக்கிய அழகிய தமிழ்ச்சொற்களை இன்றைய  தலைமுறையினரிடம் கொண்டு செல்வதும் நம் பெருங்கடமையாகும்.  

ஒரு மொழியை உயிர்ப்புடன் வைத்திருப்பதற்கு, அம்மொழியில், தொடர்ந்து புதிய சொற்கள் அவ்வப்போது உருவாக்கப்பட வேண்டும். ஆனால், அத்தகைய சொற்களை உருவாக்கும் பணியில், மூத்த தமிழறிஞர்களோடு இன்றைய தலைமுறையினரும் ஆர்வத்துடன் பங்கேற்று இலக்கண நெறி மாறாமலும், தமிழின் சுவையும் பொருளும் குன்றாமலும் நாளும் புதிய கலைச்சொற்களைச் செம்மொழியாம் தமிழ்மொழிக்குச் சேர்க்க வேண்டும் என்பதே என் விருப்பம்.

மொழியின் வளர்ச்சிக்கு உறுதுணையாக விளங்கும் சொல்லாக்கப் பணியைத் தொழுது மேற்கொள்வோம். தமிழின் சிறப்பைப் பாரெங்கும் பறைசாற்றுவோம்.



நன்றி:  
செந்தமிழ்ச் சொற்பிறப்பியல் அகரமுதலித் திட்ட இயக்ககத்தின் வெளியீடான
2021  திசம்பர்த் திங்கள் மின்னிதழ்  -  "சொல்வயல்" 

-----