மானுடமும் மாற்றுப்பாலினமும்!

 மானுடமும் மாற்றுப்பாலினமும்!

சிறப்புக் கட்டுரை: 

-- முனைவர். க.சுபாஷிணி

தமிழகத்தில் சித்ரா பௌர்ணமி திருவிழாவின் போது விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள கூத்தாண்டவர் கோயிலில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறுகின்ற திருவிழாவில் மாற்றுப்பாலினத்தோர் ஒன்று கூடுகின்றார்கள்.

இந்தத் திருவிழாவின்போது சித்ரா பௌர்ணமி அன்று இரவு மாற்றுப்பாலினத்தோர் அக்கோயில் பூசாரிகளிடம் தாலி கட்டிக் கொண்டு மறுநாள் காலை அக்கோயிலின் முக்கிய தெய்வமாகிய அரவான் களபலி கொடுக்கப்படுவது போன்ற சடங்கு நிறைவடைந்த பிறகு தன் கழுத்தில் சூட்டப்பட்ட தாலியை அறுத்துக்கொண்டு ஒப்பாரி வைத்து அழுது வெள்ளை புடவை அணிந்து கொண்டு தங்கள் சொந்த ஊர்களுக்குச் செல்வார்கள். இதற்காக இந்தியாவில் உள்ள பல்வேறு மாநிலங்களிலிருந்தும் லட்சக்கணக்கான திருநங்கையர்கள் இந்த விழாவுக்கு வருகின்றார்கள் என்ற செய்திகளைப் பார்க்கின்றோம். அதேபோன்று தமிழகத்திலுள்ள பல்வேறு மாவட்டங்களிலிருந்தும் பொதுமக்களும் வந்து கூடுவார்கள். தமிழகத்தின் பல பகுதிகளில் திரௌபதி அம்மன் கோயில்களில் அரவான் வழிபாடு என்பது தொடர்ந்து நடைபெறுவதைக் காண்கின்றோம்.

புகைப்படம் நன்றி: எம்.மீனாக்‌ஷி, உதவி பேராசிரியர் (ஸ்டெல்லா மேரிஸ் கல்லூரி)

இந்த திரௌபதி அம்மன் வழிபாடு என்பது தமிழகத்தின் வடபெண்ணையாற்றுக்குத் தெற்கே, கர்நாடகாவின் தென்பகுதிகளிலும், கேரளாவில் சில பகுதிகளிலும், வட தமிழ்நாட்டில் அதிகமாகவும், தஞ்சாவூரிலும் பரவலாக இருப்பதைக் காணமுடியும்.

திரௌபதி அம்மன் கோயில்கள் இருக்கும் இடங்களில் தீமிதி திருவிழா நடப்பது வழக்கம். பாஞ்சாலி அம்மன், தர்மராஜன் கோயில் ஆகியனவும் இதில் முக்கியத்துவம் பெறும் தெய்வங்களாக இருக்கின்றன. இத்தகைய கோயில்களில் திரௌபதி அம்மனே முக்கியக் கடவுளாக இருப்பார். துணை தெய்வங்களாக பீமன், சகாதேவன் என பாண்டவர் ஐவரின் சிலைகளும் சில கோயில்களில் வைக்கப்பட்டிருப்பதைக் காண முடியும். திரௌபதி அம்மன் கோயிலில் பொதுவாக காவல் தெய்வமாக போத்து ராஜா என்ற காவல் தெய்வம் அமைந்திருக்கும். அது ஒரு மனிதர் நடப்பது போன்ற வடிவத்தில், ஒரு கையில் வாள் ஏந்தியவாறும் ஒரு கையில் வெட்டப்பட்ட மனித தலையை வைத்திருப்பது போலும் செய்யப்பட்டிருக்கும். மனித தலைக்குப் பதிலாக மான் அல்லது வேங்கை கையில் இருப்பதாகவும் சில இடங்களில் உள்ள கோயில்களில் காணப்படுகின்றது.

செங்காடு திரௌபதி அம்மன் கோயில் கோபுரத்தில் அரவான் தலை

புகைப்படம் நன்றி: காந்தி பாலசுப்பிரமணியன்

திரௌபதி அம்மன் கோயிலில் இன்னொரு துணை தெய்வத்தையும் காணமுடியும். முத்தால ராவுத்தன் என்ற முஸ்லிம் ஒருவர் காவல் தெய்வமாக அமைக்கப்படுகின்றார். அந்தச் சிலையின் பக்கத்தில் முஸ்லிம் தர்கா சமாதி போன்ற ஒரு அமைப்பையும் வைத்திருப்பார்கள்.

திரௌபதி அம்மன் கோவிலில் வருடத்திற்கு ஒரு முறை பதினெட்டு நாட்கள் திருவிழா நடத்துகின்றனர். இந்த விழாவில் மகாபாரதக் கதை தினம் தினம் சொல்லப்படும். வில்லிபாரதம் அல்லது நல்லாபிள்ளை பாரதம் என்ற நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட கதைகள் முதல் பத்து நாட்கள் சொல்லப்படும் கதைகளாகின்றன. பின் அதே கதை தெருக்கூத்து வடிவில் நடைபெறுவதும் வழக்கம்.

கூரம் செப்பேடு (புகைப்படம் நன்றி: தகவலாற்றுப்படை, தமிழக அரசு)

வரலாற்றுச் சான்றாக நாம் ஆராயும் போது, பாரதக் கதைகள் சொல்வதற்கான நிவந்தம் வழங்கப்பட்ட செய்தி கூரம் பல்லவர் செப்பேட்டில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. தற்சமயம் இந்தச் செப்பேடு சென்னை அரசு அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது. காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள ஊர் கூரம். பல்லவன் முதலாம் பரமேசுவரவர்மன், கி.பி.7ஆம் நூற்றாண்டு காலத்தில் ஆட்சி செய்தவன். அவன் ஆட்சிக் காலத்தில் வெளியிடப்பட்ட இந்தச் செப்பேடு அரக்கோணம் அருகில் உள்ள பரமேஸ்வரமங்கலம் என்ற ஊரைச் சிறப்பு நகராக வடிவமைப்பதற்காக 6300 (98.44 ஏக்கர்) குழி நிலப்பரப்பு தேர்வு செய்யப்பட்டு இந்த நகரை உருவாக்கும் பொறுப்பு உத்தரகாணிகா மகா சேசன் தத்தன் என்ற ஆணத்தியிடம் தரப்பட்ட செய்தியைக் கூறுகிறது. இந்த நகரில் பரமேஸ்வர தடாகம் என்ற ஏரி வெட்டப்பட்டது என்றும், அதற்குத் தேவையான நீர் இருப்புக்காக பாலாற்றிலிருந்து பெரும்பிடுகு என்ற கால்வாய் வெட்டப்பட்டு நீர்மேளாண்மை நிறுவப்பட்டது என்றும் செப்பேட்டின் வழி அறியமுடிகின்றது. ஆன்மீக திருவிழாக்களின் மூலம் மக்களை ஒற்றுமைப்படுத்த முடியும் என்ற கருத்தின் அடிப்படையில் இந்த நகரில் கோயில் எழுப்பப்பட்டது. ஊருக்கு நடுவில், மகாபாரதம் வாசிக்கும் மண்டபம் ஒன்று ஏற்படுத்தப்பட்டது. இப்படி நீதிக் கதைகளைச் சொல்லி மக்களை நல்வழிப்படுத்தும் இடமாகவும் அரசின் ஆணைகள், சட்டதிட்டங்களை மக்களுக்குச் சொல்லும் ஊடக மையமாகவும் கோயில்கள் செயல்பட்டன. இத்தகையைச் செய்திகளைச் சொல்லும் முக்கியச் செப்பேடு இந்தக் கூரம் செப்பேடு. ஆக கிபி.7ம் நூற்றாண்டு வாக்கில் மகாபாரதக் கதையைக் கோயிலில் சொல்லும் வழக்கம் பல்லவர்களால் கொண்டுவரப்பட்டதற்கானச் சான்றாக இச்செப்பேடு அமைகின்றது

அரவான் களபலி நாடகம்:

பாரதக் கதை சொல்லும் மரபில் ஒரு நாள் கதை அரவான் களபலி நாடகம் ஆகும். புராணக் கதையின் படி அரவான் அர்ஜுனனுக்கும் உலுப்பி என்ற நாகக்கன்னி பெண்ணுக்கும் பிறந்தவன். அரவான் வியாசபாரதத்தில் சாதாரண மன்னனாகக் காட்டப்படுகிறான். ஆனால் தமிழ் நாட்டில் அரவான் முக்கிய கடவுளாகக் கருதப்படுகிறான்.

தமிழ்நாட்டில் வீரர்கள் போர் வெற்றிக்காகக் கொற்றவைக்குத் தன்னை களபலி கொடுத்துக் கொள்வது போல மகாபாரதத்தில் அரவான் தன்னைத் தானே களபலி கொடுத்துக் கொண்டதாக வழக்குண்டு. தமிழகத்தின் பண்டைய வரலாறு கொற்றவைக்கு களபலி கொடுப்பது பற்றி கூறுகிறது. நவகண்டங்கள் இதற்குச் சான்று பகர்கின்றன. அந்த வகையில் கொற்றவையையே அரவானாகப் பார்க்கும் ஒரு பார்வையையும் அரவான் களப்பலி சடங்கு முன்வைக்கின்றது என்றும் கூறலாம். இது ஆய்வுக்குரியது.

மகாபாரதப்போரில் வெற்றி பெறுவதற்கு முன்னர் சாமுத்திரிகா லட்சணம் பொருந்திய ஒரு நல்ல வீரனைப் பலி கொடுத்தல் வெற்றியை அளிக்கும் என்று சகாதேவன் கூற அவ்வகையில் சாமுத்திரிகா லட்சணம் பொருந்தியவர்கள் கிருஷ்ணன், அர்ஜுனன், அரவான் ஆகிய மூவரும் தான் என அவர்கள் அறிந்து கொள்கின்றனர். கண்ணனும் அர்ஜுனனும் கடமைகள் கொண்டிருப்பதால் அரவானை களபலி ஏற்றுக் கொள்ள தருமர் கேட்டுக் கொள்ள அவனை களபலி கொடுக்க அவன் சம்மதிக்கிறான். போர் முடியும் வரை தான் முழுமையாகப் போரைக் காண வேண்டும் எனவும், தனக்குத் திருமணம் ஆகாததால் ஒரு நாள் ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்து அவளுடன் குடும்பம் நடத்த வேண்டும் என்றும் இரண்டு வரங்களை அரவான் கேட்கிறான். கிருஷ்ணன் வரங்களை அளிக்கின்றார். மறுநாள் இறக்கப்போகும் ஒருவனை மணக்க வேறு பெண்கள் முன்வராததால் தானே மோகினியாக வடிவம் ஏற்று கிருஷ்ணன் அரவானுடன் கூடி ஒரு நாள் வாழ்வதாகப் புராணம் சொல்கிறது. இதனையே அரவான் நாட்டுப்புறக் கூத்துக் கலையும் கூத்தாண்டவர் விழாவும் பிரதி பலிக்கின்றன.

சடங்குகளும் மாற்றுப்பாலினத்தவர்களும்:

மாற்றுப்பாலினத்தோர், மாற்று பாலீர்ப்பு கொண்டோர் என்னும் சமூகத்தை இந்தப் புராணக் கதைக்குள் மட்டுமே குறுக்கி வைத்துப் பார்ப்பது நமது சமூகத்தில் இருக்கும் ஒரு குறை. புராணக் கதைகள் நம் சமூகச் சிந்தனையில் ஏற்படுத்தியிருக்கும் அழுக்குகள் என்பது மிக அதிகம். இதில் ஒன்றாகவே இதனையும் காண வேண்டியிருக்கின்றது.

ஒரு வகையில் பண்பாட்டு விழுமியமாக மக்கள் வழக்கத்தில் இத்தகைய சடங்குகள் இருந்தாலும் இன்று நாம் கவனிக்க வேண்டியது மாற்றுப்பாலினத்தோர், மாற்று பாலீர்ப்பு கொண்டோருக்கான அடிப்படை மனித உரிமைகளுக்கான தேவைகளைத்தான்.

ஆண் பெண் என்ற இரண்டு வெவ்வேறு கோணங்கள் (Binary classifications), இதுதான் இயல்பு என்று நம்மைப் பிரித்துப் பார்க்கப் பழக்கியுள்ளன. ஆண் அல்லது பெண் என்ற இரு வகைகளுக்குள் வகைப்படுத்தப்படமுடியாத ஒன்று இயல்பற்ற ஒன்று என்றும் காணும் போக்கு நீண்ட காலமாக நமது மனதிற்குள் வலிந்து திணிக்கப்பட்டுள்ளது. அந்தத் திணிப்பு நடவடிக்கையில் மிக முக்கிய பங்களிப்பு சமயங்களுக்கு இருக்கின்றது. ஆண் என்பவன் யார் என்பதையும் பெண் என்பவள் எப்படிப்பட்டவள், அவள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதையும், இவை இரண்டிற்குள் இடம்பெறாதவற்றை இயல்புக்கு மாறானது என்றும் வலிந்து உருவாக்கி வைக்கப்பட்டுள்ள சூழலிலேயே நாம் வளர்ந்து வந்திருக்கின்றோம். இதுதான் சரி, இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும். இதுதான் நம் பண்பாடு, இதுதான் நமக்கு நல்லது எனச் சொல்லி, சொல்லி, அடிப்படை பண்பான மானுடத்தை இழந்தவர்களாக நாம் இன்று இருக்கின்றோம்.

மாற்றுப் பாலினத்தவர் எதிர்நோக்குகின்ற சிக்கல்களையும் அதற்கான தீர்வுகளையும் பொதுப்படையாகப் பச்சாதாபத்துடன் பேசுவதைத் தவிர்த்து அவர்கள் நொடிக்கு நொடி சந்திக்கின்ற பிரச்சினையின் மூல காரணத்தை ஆராய வேண்டியது அடிப்படை அவசியமாகின்றது. அப்படி பிரச்சினைகளை அலசும் போது மூன்று வகையில் இந்த பிரச்சனைகளை நாம் பட்டியலிடலாம்.

மாற்றுப் பாலினத்தோருக்கு எதிராக இழைக்கப்படும் அநீதிகள் மற்றும் பாகுபாடுகள். மாற்றுப் பாலினத்தோருக்கு எதிராக இழைக்கப்படும் வன்கொடுமைகள் மற்றும் அவமானங்கள். மாற்றுப் பாலினத்தோரது அன்றாட வாழ்க்கை நிலை.

மாற்றுப்பாலினத்தவர்களும் சக மனிதர்களே:

பாகுபாடுகள், கொடுமைகள் எனும்போது மாற்றுப் பாலினத்தோருக்கு இழைக்கப்படும் கொடுமைகள் மீது கொடுக்கப்படுகின்ற அழுத்தங்களின் மதிப்பீடு என்பது மிகக் குறைவாகவே இருக்கின்றது. அல்லது மாற்றுப் பாலினத்தவர் சந்திக்கும் கொடுமைகளை ஒரு பொருட்டாகவே எடுத்துக் கொள்ள வேண்டியதில்லை என்ற அளவுக்குச் சிந்தனை செதுக்கப்பட்டவர்களாக நம் சிந்தனை போக்கு அமைந்திருக்கின்றது.

மாற்றுப் பாலினத்தோருக்கு எதிராக இழைக்கப்படுகின்ற வன்கொடுமைகளுக்குப் பின்னணியில் இருக்கும் காரணங்களை சரியாக அலசுகின்றோமா..? அதற்கான தீர்வுகளைச் சரியாக முன்னெடுக்கின்றோமா..? என்பதும் ஒரு கேள்வியாகவே அமைகின்றது.

பொது வெளியில்.. பள்ளிக்கூடங்களில்.. அலுவலக வெளிகளில்.. மாற்றுப் பாலினத்தவர் மிக இயல்பாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றார்களா என்பதையும் நாம் கேள்வியாக முன் வைக்க வேண்டி இருக்கின்றது.

நமது இயல்பான சிந்தனைப் போக்கை நாம் பொதுவாகவே கேள்வி எழுப்புவதில்லை. இதுதான் மரபு.. இதுதான் சடங்கு.. பெரியவர்கள் சொன்னார்கள்.. என்று இயந்திரங்கள் போலச் சொல்லிக் கொண்டு சமூகத்தில் நிகழ்கின்ற அநீதிகளை அலசிப் பார்க்காமல் பெரும்பாலானோர் சென்று விடுகின்றோம். நம் சிந்தனைக்குள் திணிக்கப்பட்டுள்ள அழுக்கு மூட்டைகளை அலசிப் பார்க்கும் போது தான் நாம் ஏனைய சக மனிதர்களை எவ்வகையில் அணுகுகின்றோம் என்பதை அறியக்கூடும்.

அடிப்படை உரிமைகள்:

நாம் நம் ஒவ்வொருவரையும் கேள்வி கேட்டுக் கொள்ளும் போதுதான் நம் சிந்தனைப் போக்கை அலசி ஆராயவும் நமக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கும். ஆனால் ஒரு சில குறிப்பிட்ட விஷயங்களை ஒரு பொருட்டாகவே எடுத்துக்கொள்ள நாம் விரும்புவதில்லை. நம் சிந்தனையில் நமக்குத் திறந்த மனப்பக்குவமும் மிக மிகக் குறைவு. மாற்றுச் சிந்தனையை எதிர்நோக்க நமக்குத் தைரியமும் இல்லை. இப்படிச் சில உதாரணங்களாகச் சொல்வதென்றால் சாதிப் பிரிவினையும் அதனையொட்டி எழுகின்ற பல்வேறு வகையான அநீதிகளையும் தினம் தினம் நாம் வாசித்தாலும் கூட நொடிக்கு நொடி சாதிப்பெருமை பேசும் மனப்பாங்கிலிருந்து கற்றவர்கள் எனச் சொல்லிக் கொள்பவர்கள் கூட தன்னை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை. அதைப்போலவே, மாற்றுப் பாலினத்தோரை ஒரு குற்ற உணர்வுடனேயே குடும்பத்திலும் சுற்றுச்சூழலிலும் பொது வெளியிலும் நாம் காண்கின்ற மனப்பான்மை அமைகிறது. எப்படி நாம் நம் மாற்றுப்பாலின உறவுகளை இயல்பாக நம் சூழலில் ஏற்றுக் கொள்கின்றோம் என்ற சிந்தனையும், அவர்களுக்கு சமூகத்தில் நிகழ்கின்ற அநீதிகளையும் பெரும்பாலும் நமது கண்கள் பார்க்கத் தவிர்த்து விடுகின்றன. கேளிக்கைகளிலே நமது மனதைச் செலுத்துவதில் பொதுவாக நாம் விரும்புகிறோம். இதுதான் அடிப்படையாக நமக்கு அமைய வேண்டிய சமூகத்தின் பால் விழிப்புணர்வு என்பது நமக்கு ஏற்படாததற்குக் காரணமாக அமைகின்றது.

மனிதர்களுக்கான அடிப்படை உரிமைகளைப் பற்றி (The Universal Declaration of Human Rights) ஐக்கிய நாடுகள் சபை 10.12.1948ம் ஆண்டு பாரீசில் நடந்த மாநாட்டில் ஆய்வறிக்கை தயாரித்து பிரகடனப்படுத்தியது. தமிழ் உட்பட 500 மொழிகளில் இன்று இந்தப் பிரகடனம் வாசிக்கக் கிடைக்கின்றது.

பிரகடனம் 1: எல்லா மனிதர்களும் சுதந்திரமாக, சமமான கௌரவத்தோடும், உரிமைகளோடும் பிறந்தவர்கள். ( Article 1. All human beings are born free, and equal in dignity and rights.)

பிரகடனம் 2: ஒவ்வொருவரும் இன, நிற, பால், மொழி, அரசியல் அல்லது கருத்து வேறுபாடு, தேசிய அல்லது சமூக அடிப்படை, சொத்துக்களால் அல்லது பிறப்பாலான அந்தஸ்து என்ற வேறுபாடுகள் எதுவுமின்றி இப்பிரகடனத்தின் உள் அடக்கப்பட்டுள்ள உரிமைகளுக்கும் சுதந்திரங்களுக்கும் உரித்தாகின்றார்கள். (Article 2 -Everyone is entitled to all the rights and freedoms set forth in this declaration, without distinction of any kind such as race, colour, sex, language, religion, political or other opinion, national or social origin, property, birth or other status.)

பிரகடனம் 6: ஒவ்வொருவரும் சட்டத்தின் முன் எல்லா இடங்களிலும் மானிடத்தில் ஒருவராக அங்கீகரிக்கப்படுதல் அவரது அடிப்படை உரிமையாகும். (Article 6 - Everyone has the right to recognition everywhere, as a person before the law.)

(குறிப்பு: ஐக்கிய நாடுகளின் சபை The Universal Declaration of Human Rights என்ற பெயரில் வெளியிட்ட இப்பிரகடனத்தைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டவர் திரு.தா.தேச இலங்கை மன்னன்)

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் செயல்பாடுகளை அலசிப்பார்க்கும் போது மிக ஆழமாக மாற்றுப்பாலினத்தோர் தொடர்பான சமூக விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்ற முயற்சிகள் கடந்த சில ஆண்டுகளில் முக்கியத்துவம் பெற்றிருப்பதைக் காணமுடிகின்றது. அந்த வகையில் 7.3.2012ல் Sexual Orientation and Gender Identity என்ற பொருளில் பால்வேறுபாடுகள் பற்றிய புரிதல் மற்றும் பால் வேறுபாட்டின் அடையாளம் தொடர்பான பிரச்சனைகளைப் பேச ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மனித உரிமை ஆணையம் ஒன்று கூடியது. அதில் வரையறுக்கப்பட்ட தீர்மானங்கள் 17/19, முதல் முறையாக மாற்றுப்பாலினத்தோர், மற்றும் மாற்றுப்பாலீர்ப்பு கொண்டோருக்கான தேவைகளைச் சிறப்புக் கவனத்துடன் அலசியது.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மனித உரிமைகள் அமைப்பு மாற்றுப்பாலினத்தோர் நலனுக்காக 2011ம் ஆண்டில் ஒரு ஆய்வறிக்கையைச் சமர்ப்பித்தது. 'Discrimination on grounds of sexual orientation and gender identity' என்ற பெயரிலான அறிக்கை அது. இதில் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் அங்கத்துவம் பெற்ற 47 உறுப்பு நாடுகளும் கையெழுத்திட்டன. 2014ம் ஆண்டில் “A boy or a girl or a person – intersex people lack recognition in Europe” என்ற ஒரு அறிக்கையை வெளியிட்டு திறந்த மனப்போக்கிற்கான சிந்தனையை ஆழமாக ஐரோப்பிய மக்களிடையே கொண்டு சென்றது ஐக்கிய நாடுகள் சபை. 2015ம் ஆண்டில் மாற்றுப்பாலினத்தோர் நலனை முன் வைத்துச் செய்யப்பட்ட விரிவான ஆய்வறிக்கையை ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மனித உரிமைகள் சபை வெளியிட்டது. ஆங்கிலம், பிரஞ்சு என இரு மொழிகளில் இந்த அறிக்கை கிடைக்கின்றது.

மாற்றுப்பாலினத்தவர் திருமணம்:

மாற்றுப்பாலினத்தோரிடையே செய்துகொள்ளப்படும் திருமணத்தை அங்கீகரிக்கும் உலக நாடுகளாக இன்று 28 நாடுகள் பட்டியலில் இடம் பெறுகின்றன. அப்பட்டியலில் முதலாவதாக இடம்பெற்று மானுடத்திற்குப் பெருமை தேடிக்கொள்கின்றது நெதர்லாந்து. 1.4.2001ல் மாற்றுப்பாலினத்தோரிடையேயான திருமணத்தை நெதர்லாந்து அரசு அங்கீகரித்தது. இதனையடுத்து பெல்ஜியம் மற்றும் தொடர்ச்சியாக ஏனைய ஐரோப்பிய நாடுகள் இவ்வரிசையில் இடம்பிடிக்கின்றன.

நன்றி: https://en.wikipedia.org/wiki/Legalstatusofsame-sexmarriage

மாற்றுப்பாலினத்தோரிடையே திருமணம் செய்து கொள்வதை அனுமதிக்கலாமா என்ற கருத்துக் கணிப்பு உலகெங்கும் நிகழ்த்தப்பட்டது. அதில் 92% மக்கள் இது இயல்பானது தான் என்றும் தேவையானதும் கூட என்றும் கூறியிருப்பது சுவீடன் நாட்டில். சுவீடனுக்கு அடுத்து நெதர்லாந்து, டென்மார்க், ஐஸ்லாந்து, ஸ்பெயின், லுக்ஸம்பெர்க், இங்கிலாந்து, ஜெர்மனி, பெல்ஜியம், சுவிஸர்லாந்து, பிரான்சு, ஃபின்லாந்து ஆகிய நாடுகள் முதல் பட்டியலில் மாற்றுப்பாலினத்தோரிடையே திருமணம் செய்து கொள்வதை அங்கீகரித்து வரவேற்பதைப் புள்ளி விபரங்கள் காட்டுகின்றன.

மாற்றுப்பாலினத்தவர் எதிர்நோக்குகின்ற பிரச்சினைகளில் ஆரம்பப் புள்ளியாக அமைவது அவர்களது குடும்பம் மற்றும் அவர்கள் பிறந்து வளர்கின்ற சூழல் தான். சரியான புரிதல் இல்லாத காரணத்தினாலும், அறிவியல் அடிப்படையில் மனித உடல் மற்றும் பால் வேறுபாடுகள், உடலிலுள்ள வேறுபாடுகளைப் பற்றிய புரிதல் இல்லாத காரணத்தினாலும் சக மனிதர்கள் என்ற எண்ணம் சிறிதும் இல்லாமல் மாற்றுப்பாலினத்தவர் பலர் பல இன்னல்களைச் சந்திக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டிருப்பதை நாம் மறுக்க முடியாது. சர்வசாதாரணமாக மாற்றுப்பாலினத்தவர்களைப் பார்த்து முகம் சுளித்து ஒதுங்கிப் போவதிலிருந்து, பாலியல் வன்கொடுமை, கொடூரமான கொலைகள் என்பதுவரை, பல்வேறு கொடுமைகள் தமிழ்ச்சூழலில் நிகழ்ந்திருக்கின்றன, நிகழ்ந்து கொண்டுமிருக்கின்றன.

ஆனாலும் கூட, கடும் சொற்களையும் புறக்கணிப்புக்களையும் கடந்து சக மனிதர்கள் கொடுக்கின்ற தாக்குதல்களையும் வலிகளையும் ஏற்றுக்கொண்டு துவண்டுவிடாமல் தங்கள் வாழ்க்கையையும் மேம்படுத்திக் கொண்டு தங்கள் சக மாற்றுப் பாலின உறவுகளுக்கும் விடியலை ஏற்படுத்தித் தர வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் அயராது உழைக்கும் தோழர்கள் சிலர் நம்மிடையே இன்று உருவாகியிருக்கின்றார்கள். மாற்றுப் பாலினத்தவர்களும் சமூகத்தில் ஒரு அங்கமே என்ற செய்தியை வலியுறுத்தும் வகையில் விழிப்புணர்வு செயல்பாடுகளை அவர்கள் தொடர்ந்து செயல்படுத்தி வருகின்றார்கள்.

மிக முக்கியமாக நம் சமூகத்தில் சுயபரிசோதனை, மற்றும் விழிப்புணர்வு என்பது நம் ஒவ்வொருவரிடமும் ஏற்பட வேண்டிய தேவை இருக்கின்றது.

நட்பும், விழிப்புணர்வும்:

பெற்றோரும் ஆசிரியரும் மாற்றுப் பாலின குழந்தைகளிடம் அவர்கள் மனதில் வேதனையையும் குற்ற உணர்வையும் விதைக்காமல் அவர்கள் இயல்பாக தங்களை அறிந்து கொள்ளவும், கல்வியில் உயர்ந்து தரமான பொருளாதார சூழலை அவர்கள் எட்டவும் வாய்ப்பளிக்க வேண்டும் என்பதை நாம் தொடர்ந்து வலியுறுத்திக் கொண்டிருக்க வேண்டியது அவசியமாகின்றது. நமது நட்பு வட்டத்தில் மாற்றுப் பாலின உறவுகளையும் நாம் எந்த தயக்கமுமின்றி இணைத்து அரவணைத்து இயங்க வேண்டும். சடங்குகளும் சம்பிரதாயங்களும் புராணங்களும் சமயங்களும் சொல்கின்ற பொருளற்ற வரையறைகளை ஒதுக்கி மானுட பண்பை வளர்க்கும் வகையில் நமது செயல்பாடுகளை நாம் கூர்மையாக்கிச் செயல்பட வேண்டிய காலகட்டத்தில் இருக்கின்றோம். ஏனெனில், மிக நீண்டகாலமாக சமயங்களும் சடங்குகளும் சம்பிரதாயங்களும் புராணங்களும் நமது மனதில் மனிதகுலத்துக்கு எதிரான பல விஷயங்களை ஆழமாக விதைத்து விட்டன. அவற்றைக் களைய வேண்டியது நம் ஒவ்வொருவருக்கும் இருக்கின்ற கடமை.

குடும்பத்தில் அங்கீகாரம், சமூகத்தில் அங்கீகாரம் என்பதோடு அரசியல் தளத்திலும் மாற்றுப்பாலினத்தோருக்கான அங்கீகாரம் என்பது தேவை. ஐரோப்பிய நாடுகளில் விரிவாகவும் வட அமெரிக்காவில் சில இடங்களிலும், இன்று உலக அளவில் அரசியல் தளங்களில் இயங்கும் மாற்றுப்பாலின அரசியல் தலைவர்கள் சிலர் தென்படுகின்றனர்.

வெளிப்படையாகத் தன்னை ஒரு மாற்றுப்பாலின அரசியல்வாதியாக அடையாளம் காட்டிக்கொண்டவர் பட்டியலில் முதலிடம் பெறுபவர் ஜெர்மனியைச் சார்ந்த கிறிஸ்டியான் ஷென்க் என்பவர். நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக 1990ம் ஆண்டில் ஜெர்மனி நாடாளுமன்றத்தில் இவர் செயல்பட்டிருக்கின்றார்.

அதனை அடுத்து வட அமெரிக்காவின் ஆல்த்தியா கேரிசன் மேசசூசட்ஸ் சட்டமன்றத்தில் 1992ல் செயல்பட்டிருக்கின்றார். கமிலி காப்ரியல் பிரான்சின் கவுன்சில் உறுப்பினராக 2001ம் ஆண்டில் செயல்பட்டிருக்கின்றார். 2002ல் இங்கிலாந்தில் ஜென்னி பெய்லி என்பவர் கேம்பிரிட்ஜ் நகர கவுன்சிலராகச் செயல்பட்டிருக்கின்றார். 2006ம் ஆண்டில் இத்தாலியைச் சார்ந்த விலாடிமியர் லுக்சுரியா என்பவர் ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடாளுமன்றத்தில் செயல்பட்டிருக்கின்றார்.

அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் என்பது மாற்றுப்பாலினத்தோர் நலன்களை முன்னெடுக்க மிக முக்கியத் தேவையாகின்றது. இந்தத் தேவைகளை சமூகத்தில் வலியுறுத்த வேண்டிய கடமையும் சமூகப்பொதுநல அமைப்புக்களது கடமையுமாகின்றது.

நமது சூழலில், மாற்றுப்பாலினத்தோர், மற்றும் மாற்று பாலீர்ப்பு கொண்டோர் பற்றிய நமது சிந்தனையில் ஏராளமான மறு ஆய்வுகள் தேவைப்படுகின்றது. பண்பாட்டு ரீதியாகவும் சமூகவியல் ரீதியாகவும், சட்ட ரீதியாகவும் நாம் எல்லோரும் சமம் என்ற தெளிவுடன் நாம் மாற்றுப்பாலினத்தோரை அரவணைத்துச் செல்ல வேண்டியது மானுடத்தின் அவசியம்.

மாற்றுப்பாலினத்தோர் மற்றும் மாற்று பாலீர்ப்பு கொண்டோர் என்ற பெயர் கூட பொருந்துமா என்ற கேள்வி எழுகின்றது. ஆங்கிலத்தில் LGBTQI - lesbian, gay, bisexual, transgender, queer and intersexed community என வேறுபாடுகளின் தனித்துவத்தை மதிப்பளித்து சொற்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. தமிழில் இன்றும் அரவாணிகள், மாற்றுப்பாலினத்தோர், திருநங்கை, திருநம்பி என்ற சொற்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. கொச்சை மொழிகளில் மாற்றுப்பாலினத்தோரை வசை மொழியாகவும் கேலியாகவும் பேசும் தரம் தாழ்ந்த போக்கும் நமது சமூகத்தில் ஆழ வேரூன்றிப் போயுள்ளது. திரைத்துறை கலாச்சாரம் இதனை மேலும் நம்மிடையே விரிவாக்கியுள்ளது. இவற்றை மாற்றவேண்டும், மனிதத்தை நிலைநாட்ட வேண்டுமென்றால், மொழிவழி அடையாளம், சமூக அங்கீகாரம், இயல்பான பிரச்சனைகளுக்கான தீர்வு காணுதல், கல்வி, தொழில் மேம்பாடு என்பதோடு மாற்றுப்பாலினத்தோருக்கான அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் பற்றிய முயற்சிகளும் தீவிரப்படுத்தப்பட வேண்டிய தேவை இருக்கின்றது.

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பன்னாட்டு அமைப்பின் வையத்தலைமை கொள் பிரிவு அக்டோபர் 30,  2020 தொடங்கி நவம்பர் 1,  2020 வரை மூன்று நாட்கள் ஏற்பாடு செய்து நடத்திய இணைய வழி விழிப்புணர்வு கருத்தரங்கில் பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்ட கட்டுரையாசிரியரின் கருத்தரங்க நோக்கவுரை. இந்த 3 நாட்கள் நடைபெற்ற கருத்தரங்கில் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் வையத்தலைமை கொள் பிரிவு இரண்டு காணொளிகளை வெளியிட்டது.

(1) LGBT - ஒரு அறிமுகம் [https://youtu.be/MsiO198Kqec]

(2) `மாற்றுப்பாலினம் & பாலீர்ப்பு கொண்டோர் நலவாழ்வு [https://youtu.be/kRwXwwuQtCk]

என்ற பகுதியிலிருந்து காணலாம்.

இந்த நிகழ்ச்சி பற்றிய செய்திகள் [https://ruletheworld.tamilheritage.org/category/2020-lgbtq-conference/]

என்ற பகுதியிலிருந்து காணலாம்.

கட்டுரையாளர் குறிப்பு:    

முனைவர் க.சுபாஷிணி, ஜெர்மனி பாடன் ஊர்ட்டெம்பெர்க் மாநிலத்தில் டிஎக்ஸ்சி டெக்னோலஜி என்ற நிறுவனத்தின் ஐரோப்பியப் பகுதி கணினிக் கட்டமைப்புத் துறை தலைமை பொறியியலாளராகப் பணிபுரிகின்றார். இவர் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை என்ற பன்னாட்டு அமைப்பின் தோற்றுநர் மற்றும் தலைவருமாவார். இந்தப் பன்னாட்டு அமைப்பு உலகளாவிய தமிழர் வரலாறு, மொழி, பண்பாடு தொடர்பான ஆவணங்களை மின்னாக்கம் செய்வது, அவை தொடர்பான ஆய்வுகளை மேற்கொள்வது மற்றும் வரலாற்றுச் சின்னங்கள் பாதுகாப்பு, விழிப்புணர்வு நடவடிக்கைகளைச் செயல்படுத்தி வருகின்ற ஓர் அமைப்பாகும்.

நன்றி:  மின்னம்பலம் (நவம்பர் 8, 2020)

https://www.minnambalam.com/public/2020/11/08/20/story-about-transgenders

---

Enable GingerCannot connect to Ginger Check your internet connection
or reload the browserDisable in this text fieldEditEdit in GingerEdit in Ginger×Enable GingerCannot connect to Ginger Check your internet connection
or reload the browserDisable in this text fieldEditEdit in GingerEdit in Ginger×

கலைஞர் எனும் கருணாநிதியின் வாழ்க்கை வரலாறு

 கலைஞர் எனும் கருணாநிதியின் வாழ்க்கை வரலாறு 

-- தேமொழி 

எழுத்தாளர் வாசந்தி எழுதி, செப்டெம்பர் 2020இல்  ஜகர்னாட் பதிப்பகம் மூலம்  "கருணாநிதி: தி டெஃபினிட்டிவ் பயோகிராஃபி"(Karunanidhi: The Definitive Biography) என்ற தலைப்பில்,   முன்னாள் தமிழக முதல்வர் கலைஞர் முத்துவேல் கருணாநிதி அவர்களின் மறைவிற்குப் பின்னர்  ஆங்கிலத்தில் வெளிவந்துள்ள அவரது வாழ்க்கை வரலாற்று  நூலின் மீதான திறனாய்வே  இக்கட்டுரை. வாருங்கள் படிப்போம் - நூல் திறனாய்வுக் குழுவின் நிகழ்வில் அக்டோபர் 31, 2020 அன்று இத்திறனாய்வு உரை  வழங்கப்பட்டது. 

---

வாசந்தி  அவர்களின் நூல் தலைப்புகளின் தேர்வு தனித்தன்மையுடன் வியக்க வைக்கும் தன்மை கொண்டவை;  "துரத்தும் நினைவுகள் அழைக்கும் கனவுகள்" என்பது போல.  துரத்தும் நினைவுகளையும் அழைக்கும் கனவுகளையும்   கொண்டதுதானே நமது வாழ்க்கையாகவே   இருக்கிறது.  திறனாய்வுக்கு உள்ளாகும் 'கருணாநிதி: தி டெஃபினிட்டிவ் பயோகிராஃபி' என்ற இந்த நூலின் அத்தியாயங்களின் தலைப்பும் அவ்வாறே கவனத்தைக் கவரும் வகையில் உள்ளன.  வாசந்தி முன்னாள் முதல்வர் கருணாநிதியின் வாழ்க்கை வரலாற்றை "கலைஞர் எனும் கருணாநிதி" என்ற தலைப்பில் முன்னர் தமிழிலும்  2018 ஆம் ஆண்டில் வெளியிட்டிருந்தார்.   இப்பொழுது ஆங்கிலத்திலும் நீண்ட நெடிய, பல திருப்பங்களைக் கொண்ட கருணாநிதியின் வாழ்க்கை வரலாற்றை 20 தலைப்புகளில்,  ஒருபாற் கோடாத நடுவுநிலை நின்று கருணாநிதியின் பிறப்பில் தொடங்கி மறைவு வரை 250 பக்கங்கள் கொண்ட நூலாக வடித்துள்ளார்.  

தமிழர்களுக்கு 1980கள் முதற்கொண்டு  நன்கு அறிமுகமானவரும்;  புதினம், கதைகள், கட்டுரைகள், பயணக்கட்டுரைகள், வாழ்க்கை வரலாறுகள் என 50க்கும்  மேலான நூல்களை எழுதிய எழுத்தாளரும், இந்தியா டுடே இதழ் தமிழ்ப் பதிப்பின் முன்னாள் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றியவர் எழுத்தாளர் வாசந்தி. கர்நாடகாவில் பிறந்து வளர்ந்த தமிழ்ப் பெண்மணி இவர்.  மிஜோரம், நேபாளம், பஞ்சாப், இலங்கை, ஃபீஜி நாடுகளைப் பின்புலமாக வைத்து வாசந்தி   எழுதிய புதினங்கள் - மூங்கில் பூக்கள், ஆர்த்திக்கு முகம் சிவந்தது, மௌனப் புயல், நிற்க நிழல் வேண்டும், தாகம் ஆகியவை.   மெளனப்புயல் என்ற நூல் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு பஞ்சாம் சாகித்திய அகாடமி விருது பெற்றது. சமூக நாவலான 'ஆகாச வீடுகள்'  ஹிந்தியிலும் ஆங்கிலத்திலும் மலையாளத்திலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கிறது. ஹிந்தி மொழிபெயர்ப்பிற்கு உத்தர் பிரதேச சாகித்ய சம்மான் விருது கிடைத்தது.  மேலும் "வாசந்தி சிறுகதைகள்" என்ற தொகுப்பிற்குத் தமிழக அரசின் சிறந்த நூல்  என்ற   விருதும் கிடைத்துள்ளது. முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் வாழ்க்கை வரலாற்றையும் நூல்களாக இவர் எழுதியுள்ளார்.  அந்நூல்களில் 'அம்மா' என்ற நூல் தமிழிலும், ஆங்கிலத்திலும், ஹிந்தியிலும் வெளியாகியது. இவர் இந்தியா டுடேயில் ஆசிரியராகப் பணியாற்றிய காலத்தின் போது ஏற்பட்ட தமிழ் நாட்டு அரசியல் நிகழ்வுகளை தமது அரசியல் சார்பற்ற பார்வையுடன் ஆங்கிலத்தில் எழுதிய 'Cut-outs, Caste and Cine Stars' என்ற புத்தகத்தை பெங்குவின் பதிப்பகம் வெளியிட்டிருக்கிறது. 

"என் உயிரினும் மேலான உடன் பிறப்புகளே" என்று அவர் அழைப்பதைக் கேட்டாலே   ஆர்ப்பரிக்கும் தமிழக மக்கள் கூட்டத்தைத்  தன்பால் கவர்ந்து வைத்திருந்த கலைஞர் என்று அறியப்பட்ட, தமிழகத்தின் முன்னாள் முதல்வர் முத்துவேல் கருணாநிதிக்குத் தமிழக வரலாற்றில் என்றும் நிலைத்திருக்கும் தனியிடம் உண்டு. அவ்வாறே இந்திய வரலாற்றிலும் தனி முத்திரை பதித்துச் சென்றவர் கருணாநிதி.    

கருணாநிதி வேறு தமிழக அரசியல் வேறு என்று பிரிக்க முடியாத வகையில்,  கடந்த நூற்றாண்டு தமிழக வரலாற்றையே ஒரு மீள்பார்வை செய்வதாக அமைந்துவிட்ட நூல் இது. இந்த நூல் வாயிலாகக்  கருணாநிதியைப் பற்றி அறிந்து கொள்கையில், குறைகளும் நிறைகளும் கொண்ட கருணாநிதி அரசியல் வாழ்வு மூலம் எதைச் சாதிப்பதைத் தனது குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்தார் என்பது தெளிவாகிறது.  அதைக் கருணாநிதியே இந்திய அளவில் அரசியல் பங்களிப்பில்  அவரால் செயல்படுத்த முடிந்த குறிப்பிடத் தக்கப்  பங்களிப்பாகவும்  கூறிச் சென்றுள்ளார். 

பிற்காலத்தில் கருணாநிதியைப் பற்றி ஏதும் நேரடியாக அறிந்திராத, ஆனால் கிடைக்கும் பலவகைப் பதிவுகள் மூலம் மட்டுமே கருணாநிதியின்  அரசியல் வாழ்வை அறியக்கூடிய ஒரு நிலையில் இருக்கும் வருங்காலத் தலைமுறையும் அவரது ஆட்சியின் செயல்பாடுகளை எடை போட்டு அதையே அவரது பங்களிப்பாக, கருணாநிதியின் அடையாளமாக  முடிவு செய்ய வேண்டியிருக்கும். 

இந்த நூலின் நான்கைந்து  அத்தியாயங்கள் குறித்த சற்று விரிவான அலசலுடனும், மற்ற அத்தியாயங்கள்; அதாவது  வாழ்க்கை வரலாற்றைப் புரிந்து கொள்ள உதவும், ஆனால் யாவரும் அறிந்த கருணாநிதி குறித்த வரலாற்றுப் பின்னணிகள் மேலோட்டமாகவும் குறிப்பிட்டுவிட்டுக் கடந்து செல்வோம். ஏனெனில்,  கருணாநிதி அரசியல்வாதியாகத் தமிழகம்   மற்றும்  இந்திய அரசியலில் ஏற்படுத்திய தாக்கம் குறித்து மட்டும் சொல்வதே சமூக அளவில் கருணாநிதியின் பங்களிப்பைக் காட்டும்  என்பது எனது கருத்து. 

மேலும், கருணாநிதி எழுதிய தன்வரலாற்று  நூலாகிய புகழ்பெற்ற 'நெஞ்சுக்கு நீதி' என்ற நூலின் 6 தொகுப்புகளையும் படித்தவருக்கும், கடந்த நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் 1950 களுக்குப் பிறகு பிறந்து தமிழகத்தில் வாழ்ந்திருக்கக் கூடிய எவருக்குமே நூலில் எதுவும் புதிய செய்திகளாக இருக்க வாய்ப்பில்லை.  ஆனால் நெஞ்சுக்கு நீதி  6 நூல்களின் செய்தியையும் அதன் பிறகு கருணாநிதியால் முடிக்கப் படாமல் விட்டுப்போன பிற்கால  நிகழ்வுகளையும் சேர்த்து 250 பக்கங்களில் விறுவிறுப்பாகத் தொய்வின்றி சுருக்கமாகச் சொல்லிச் சென்ற வாசந்தியின் திறமை பாராட்டிற்குரியது.  எத்தனை முறை  ஆனாலும் முன்னர்  பார்த்த 'பராசக்தி' திரைப்படத்தையே நம்மால் மீண்டும் மீண்டும் பார்க்க முடிவது போல, கருணாநிதியின் தாக்கத்திற்கு உள்ளான தமிழக வரலாற்றையும் இந்த நூலின் வழி நினைவு கூர்ந்து அசை போட முடியும். 

அரை நூற்றாண்டிற்கும் மேலாகத் தமிழகத்தின் ஒரு முன்னணிக் கட்சியின் தலைவராக, ஐந்து  முறை  முதல்வராகப் பொறுப்பு வகித்த,  எந்த தேர்தலிலும் தோல்வியுறாத ஒரு அரசியல்வாதியாகவே நூல் அவரைக் காட்டிச் செல்கிறது.  அவரது இளமைக் காலம், கலையுலக வாழ்க்கை போன்றவை நூலில் மிகக் குறைவாகவே உள்ளன. எதன் மூலம் மக்கள் மத்தியில் கருணாநிதி பெரும்பான்மையாக அறியப்பட்டாரோ அந்த கலையுலக பங்களிப்பு என்பது இறுதியில் அவரது மறைவு குறித்துக்   கூறப்படும் அத்தியாயத்தில் சிறிய அளவில் சற்றே இடம் பிடிக்கிறது.  தேவையான அளவு இளமைக் கால, கலையுலக வாழ்க்கையுடன் அவரது அரசியல் வாழ்வு  குறித்து நூலில் விவரிக்கப்படுகிறது. 

1934இல் பத்து வயது சிறுவனாகத் திருக்குவளை வீட்டில் தனது தந்தை முத்துவேலர் வாசிக்கும் நாதஸ்வர இசையைத் தன்னை மறந்து கேட்டுக்  கொண்டிருந்த கருணாநிதிக்குச் சாதி பேதத்தின் முதல் பட்டறிவு  கிட்டுகிறது.  திறமையான இசைக்கலைஞரும் கல்வி அறிவு கொண்டவரான தனது  தந்தை மிராசுதார் அழைப்பின் பேரில் அவர் வீட்டிற்குச் சென்று  இடுப்பில் துண்டுடன் கூனிக் குறுகி அவர் முன்  நிற்க வேண்டிய நிலைக்குச் சாதி அமைப்புதான் காரணம் என்று புரிந்து கொண்ட துவக்கம் அது. பின்னர் அதுவே அவர் பிற்காலத்தில் யாராக உருவெடுக்கிறார் என்பதற்கான காரணம் என்று  'Born to Rebel' என்ற தலைப்பில்   நூலைத் துவக்குகிறார் வாசந்தி. பள்ளியில் நீதிக் கட்சியின் பனகல் அரசர் குறித்துப்  படித்த நூலின் மூலம் சமூக நீதி பற்றி அவர் அறிந்து கொண்டது அவரது  வாழ்வைச்  சமத்துவக் கொள்கைப் பாதைக்குத் திருப்ப மேலும் ஒரு தூண்டுகோலாக அமைந்தது.  ஈ.வெ.ராவின் சுயமரியாதை இயக்க முழக்கங்களும், அவரது தளபதி சி.என்.அண்ணாதுரையின்  அருமைத் தமிழில் அமைந்த திராவிடக் கொள்கைப் பரப்புரைகளும் கருணாநிதியை 14 வயதிலேயே 'மாணவ நேசன்' என்று கையெழுத்துப்  பத்திரிக்கையைத்  துவக்கி வெளியிடும் இதழாளராகவும் மாற்றியது. அத்துடன் அவரை  இந்தி திணிப்பு கொள்கையின் ஒரு  எதிர்ப்பாளராக மாற்றிவிட்டது.  இதற்கு நீதிக் கட்சியின் தேர்தல் தோல்விக்குப் பிறகு 1937இல்  ஆட்சிக்கு வந்த காங்கிரஸ் முதலமைச்சர் ராஜாஜி பள்ளியில் இந்தியை நுழைக்க முற்பட்டதுதான் திருப்புமுனை. 

தமிழக வரலாற்றில் மறக்கமுடியாத சில திருப்புமுனைகள் உள்ளன. அந்த திருப்புமுனைகள் நிகழக் காரணம் ஆட்சியில் இருப்பவர் செய்த தவறான கணிப்புகளின் விளைவுகளும், எடுத்த அல்லது எடுக்கத் தவறிய நடவடிக்கைகளின் விளைவுகளாகவே அமைந்திருந்தன என்பது மறுக்க முடியாத ஒரு வரலாற்று உண்மை. 

பள்ளி வாழ்க்கை முடிந்து இளைஞரான  பின்னர் திருமண வாழ்க்கை, தொடர்ந்து நாடகத் துறையில் நுழைந்தது, ஈ.வெ.ராவின்  குடிஅரசு இதழில் துணை ஆசிரியராகப் பணிக்குச் சேர்ந்தது, அங்கிருந்து ஜூபிடர் பிலிம்ஸ் மூலம் திரைத்துறையில் கதை வசனம் எழுதச் சென்றது, அங்கு நடிகராக இருந்த எம்.ஜி.ஆருடன்  ஏற்பட்ட நெருங்கிய நட்பு என்பது வரை ஒரு தனிப்பட்ட இலக்கிய ஆர்வமுள்ள முற்போக்குச் சிந்தனை கொண்ட இளைஞர் ஒருவரின் வாழ்க்கை வரலாறு. 

இதன் பிறகு  திமுகவும் அதனுடன் கருணாநிதியும் இணைந்து பயணித்த வரலாற்றின் துவக்கம்.  ஈ.வெ.ராவின் திராவிட கழகத்திலிருந்தவர்களில் சிலர் தேர்தலில் போட்டியிட்டு அரசாட்சியில் பங்கேற்க விரும்பி அண்ணாதுரையின் தலைமையில் துவக்கிய திமுக என்று அறியப்படும்  திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் தோற்றம், அந்தக்  கட்சியின் கொள்கை பரப்பும்  பொறுப்பேற்று  முக்கியமான ஒரு  உறுப்பினராகக் கருணாநிதி அரசியலில்  பயணித்தது,  1950 மற்றும் 1960களில் இந்தி திணிப்பு எதிர்ப்பில் தீவிரமாகப்  பங்கேற்றது,  டால்மியாபுரம் - என்பதைக்  கல்லக்குடி எனப்   பெயர் மாற்றம் கோரிய  போராட்டத்தில் புகைவண்டி மறியல், தண்டவாளத்தில் படுத்துப்  போராட்டம் செய்து கருணாநிதி சிறைக்குச் சென்றது,  இவ்வாறாக எதிர்பாராத வகையில் கருணாநிதி  நடத்திய  இந்த   அதிரடி செயலால் அண்ணாதுரையின்  மனவருத்தத்திற்கு ஆளானது,  குளித்தலையில் போட்டியிட்டு 1957இல் சட்டசபைத் தேர்தலில்  வென்றது, தொடர்ந்து முரசொலி நாளிதழில் உடன்பிறப்புக்களுக்குக் கடிதம் எழுதி கட்சி உறுப்பினர்களுடன் ஒரு  வலுவான தொடர்பை வளர்த்துக் கொண்டது  ஆகியன  நாம்  விரைவில் பார்த்துக் கடக்கக் கூடிய திமுகவின் கட்சி உறுப்பினராகக் கருணாநிதியின் ஆரம்பக்கால அரசியல் வாழ்க்கைச் சுருக்கம். 

1965 இல் திமுக தலைவர்களை முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையாகச்  சிறையில் அடைத்த பிறகும் மாணவர்கள்  நடத்திய இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தை ஆட்சியிலிருந்த காங்கிரஸ் அடக்குமுறையின் மூலம் ஒடுக்க நினைக்க, அதனால் ஏற்பட்ட உயிர் இழப்புகளில் தமிழகமே நிலைகுலைந்து போனது. இது   திமுகவிற்கு 1967 தேர்தலில் வெற்றி வாய்ப்பை அளித்து ஆட்சியை திமுக  கையில் கொடுத்தது.  இது திமுகவே எதிர்பார்த்திராத ஒரு வெற்றியாக அமைந்தது, சி.என்.அண்ணாதுரை முதல்வர் பொறுப்பை ஏற்றார், கருணாநிதி தமிழ்நாடு பொதுப்பணித் துறை அமைச்சர் பொறுப்பை ஏற்றார். 

ஆனால் அண்ணாதுரையின் கெடுவாய்ப்பாக நோயுற்று, புற்று நோயால் 1969 இல் இயற்கை எய்தினார்.  கட்சி உறுப்பினர்களே தங்களது அடுத்த தலைமைப் பொறுப்பைத் தேர்வு செய்துகொள்வதே முறை என்று நோயுற்று  இருந்த அண்ணாதுரையும்  தனக்கு அடுத்து யார் பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்று குறிப்பிடவில்லை.  அவர் மருத்துவமனையிலிருந்த காலத்தில்  இடைக்கால முதல்வராக இருந்தவர் திமுகவின் ஐம்பெரும் தோற்றுநர்களில் ஒருவரான,  சிறந்த கல்விமானாக,  நல்ல   பேச்சாளராக,  கட்சியில் முக்கியப் பொறுப்பிலிருந்த நெடுஞ்செழியன்.  

அவரைவிட  திமுக சட்டசபை உறுப்பினர்கள் கருணாநிதியே முதல்வர் பொறுப்பை ஏற்கவேண்டும் என்று தனிப்பட்ட முறையில் கருணாநிதியைக் கேட்டுக் கொள்ளத் தொடங்கினர்.  கருணாநிதியுடன் தமிழகமெங்கும் தொடர்பிலிருந்த திமுக கட்சி உறுப்பினர்களும்  இதையே விரும்பிய நிலையில், கருணாநிதியின் நெடுநாளைய நண்பரும் கட்சியில் முக்கியப் புள்ளியாக இருந்த எம்.ஜி.ஆரும் அதையே விரும்பி கட்சியில் மக்களாட்சி முறை அடிப்படையில் கருணாநிதியை திமுக தலைவராகவும் முதலமைச்சர் பொறுப்பிலும் தேர்வு செய்தார்கள்.  383 திமுக கவுன்சில் உறுப்பினர்களில் 300 பேர் கருணாநிதியை முதல்வர் பதவிக்கு ஏற்றுக் கொண்டதாகத் தெரிகிறது.  எம்.ஜி.ஆர் தனது ராமாவாராம் தோட்ட வீட்டில் திமுக உறுப்பினர்களுடன்  கலந்துரையாடி கருணாநிதிக்கு ஆதரவு திரட்டி  கருணாநிதி முதல்வராக முக்கிய காரணமாக இருந்துள்ளார்.   அன்று தொடங்கி கருணாநிதி திமுகவின்  தலைமைப் பொறுப்பில் சற்றொப்ப அரை நூற்றாண்டாகப் பொறுப்பிலிருந்து பல தேர்தல் தோல்விகளுக்கும் பின்னரும், கட்சியில் ஏற்பட்ட பிளவுகளுக்குப் பின்னரும்  ஒரு உறுதியான கட்சியாக திமுகவை அவர் விட்டுச் சென்றார் என்பது ஒரு திறமையான மேலாண்மைக்குச் சான்று. 

கருணாநிதி முதல்வர் பதவி ஏற்ற பின்னர் மனுநீதி திட்டம் என்று அதிகாரிகள் மக்களிடமே சென்று குறை கேட்டு நிவர்த்தி செய்வது, பிற்படுத்தப்பட்டோர் நலவாழ்விற்காக சட்டநாதன் ஆணைக்குழு அமைத்தது,  அதன் பரிந்துரையில் இட ஒதுக்கீட்டை 49 விழுக்காட்டிற்கு உயர்த்தியது, சி.என்.அண்ணாதுரையின் ஆட்சிக் காலத்தில் 1968 இல்  கீழவெண்மணி உழவர் படுகொலை நிகழ்ச்சியினால் உழவர்களுக்கும் தொழிலாளர்களுக்கும் குறைந்த அளவு ஊதியம் என்ற முறை  கொண்டு வந்தது,  காங்கிரஸ் ஆட்சியிலிருந்த நில உச்சவரம்பை 30 இல் இருந்து 15 ஏக்கர் என்ற அளவிற்குக் குறைக்கும்  சட்ட மாறுதல் போன்றவை குறிப்பிடத்தக்க அரசியல் செயல்பாடுகள். இந்தியா சுதந்திர நாளில் மாநில முதல்வர் தேசியக் கொடியேற்றும் உரிமை, மனிதரை மனிதர் இழுக்கும் கைரிக்ஷா ஒழிப்பு போன்றவை கருணாநிதி  முதல் முறை முதல்வர் பதவி வகித்த பொழுது கொண்டு வந்த மாற்றங்கள். 

மாநில சுயாட்சி - மத்தியில் கூட்டாட்சி கொள்கை முன்னெடுப்பு,  மத்திய -மாநில அரசுகளின் அதிகாரம் உறவு போன்றவற்றை மேம்படுத்த ராஜமன்னார் ஆணையம்  அமைத்தது என்பது அரசியல் மற்றும் ஆட்சிக் கோணத்தில்  ஒரு முற்போக்கான நடவடிக்கை.  இது இந்தியாவிற்கே முன்மாதிரியான ஒரு வரவேற்கத்தக்க மாறுதலாகக் கருதப்பட்டது.  9 ஆண்டுகள் கழித்து மற்ற மாநிலங்களும் பாராட்டி இதை  நடைமுறைப்படுத்த ஆர்வம் காட்டியது குறிப்பிடத்தக்கது. 

1969 இல் காங்கிரஸ் இரண்டாகப் பழைய காங்கிரஸ் இந்திரா காங்கிரஸ் என்று உடைந்த பொழுது, மத்தியில் இந்திரா காந்தியின் காங்கிரசுக்கு ஆதரவு அளித்தாலும் தனது மாநில சுயாட்சி கோரிக்கையைக்  கைவிட இயலாது என்பதை வலியுறுத்த "உறவுக்குக் கை கொடுப்போம், உரிமைக்குக் குரல் கொடுப்போம்"  என்று அறிவித்து இந்திரா காந்தியின்;  வங்கிகளைப் பொதுவுடைமையாக்கும் திட்டத்தில் உதவியது, விவி கிரியை  இந்திரா காந்தியின் விருப்பப்படி தற்காலிக குடியரசுத் தலைவர்  பதவியில் அமர்த்துவது போன்றவற்றில் கருணாநிதி இந்திரா காந்திக்கு  உதவினார். 

மத்திய மாநில அரசுகளின் இடையே ஆட்சியிலிருந்தவை எதிர்க் காட்சிகளாக இருந்தாலும் உறவுச்  சிக்கல் இன்றி இருந்தது  என்பதைக்  கருணாநிதியின் ஆட்சிக் கால விளைவுகளாக  வாசந்தி குறிப்பிடுகிறார். அவர் குறிப்பிடாத  மேலும் சில நற்பணிகளும்  எனக்கு நினைவில் உள்ளது  குறிப்பாகக்  கண்ணொளி வழங்கும் திட்டம், குடிசை மாற்று வாரியம்,  குதிரைப் பந்தய ஒழிப்பு, தொழுநோயாளிகளுக்குச் சிகிச்சை  ஏற்பாடுகள், பிச்சைக்காரர் மறுவாழ்வு திட்டம்  போன்றவை. 

கட்சியில் தனக்கு இணையான அளவில் மக்கள் ஆதரவுடன் இருந்த எம்.ஜி.ஆரின் நிலைப்பாட்டை உணர்ந்தாலும் அவரது வளர்ச்சியைப் பெரிதுபடுத்த, அங்கீகரிக்க  விரும்பாத மனநிலை கருணாநிதிக்கு இருந்தது. 1971  தேர்தலுக்குப் பிறகு மீண்டும் ஆட்சி அமைத்த திமுக அமைச்சரவையில் ஒரு பதவியை எதிர்பார்த்திருந்த எம்.ஜி.ஆரின் விருப்பம் நிறைவேறவில்லை.   கட்சி உறுப்பினர்களின் முடிவாக அது  காட்டப்பட்டது.  நடிப்புத் தொழிலை விட்டு வந்தால் அமைச்சரவையில் இடம் என்று கூறப்பட்டதில் மனம்  குமைந்து கொண்டிருந்த எம்.ஜி.ஆருக்குப்  போட்டியாக கருணாநிதியின் மகன் மு.க.முத்துவும் 1972 இல்  திரைப்படத்துறையில்  களமிறங்கியதும் அல்லது இறக்கப்பட்டதும்  எம்.ஜி.ஆருக்கு ஏற்புடையதாக இருக்கவில்லை. 

இவ்வாறாகக் கட்சிக்கு எதிராகத் தனது  மனக்குறையை  வெளிப்படையாகக் காட்ட இயலாத  நிலையிலிருந்த எம்.ஜி.ஆர். இந்திரா காந்தியால் வருமானவரி குறித்த ஆய்வு என்ற சிக்கலில் சிக்க வைக்கப்பட்டார். இதற்காக  எம்.ஜி.ஆர். டெல்லி சென்று வந்த பின்பு ஒரு  புதிய மனிதராக மாறினார் என்பது கருணாநிதியின் கருத்து.  தேர்தல் கூட்டணியில் காங்கிரசுக்குச் சரியான பிரிவினை  கொடுக்கப் படவில்லை  என்று கருணாநிதி மீது குறைபாட்டுடன் இருந்த இந்திராகாந்தி திமுகவினை சிதைக்க எம்.ஜி. ஆரைப் பயன்படுத்தி, கட்சிக்குள் மறைமுகமாகப் பிளவு ஏற்படுத்தினார். இவற்றைக்  கண்ணன்  எழுதிய எம்.ஜி.ஆர். நூலிலிருந்து மேற்கோள் கொடுக்கிறார் வாசந்தி. இதன் பிறகு கட்சியின் விதிமுறைகளையும் கட்டுப்பாட்டையும் கடைபிடிக்காமல் கட்சியின் நிதி நிலை  கணக்கு கேட்டு பொதுவில்  வெளிப்படையாக எம் ஜி ஆர் குற்றம் சாட்டிய  பொழுது,  எம்.ஜி.ஆரை கட்சியிலிருந்து கருணாநிதியே எதிர்பார்க்காத முறையில் வெளியேற்றக் காரணமான நடவடிக்கை எடுத்தவர்  எம்.ஜி.ஆரால் கருணாநிதியிடம் முதல்வர் பதவியை இழந்த நெடுஞ்செழியன். 

அதன் பிறகு துக்ளக்  ஆசிரியர் சோ  கணித்தது போல  திமுகவின் வாக்குகள் எம்.ஜி.ஆருடனும் கட்சி கருணாநிதியிடம் சென்றுவிட்டது. அரசில் ஊழல் என்ற குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்ததன் எதிரொலியாக கருணாநிதி அரசு முன்னெடுத்த பொதுப்பணியாளர்கள் ஊழல்களைக் கட்டுப்படுத்த  வரையப்பட்ட சட்ட மசோதா  எம்.ஜி.ஆரால் ஏமாற்று வேலை என்று கூறி முறியடிக்கப் பட்டது. கச்சத்தீவு இந்திய அரசால்  இலங்கைக்கு அளிக்கப்பட்ட பொழுது மறுப்பு  தெரிவித்த கருணாநிதியின் மீது எம் ஜி ஆரால் அன்றும்,  அவர் கட்சியினரால்  இன்றும் கருணாநிதி அதைத் தடுக்கவில்லை என்ற குற்றம் சாட்டப்படுகிறது.

கருணாநிதி இந்திரா காந்திக்கு  மத்தியில் ஆதரவு அளித்தாலும், இந்திராகாந்தி நெருக்கடி நிலை அறிவித்த போது (1975-1977 ஆண்டில்) மனித உரிமைகளை மதிக்காத, மக்களாட்சி முறைக்கு எதிரான சர்வாதிகாரம் என்று  கண்டித்தார் கருணாநிதி.  அதனால் அவர் ஆட்சி 1976 இல் எம்.ஜி.ஆர். உதவியுடன் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் அடிப்படையில் கவிழ்க்கப்பட்டு கருணாநிதியின் மகன் மு.க. மகன் ஸ்டாலின் உட்பட திமுக கட்சி உறுப்பினர்கள் சிறை சென்றனர். சர்க்காரியா ஆணையக்குழு ஊழல் குற்றச்சாட்டுக்கள் என்ற பரபரப்புகளினாலும்,   எம்.ஜி.ஆர். அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் என்ற தனிக்கட்சி துவங்கி விட்டதாலும்  1977 இல் ஆட்சியைப் பிடித்தார் எம். ஜி ஆர்.  அதன் பிறகு 13 ஆண்டுகளுக்கு,  அதாவது எம்.ஜி.ஆர். மறையும் வரை, கருணாநிதியால் முதல்வர் ஆக இயலவில்லை. 1989 இல் மீண்டும் முதல்வர் ஆனார்.  அதன் பிறகு எம்.ஜி.ஆரின் ஆட்சி வாரிசான ஜெயலலிதாவுடன் கருணாநிதியின் போராட்டம் தொடர்ந்தது. 1989 இல் வி.பி.சிங்,   மண்டல் ஆணைக்குழு / மண்டல்  கமிஷன்  பரிந்துரையின்படி இட ஒதுக்கீட்டை  49.5 விழுக்காட்டிற்கு உயர்த்த  உறுதுணையாக இருந்தது கருணாநிதி இக்காலத்தில் இந்திய அரசியலில் பங்களித்த முக்கிய செயல்பாடு. 

1990-91இல் ஈழப் போராட்டத்திற்கு கருணாநிதி அளித்த ஆதரவில், தமிழகத்தில் ஈழப் போராளிகளுக்குக் கட்டுப்பாடுகள் காட்டாத நிலையில் போராளிகளுக்குள்ளேயே போராட்டம்.  புலிகளைக் கருணாநிதி கட்டுப்படுத்துவதில் தோற்றதில் கே.பத்மநாபா கொலை என்று தொடங்கி ஸ்ரீபெரும்புதூர் வந்த ராஜீவ் காந்தி  கொலையில் அது  முடிந்தது. தமிழகமும் இந்தியாவும் அதிர்ச்சிக்கு உள்ளானது. அதனால்  தேசியப் பாதுகாப்பில் தவறியதாகப்  பழியைச் சுமக்க நேரிட்ட கருணாநிதியின்  ஆட்சி 1991 இல் கவிழ்க்கப்பட்டது, குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி தமிழகத்தில் ஏற்பட்டது. அடுத்த தேர்தலில் வெற்றி பெற்று  1991 இல் ஜெயலலிதா முதல்வரானார்.  அவரது ஆட்சி ஊழல்  மலிந்தது என்று பெயர் வாங்க அவரும் தொடர்ந்து வந்த தேர்தலில் 1996  இல் பதவியை  இழந்தார். 

1996 இல் கருணாநிதி மீண்டும் முதல்வர் ஆனார். பிறகு  கருணாநிதி 1996  இல்  இருந்து 2014 வரை மத்திய அரசின் அரசியலில் ஆணித்தரமாக இடம் பிடித்து, மத்தியில் மூன்றாம் அணியின் சார்பில் பிரதமராகக்  கிடைத்த வாய்ப்பை என் உயரம் எனக்குத் தெரியும் என்று கூறி மறுத்தார். அப்பொழுது  மத்தியில் தலைவரைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் அவரது பங்களிப்பு இன்றி அமையாததாக இருந்தது. 

கட்சி என்ன சங்கரமடமா வாரிசு முறையில் நடத்துவதற்கு என்று கூறிய கருணாநிதி  அதை மறந்தார்.  ஸ்டாலின், அழகிரி, கனிமொழி என்று தனது பிள்ளைகளும், உறவினர்  மாறன்களும் கட்சியிலும் ஆட்சியிலும் இடம் பெறச் செய்தார். அதற்காகக் கட்சியில் வைக்கோ போன்று வளர்ந்து வருபவர்களை வெளியேற்றியது  போன்ற செயல்பாடுகள்  திமுக என்பதை  ஒரு குடும்ப அரசியல் கட்சி என்ற நிலைக்குக் கொண்டு சென்றது.  

இந்த நூல் வெளியான பிறகு  இந்துஸ்தான் டைம்ஸ், 2 ஜி ஊழல் குறித்து இடம் பெறும்  'The ‘Mother of All Scams’ என்ற தலைப்பில் உள்ள 17வது அத்தியாயத்தின் பகுதியை Book  Excerpt என்று வெளியிட்டிருக்கிறது. நூலின்  13  ஆவது அத்தியாயம் 'Administrator Par Excellence' என்று கருணாநிதியின் ஆட்சியில் அவரது பங்களிப்பு என்ன என்று விவரிக்கும்.  இப்பகுதியில்  1996-2001; 2006-2011 கால கட்டங்களில் கருணாநிதி செயல்படுத்திய  திட்டங்களை மிக விரிவாக வாசந்தி அலசுகிறார். இந்த அத்தியாயமும் ஆசிரியரின் அனுமதி பெற்று  அவ்வாறு வெளியிடத்  தகுதியான ஒரு பகுதியே.  இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களுடன் ஒப்பிடுகையில்,   சமூகநீதி பொருளாதார வளர்ச்சி ஆகியவற்றினால் தமிழகத்தை முன்னணி மாநிலமாக,    வளர்ச்சியடைந்த ஒரு  மாநிலமாக நிறுத்தி,  தமிழகத்தைத்  தனித்து நிற்கச் செய்ததில் ஐந்து முறை ஆட்சி செய்த கருணாநிதி அரசின்  பங்களிப்பும் மக்கள் நலத் திட்டங்களும் காரணம் என்பதை முன்னுரையிலேயே சுருக்கமாகக் குறிப்பிட்டு விடுகிறார் வாசந்தி. 

இந்த அத்தியாயம் அவற்றை மிக விரிவாக அலசுகிறது. பெண்களுக்கு குடும்ப சொத்தில் உரிமை, உள்ளாட்சியில் பெண்களுக்கு 33% இட ஒதுக்கீடு, கிராமப்புற மின்வசதி, 24 மணி நேர மருத்துவ வசதி, நியாயவிலைக்கடையின் உணவுப் பொருட்கள் விநியோகம் மேம்பட்டது, பிற்படுத்தப்பட்டோர் இட ஒதுக்கீடு சதவிகிதத்தை உயர்த்தியது, தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியில் மேம்பாடு,  சமத்துவ புரம், உழவர் சந்தை போன்ற கருணாநிதியின் கனவுத் திட்டங்கள் என இந்த அத்தியாயத்தில் ஒவ்வொரு பத்தியிலும் கருணாநிதி அரசின்  மக்கள் நலத் திட்டங்கள் குறித்துத் தொடர்ந்து பல தகவல்கள் நிரம்பியுள்ளன.   

மற்ற அத்தியாயங்கள் தனிப்பட்ட ஒரு மனிதர் அரசியலில் நுழைந்து ஆட்சியில் அமர்ந்து பிறகு அதை இழந்து மறைந்த வரலாற்றைக் கூறும்.  ஆனால், இந்த  அத்தியாயம்  கருணாநிதியின் ஆட்சியின் மூலம் தமிழகத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றம், மக்களுக்கான திட்டங்கள் போன்றவற்றைக் குறிப்பிட்டுப்  பட்டியல் இட்டுச் செல்கிறது.  இத்திட்டங்கள் தமிழக மக்களுக்கானது என்ற பொது நோக்கில் பார்க்கப்பட்டாலும்,  திட்டங்களின் அடிப்படை சீர்திருத்தம், சமநீதி போன்றவற்றைக் கருத்தில் கொண்டதாக இருப்பதைக் காணலாம். 

The ‘Mother of All Scams’  2G spectrum   -  What was once the 2G spectrum tale? என்று 2G ஸ்பெக்ட்ரம் குறித்து 17 ஆம் அத்தியாயத்தில் சுருக்கமான தெளிவான விளக்கம் நூலில் கொடுக்கப்படுகிறது. பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இன்றைய  5G புழக்கத்தில் இது  மீள்பார்வை செய்யப்பட வேண்டிய ஒரு பழங்கதை. ஆனால் மக்களுக்குப் படிப்பினை தரும் ஒரு கதை. ஒரு மத்திய அமைச்சருக்கு இதற்கான ஆணை பிறப்பிப்பதில்,  முடிவெடுப்பதில் உள்ள அதிகாரநிலை ஊழலுக்காக முறைகேடாகப் பயன்படுத்தப்பட்டதா ? என்பது தீவிரமான ஆய்வுக்கு உள்ளாக்கப் படவேண்டியதே.  ஆனால் அந்த ஆய்வின் விளைவு என்ன என்பதோ மற்றொரு  கோணம்.  

2 ஜி ஸ்பெக்ட்ரம் விநியோகிப்பதில்  இதுவரை இருந்த முறை மாற்றப்பட்டது,  முறையற்ற வகையில் குளறுபடி நடந்துள்ளது என்று கேள்விப்படுகிறேனே, என்று தொலைபேசியில் அமைச்சர் ராஜாவை அழைத்துக் கேட்ட கருணாநிதியின் கலக்கம்  நிறைந்த குரலும், அவர்   என் பெயரைக் கெடுத்துடாதே என்று கவலையுடன் ராஜாவிடம் சொன்னதும் நூலில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.  அமைச்சர் ராஜா கருணாநிதிக்கு விளக்கம் அளித்த பொழுது, இது வதந்தியாகத் துவங்கிய பொழுது கவலையுடன் கருணாநிதியின் கவனத்திற்குக் கொண்டு வந்த, கருணாநிதியின் நம்பிக்கைக்குரிய  இந்து ஆசிரியர் என்.ராமிடம் நடந்ததை விவரிக்குமாறு சொல்லியிருக்கிறார் கருணாநிதி.  

2G ஸ்பெக்ட்ரம் விநியோகிப்பதில் வழக்கமாக நடைமுறையிலிருந்த,  ஏலம் விட்டு அதிக தொகை சொல்பவருக்கு விநியோக உரிமை வழங்கும் முறையைக் கைவிட்டு, விருப்பம் தெரிவித்து வரிசைப்படி கோரிக்கை வைத்தவர்களுக்கு அந்த வரிசைப்படி வழங்கியதால் இந்திய அரசிற்கு ஒன்றே முக்கால் லட்சம் கோடி (1,76,000 கோடி)   இழப்பு ஏற்படுத்திய ஊழலாக ஒரு குற்றச்சாட்டு எழுந்தது.  உரிமம் வழங்குவதில் ஊழல் என  அமைச்சர் ராஜா மீது சுப்பிரமணியம்  சாமி முன்னெடுப்பில் வழக்குத் தொடுக்கப்பட்டது. இதன் காரணமாக அமைச்சர் ராஜா குற்றம் சாட்டப்பட்டு சிறைக்குச் சென்றது கருணாநிதியின் கைமீறிய  செயலாக இருந்தது கருணாநிதிக்கு  ஒரு அதிர்ச்சி.  இதை எதிர்க்கட்சியின் வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்தி ஜெயலலிதா 2011 தேர்தலில் நான்காவது முறை  ஆட்சியைக் கைப்பற்றியதும், தொடர்ந்து 2G வர்த்தகத்  தொடர்பாகக் கலைஞர் தொலைக்காட்சி இயக்குநர் பொறுப்பிலிருந்த அவரது மகள் கனிமொழி திகார் சிறையில் 6 மாதங்களுக்கு மேல் சிறையில் வைக்கப்பட்டதும் 87 வயது கருணாநிதிக்குத் தொடர்ந்து கிடைத்த பேரிடிகள். ஆனால், 2017 இல், அதாவது  7 ஆண்டுகள் கழித்து ஊழல் என்பதற்கான சான்றுகள் எதுவும் இல்லை, ஐயத்தின்  பேரில் தொடரப்பட்ட வழக்கு என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பு வழங்கி குற்றம் சாட்டப்பட்ட அனைவரையும் விடுவித்தது என்றாலும் இடைப்பட்ட காலத்தில் எண்ணிறைந்த இழப்பு கருணாநிதிக்கும் அவரது  திமுக கட்சிக்கும், அவர் பொறுப்பிலிருந்த திமுகவின் அரசுக்கும். இதனால்  தமிழகத்தின் வளர்ச்சியும்  மக்கள் நலத் திட்டங்களும் 

எந்த அளவுக்கு பின்னடைந்தன என்பதை மக்கள் மீள்பார்வை செய்யும் தேவையும் உள்ளது.

இதற்கிடையில்  2G ஸ்பெக்ட்ரம்  வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட எவரும் குற்றவாளிகள் இல்லை என்று எதிரணியினரை நீதிமன்றம்  விடுவித்த தீர்ப்பையும்,  அளவுக்கு மீறிய சொத்துக் குவிப்பு வழக்கின்  தீர்ப்பின்படி  ஜெயலலிதா ஒரு குற்றவாளி  என்ற தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது என்பதையும் அறியாமலே, அடுத்தவரின் மீது ஊழல் குற்றம் பரப்புரை செய்து ஆட்சியைப் பிடித்த ஊழல் குற்றவாளியான ஜெயலலிதாவும்  மறைந்து விட்டிருந்தார். 

காலம் கடந்து வழங்கப்படும்  நீதி மறுக்கப்பட்ட நீதிக்குச் சமம் (Justice delayed is justice denied) என்பது ஒரு சட்ட அறம்.  அது சமுதாயத்தைப் பாதிக்கும்.

கருணாநிதி தனது தனிப்பட்ட வகையிலும், அரசியலிலும் செய்த சில தவறான கணிப்புகளினால் அவர் அரசியல் வாழ்வு சறுக்கல்களுக்கு உள்ளானதைத் தெளிவாகவே நூல் காட்டுகிறது.  தமிழார்வலராகவும் முற்போக்கு சிந்தனை கொண்டவராகவும் இருந்தவர் கருணாநிதி.   அதனால்  தான் என்றும்  தமிழினத்தின் ஒரு தலைவராக,  பாதுகாவலராக இருக்க வேண்டும், சமய சார்பற்ற கொள்கை கொண்டவராக மக்கள்  மனதில் இடம் பெறவேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் தமிழகத்தில் உலாவிய ஈழப் போராளிகளைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவருவதிலும், கோவை இஸ்லாமியர் தொடர்பான குண்டுவெடிப்புகளில் கடுமையான கட்டுப்பாட்டைக் காட்டத் தவறிய பிழைகளால் இருமுறை கருணாநிதியின்  அரசியல் வாழ்வு கவிழ்ந்தது என்பதைச் சுட்டிக் காட்டும் வாசந்தி;  அவரது தமிழ்க் காவலர், சமயசார்பற்றவர் போன்ற அடையாள விருப்பங்களைக் கருணாநிதியின் பலவீனங்களாகப்  பார்க்கிறார்.  

அவ்வாறே   கட்சி நெருக்கடிக் காலத்தில்  இன்னல்களை எதிர்கொண்ட நாளிலிருந்தே கட்சிப்பணியில் தன்னை இணைத்துக்கொண்டிருந்த மு.க.ஸ்டாலின் தவிர மற்ற குடும்ப உறுப்பினர்களை வளர்த்துவிட்டது,   அவர்களுக்கும் மத்திய அரசு வரை பதவி பெற்றுத்தர முற்பட்டது,  தீவிரவாதத்தில் ஈடுபட்ட குடும்ப உறுப்பினர்களைக்  கண்டிக்க முடியாத பாசத்தில் சிக்கிக் கொண்டது,  சட்டத்தை மதிக்காது குற்றங்கள் புரிந்த கட்சி  உறுப்பினர்களைத்  தண்டிக்காதது யாவும் அவரது  சறுக்கல்கள்  என்று மிகத் தெளிவாகவே வாசந்தி சுட்டிக் காட்டுகிறார். இவையெல்லாம் அரசியலில் நுழைய  விரும்பும் பிறர் கருணாநிதியின் வாழ்க்கையிலிருந்து  கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள்.  

இந்தியாவில் தொடர்ந்து கட்சிகள் மத்தியிலும் மாநிலத்திலும் குடும்பங்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் நிலை இனி எதிர்காலத்திலாவது மாற வேண்டும். 

கவிஞர்  வாலி,   தான் எழுதிய ஒரு புதுக் கவிதையில் .. 

நீ தடியில்லாத பெரியார்

பொடியில்லாத அண்ணா

இருவரும் உன் வடிவில் 

இருக்கிறார் ஒன்னா

என்று முத்தாய்ப்பாக  கருணாநிதியைப் பற்றிக் கூறியிருப்பார். அது சரியான எடை  போடுதலே. 

சமூக நீதிக்கான ஈ.வெ.ராவின் கொள்கைகளையும் போராட்டக் குணங்களையும்; சி.என்.அண்ணாதுரையின் தமிழ் ஆளுமையும்,  மக்களைக்  கவரும் பேச்சுத் திறமையையும்,  அரசியல் திறமைகளையும் தக்க விகிதத்தில் கலந்தவராகக் கருணாநிதி இருந்ததால் தமிழகத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு மற்றும்  எளிய மக்களுக்கான நலத்திட்டங்கள், சமூகநீதி திட்டங்கள், பெண்களுக்குச் சம உரிமை, சாதி ஒழிப்பு நடவடிக்கைகள் என்று  சீர்திருத்தக் கோணத்தில் பல திட்டங்களை வகுத்தவராகா  பிற்காலத்தில் அவரது ஆட்சிக் காலத்தைப்  பிறருடைய ஆட்சிகளுடன் ஒப்பிடும் அரசியல் ஆய்வாளர்கள் அடையாளம் காணுவார்கள் என்பது உறுதி.  

தனது ஆட்சிக் காலத்தில் எத்தனையோ அரசு நடவடிக்கைகள் எடுத்திருந்தாலும் "கல்விக் கொடை தந்த காமராஜர்" என்பது காமராஜர்  தமிழ்நாட்டிற்கு அளித்த பங்களிப்பாகவே அறியப்படுவது என்பது யாவரும் அறிந்த உண்மை.  அது போல, கருணாநிதியின் பங்களிப்புகள் வழி அவரது ஆட்சியை எடை போட்டால்  சமத்துவம் - சமூகநீதி  மேம்பாடு என்பதுடன்  அவர் அடையாளம் காணப்படுவார்.    

இன்று கருணாநிதி தமிழர் அல்ல ஒரு தெலுங்கர் என்று கூறப்படும் கருத்தை வாசந்தி தனது நூலில் குறிப்பிடவில்லை. இத்தனைக்கும் எம்.ஜி.ஆர். ஒரு மலையாளி, இலங்கையில் பிறந்தவர் என்ற செய்திகள் எம்.ஜி.ஆர் பற்றி குறிப்பிடுகையில் அதையும் குறிப்பிட வாசந்திக்கு வாய்ப்பு இருந்திருக்கிறது.  அதையும் அவர் பதிவு செய்து வைத்திருக்கலாம்.  இறுதியில் கருணாநிதியும் ஜெயலலிதாவும் மருத்துவ மனையில் தனியாக அடைபட்டுவிட யாருமற்ற தனிமையில் அவர்கள் எண்ணங்கள் எவ்வாறு இருந்திருக்கும், கருணாநிதியின் மீது பற்று கொண்ட ஒரு பெரிய குடும்பமே அவருக்கு இருக்க, பணத்திற்காக மட்டுமே ஜெயலலிதாவைச்  சுற்றி அவரைப் பயன்படுத்தி உறிஞ்சி எடுத்த கூட்டம் மட்டும் இருந்த நிலையில், தனிமையில்,  அவரது மனநிலை  எப்படி இருந்திருக்கும் என்று ஒப்பிட்டு வியக்கையில் வாசந்தி வரலாற்று ஆசிரியர் என்பதிலிருந்து நழுவி ஒரு  கற்பனைப் படைப்புகளைத் தரும் எழுத்தாளராகப் பயணித்துப் பார்க்கிறார்.  

தனிப்பட்ட முறையில், பத்திரிகைக்காரர்கள், மக்கள் அணுகும் வகையிலிருந்த ஒரு  முதல்வராகக் கருணாநிதி இருந்தது வாசந்தியைக் கவர்ந்ததாகத் தெரிகிறது.  இதற்கு எதிர்மாறாக இருந்த எம்.ஜி.ஆர், ஜெயலலிதா ஆகியோருடன் ஒப்பிடாமல் ஆசிரியரால்  இருக்க முடியவில்லை.  ஊடகத் துறையினரை எம்.ஜி.ஆர். தாக்கியது, அரசு அதிகாரிகளே அணுக இயலாமல் இருந்த ஜெயலலிதா ஆட்சியையும், ஊடகத் துறையினரை அவர் எதிரிகள்  போல நடத்தியதையும் சுட்டிச் செல்கிறார்.  கருணாநிதியின் இந்த செயலுக்கு அவரும் பத்திரிக்கைத் துறையிலிருந்ததுதான் காரணம் என்பது ஆசிரியரின் முடிவு.  வாசந்தியும் இந்தியா டுடே ஆசிரியராக இருக்கையில் கருணாநிதியின் நேர்காணல்  கிடைக்காமலிருந்த நிலையில்,  நேரே அவர் கருணாநிதியின் முரசொலி அலுவலக  வாசலுக்கே,  அவர் வரும் நேரத்தைக் கணக்கிட்டுச் சென்றுவிட,  அலுவலகத்தின்  உள் நுழைந்த காரில் இருந்த கருணாநிதி காரை நிறுத்தச் சொல்லி என்ன வேணும் என்று கேட்டு, நேர்காணலுக்கு  வீட்டிற்கு வருமாறு கூறி நேரம் குறிப்பிட்டுவிட்டுச்  சென்றதை முன்னுரையில் நினைவு கூர்கிறார் ஆசிரியர். இது எப்பொழுது என்றால்  'கருணாநிதியின்  பெண்கள்' - Karunanithi's Women என்ற தலைப்பில்  இந்தியா டுடே இதழில் கருணாநிதியின் மீது ஒரு இகழ்வுக் கட்டுரை வெளியாகிய பின்னர், அதற்கு முரசொலி இதழும்  கண்டனம் வெளியிட்டு வாசந்தி என்பதை வாந்தி என்று திட்டி வெளியிட்ட  பதிவிற்குப் பிறகு நடந்த நிகழ்வு. கருணாநிதி கூறியதை மறுத்து அது குறித்த தனது மாற்றுக் கருத்தை நேரடியாகக்   கருணாநிதியின் முகத்துக்கு எதிரே சொல்ல  முடிந்ததையும் குறிப்பிடும் வாசந்தி  அது இப்பொழுது தனக்கு  வியப்பளிப்பதாகவும்  கூறுகிறார். கருணாநிதியை நேரில் சந்தித்த பொழுது உங்களைக்  கடுமையாக விமர்சித்துப்  பல கட்டுரைகள் நான் வெளியிட்டாலும் உங்கள் மீது எனக்கு நல்ல மதிப்பு என்று கருணாநிதியிடம் வாசந்தி கூறியபொழுது   அது எனக்குத் தெரியாதா எனக் கருணாநிதி புன்னகைத்தாராம்.  

கருணாநிதி எவ்வளவுதான்  பத்திரிக்கை ஊடகத்தை மதித்தாலும் ஊடகம் அவரை கடுமையாகவே விமர்சித்தது என்கிறார் வாசந்தி.  கருணாநிதி  மீது குற்றம் சாட்டுபவர்களும்,  குற்றம் சாட்டும் கட்சியினரும்  மாறிக் கொண்டே இருந்தாலும் தொடர்ந்து  குற்றம் சாட்டப்படுவது நிற்கவில்லை. அவர்  குணமற்றவர், நடத்தை சரியல்லாதவர், சின்னவீடு வைத்திருப்பவர் என்று 1968 முதலே காங்கிரஸ் கருணாநிதி மீது குற்றச்சாட்டுகளைத் தொடங்கியது.  ராஜாத்தி என்பவர் யார் என்று சட்டசபையில் கேள்வி எழுப்ப,  கருணாநிதி எனது மகள் கனிமொழியின் தாய் என்று உண்மையைச் சொல்லி அந்தப் பேச்சுக்கு முற்றுப் புள்ளி வைத்து அவர் எனது துணைவி  என்று ஒப்புக் கொண்டார். இது போன்ற தனிப்பட்ட வாழ்வு குறித்த  விவகாரங்களில் எம்.ஜி.ஆர். தப்பித்துக் கொண்டார் என்பதையும் ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார். பின்னர் விஞ்ஞானம் முறையில் ஊழல் என  70களில் குற்றச் சாட்டு துவங்கி கருணாநிதி மீது தொடர்ந்த ஊழல் புகாருக்கு முடிவில்லாது போய்க் கொண்டிருந்தது.  ஆனால்  அவை எதுவும் நிரூபிக்கப் பட்டதில்லை.  இதே போன்ற குற்றச் சாட்டுகள் எம்.ஜி.ஆர் மீதும், ஜெயலலிதா மீதும்  வந்த பொழுது அவற்றைக் குறித்து யாரும் பெரிதாகப் பேச எண்ணியதில்லை. குறிப்பாக ஜெயலலிதா மீது குற்றம் சாட்டப்பட்டு நீதிமன்றம் தீர்ப்பு வழங்கினாலும் அவற்றை எவரும் பொருட்படுத்துவதில்லை, பொதுமக்கள் உட்பட என்பது வாசந்திக்கும் வியப்பளிக்கிறது. கருணாநிதியும் அது குறித்து  வியந்துள்ளதாகத் தெரிகிறது.  அதற்குத்  தனது  பிறப்பு  மக்களின் இதுபோன்ற ஒரு நிலைப்பாட்டுக்குக் காரணம்  என்று கருணாநிதி எண்ணியுள்ளதும் தெரிகிறது.

திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் முக்கிய ஆளுமையான கருணாநிதியின் வாழ்வும் பயணமும் அவரது எளிமையான பிறப்பு வளர்ப்பில் துவங்கி, தமிழார்வத்தில் சமூகநீதி கொள்கைகளில் ஊறிப்போன மாறுபட்ட ஒருவரின் வாழ்க்கைப்பாதை.  அவர் பங்கேற்ற  தமிழகத்தின்  அரைநூற்றாண்டு  அரசியலிலும் 1995க்கு பிறகு அவர்  இந்திய அரசியலில் ஏற்படுத்திய  தாக்கத்தையும்  எவராலும் மறுக்க இயலாது. 

கருணாநிதி யார், அவர் கருணாநிதியாக மாற யார் காரணம், அவர் செயல்பாடுகளுக்கும் முடிவுகளுக்கும் என்ன காரணம் எவை எவை காரணம் என்று விளக்கும் நோக்கில் நூலில் 1910களின் நீதிக் கட்சியில் துவங்கி, ஈ.வெ.ரா., காமராஜர், அண்ணாதுரை, இந்திராகாந்தி, எம்.ஜி.ஆர்,  ஜெயலலிதா என அனைவர் குறித்தும், அவர்களின் தாக்கம் குறித்தும், இந்தியா அரசியல் சூழ்நிலை குறித்தும்  தேவையான பின்புலம்  கொடுக்க வேண்டிய காரணத்தினால், ஆசிரியர்  அவர்கள் குறித்தும் குறிப்பிட  வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுவதைக் காணமுடிகிறது. இருப்பினும், தேவையான அளவுக்கு,  படிப்பவர் வரலாற்றைப்  புரிந்து கொள்ள வேண்டிய அளவிற்கு வாசந்தி அவற்றைச்  சொல்லிச் செல்கிறார் என்றே சொல்லலாம்.  சொல்லப் போனால் கருணாநிதி, எம்ஜிஆர்,  ஜெயலலிதா ஆகியோர்  பற்றி தனித்தனியாக எழுத நேர்ந்தாலும்  மூவரும் எல்லாவற்றிலும் இடம் பிடிப்பார்கள் என்பதும், அத்துடன் திராவிட கழகத்தின் பரிணாம வளர்ச்சியைச் சொல்லிச் செல்ல வேண்டிய சூழ்நிலையும் அவர்கள் வாழ்ந்த காலத்தின் ஒரு  கட்டாயம்.  75  ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தினம் தினம் எழுதுவதையே குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்த ஒருவரின் வாழ்வை,  அந்த வாழ்வில் பலதிருப்பங்களும்  கொண்ட பன்முகத் தன்மையும்  கொண்டிருந்த ஒரு   அரசியல் ஆளுமையின் வழக்கை வரலாற்றை 250 பக்கங்களில் கொடுக்க முடிந்தது வாசந்தியின் சாதனைதான். 

பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகப் பொருளாதாரச் சூழலிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொண்டு கழகத்திலும் மாநில, தேசிய அரசியலிலும் உரிய இடத்தைப் பெற அயராது உழைத்த கருணாநிதியின் ஈடுபாட்டுணர்வு இணையற்றது. தீவிரமான சவால்களையும் விமர்சனங்களையும் எதிர்கொண்ட பயணம் அது. அசாதாரணமான ஏற்றங்களும் சரிவுகளும் கொண்ட கருணாநிதியின் வாழ்வியக்கத்தைச் சார்பற்றும் புரிதலுணர்வுடனும் இந்நூலில் ஆராய்கிறார் வாசந்தி. திருக்குவளையில் எளிய இசைக்குடும்பத்தில் பிறந்து, திரைத்துறை, இதழியல், மேடைப் பேச்சு, அரசியல் நிர்வாகம் ஆகியவற்றில் மிளிர்ந்த பன்முக ஆளுமையான கருணாநிதியின் பெரு வாழ்வை அவரது இறுதிக்காலம்வரை விமர்சனக் கண்ணோட்டத்துடன் அணுகியிருக்கிறது இந்நூல் என்று நூல் குறித்த சில மதிப்புரைகள் சொல்வது உண்மைதான்.  அந்த மதிப்புரைகள் இந்த நூலுக்கு முற்றிலும் பொருந்தும்  என்பது எனது முடிவு.  

இந்த நூலைப் படித்த பிறகு தமிழக அரசியலையும், அரசின் செயல் பாடுகளையும் மேலும் விமர்சனக் கண்ணோட்டத்துடன் அறிந்து கொள்ள 

• எஸ். நாராயண்  எழுதிய The Dravidian Years: Politics and Welfare in Tamil Nadu   என்று  2018ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த நூலையும்; 
• சந்தியா ரவிசங்கர்  எழுதிய Karunanidhi: A Life in Politics என்று  2018ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த நூலையும்; 
• வாசந்தி எழுதிய Cut-outs, Caste and Cine Stars  என்று  2008ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த நூலையும்; 
• வாசந்தி எழுதிய The Lone Empress: A Portrait of Jayalalithaa என்று  2019ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த நூலையும்; 
• எம். எஸ்.எஸ். பாண்டியன்  எழுதிய  The Image Trap என்று  1992 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த நூலையும் படிக்கும் ஆவல் தோன்றுகிறது. 

நூலைப் படித்து முடித்த பிறகு அது காட்டும் இந்திய அரசியல் சூழ்நிலை மிகுந்த ஆற்றாமையைத் தருகிறது.  அமெரிக்காவில் 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் வாழ்ந்த பிறகு, இந்திய அடிப்படையும் தெரிந்திருப்பதால் இந்த இரண்டு நாடுகளுக்கும் உள்ள வேற்றுமை தெளிவாகவே தெரிகிறது.  அமெரிக்க இலினாய்ஸ் மாநிலத்தின் முன்னாள் ஆளுநர் ராட் பிளாகோஜெவிச் என்பவர் ஒபாமா அமெரிக்க அதிபர் ஆன பிறகு அவர் விட்டுச் சென்ற மாநிலச் சட்டசபையின் உறுப்பினர் பதவியில் மற்றொருவரை அமர்த்துவதில்  ஊழல் செய்தார்.  அவரது குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டு 14 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை பெற்றார். பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்டு இனி அந்த மாநில அரசில் எந்த ஒரு பதவியிலும் இருக்கவியலாது என்ற தீர்ப்புடன் சிறைக்கும் சென்றார். ஒபாமா இருமுறை பதவியிலிருந்து,  பிறகு இப்பொழுது டிரம்ப்  ஒருமுறை அதிபர் கால பதவி முடிந்து அடுத்த சுற்றிற்கும் போட்டியிடும் 2020 ஆம் ஆண்டுதான் டிரம்பிடம் சிறையில் அவரது நன்னடத்தை காரணமாகத் தண்டனையைக்  குறைத்து விடுதலை தருமாறு கோரினார்.  டிரம்ப்  அவரது குற்றத்திற்கு மன்னிப்பு கிடையாது, ஆனால் முன்னராகவே விடுதலை செய்கிறேன் என்று விடுதலை செய்துள்ளார். 

இந்த நூல் மூலம் அறிய முடிவது; இந்தியாவில் சட்டமும், நீதித்துறையும், காவல்துறையும் அரசு எந்திரங்களால் வளைக்கப்படுவதால் பொறுப்புடன் நல்ல முறையில் ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்தாலும் ஏதேனும் குற்றம் குறை கூறி மத்திய அரசின் மூலம் ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு செய்யமுடியும் என்ற நம்பிக்கை இந்திய அரசியல்வாதிகளின் மனதில் ஊறிப் போயிருப்பது தெரிகிறது. 

ஜெயலலிதா வழக்கில் குற்றவாளி தேர்தலில் போட்டியிடக்கூடாது என்ற நீதி மன்றத் தீர்ப்பை, தடையுத்தரவை, வேட்பாளரும் மதிப்பதில்லை, தேர்தல் துறையும் மதிப்பதில்லை என்பது போன்ற நேர்மையற்ற நிலை இருந்தாலும்; வாக்காளர்களாகிய மக்களும் பொறுப்பின்றி தடையை மீறித் தேர்தலில் நிற்பவருக்கு வாக்களித்து வெற்றி பெறச் செய்வதும்,  அவ்வாறு வெற்றி பெற்றவரை  நீதிபதி பதவியிலிருந்த ஒரு ஆளுநரே ஆட்சி அமைக்க அழைப்பதும் இந்தியாவில் மட்டுமே நடக்கக் கூடிய வியப்பிற்குரிய நிலைப்பாடுகள்.  

மக்கள் தங்கள் வாக்கு மூலம்  சரியான தீர்ப்பைச் சரியான நேரத்தில் கொடுக்காமல் இருப்பதும், புனையப்பட்ட பொய் வழக்குகளை அடையாளம்  கண்டு உண்மை அறிய  முயலாமல் இருப்பதும், உணர்வுப் பூர்வமாக முடிவெடுப்பதும் தங்களுக்குத் தாங்களே இழைத்துக் கொள்ளும் தீமை.  மக்கள் நலனுக்காக நல்ல பல திட்டங்களைச்  செய்பவர்கள் ஆட்சியைப் பாராட்டி அவர்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வாய்ப்பளித்து தங்கள் நிலையை, வாழ்க்கையை உயர்த்திக் கொள்ள தங்களுக்குக்  கிடைக்கும் நல்ல வாய்ப்புகளை  மக்கள் நழுவ விடுவது வரலாற்றைத் திரும்பிப் பார்க்கையில் வியக்க வைக்கிறது என்பதுதான் உண்மை . 

ஒருவரின் முயற்சியில் விளைந்த நன்மைகள் யாவை, மக்களின் இழப்பு என்ன என்பதை மக்களுக்கு எடுத்துக் கூறும் வகையில் ஊடகங்கள் செயல் படாமல் தங்களின் வருமானம் உயர,  தங்கள் மதிப்பீட்டு-அளவு எண்ணை உயர்த்த என்று கவைக்கு உதவாத வாதங்களில் மக்களை ஈடுபடச் செய்து மிக முக்கியமான செய்திகளை மக்களிடம் எடுத்துச் செல்லாமல்  தவறுவதும்  மக்கள் ஆட்சியின் நான்காவது தூணாக மதிக்கப்படும் ஊடகத் துறையினரின் பொறுப்பற்ற செயல்.  மக்களுக்கு விரல் நுனியில் கைபேசிகள் வழியே தேவையான அனைத்துச் செய்திகள் கிடைப்பதும், இந்நாட்களில் அதிக அளவில் கல்வி கற்ற நிலையில் அவர்களின் நிலை உயர்ந்து இருப்பதும்,  எந்தவகையில் அவர்களுக்கு தங்கள் வாழ்க்கை குறித்து ஆராய்ந்து முடிவெடுக்கும் திறனை  வளர்த்துள்ளது  என்பதை எண்ணி ஏக்கமும் வருகிறது. 

மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு என்ற நோக்கில் எதையும் ஆராய்ந்து முடிவெடுக்காவிட்டால் இழப்பு மக்களுக்குத்தான்.

காணொளியாக - https://youtu.be/NbGxigV4j1g

-----------

Enable GingerCannot connect to Ginger Check your internet connection
or reload the browserDisable in this text fieldEditEdit in GingerEdit in Ginger×Enable GingerCannot connect to Ginger Check your internet connection
or reload the browserDisable in this text fieldEditEdit in GingerEdit in Ginger×

சிறார் இலக்கியம்: அழகான புனைவும் அபத்தமான பொய்யும்

 சிறார் இலக்கியம்: அழகான புனைவும் அபத்தமான பொய்யும்

-- குமரேசன்

புத்தகக் கடையில் குழந்தை இலக்கிய அலமாரிகள் உள்ள பகுதிக்குச் செல்கிறபோது வியப்பாகத்தான் இருக்கிறது. குழந்தைகளுக்காக இத்தனை புத்தகங்கள் வருகின்றனவா! இத்தனை பேர் எழுதுகிறார்களா! தமிழில் இப்படியொரு வளர்ச்சி ஏற்பட்டிருக்கிறதா!

கொரோனா ஊரடங்குக் காலத்தில் வீடடங்கிய குழந்தைகளுக்காகக் கதை சொல்லவும், குழந்தைகளே கதை சொல்லவும் நேரலைச் செயலிகள் வழியாகப் பல குழுக்கள் உருவாகி வெற்றிகரமாகச் செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன. காணொளிப் பகிர்வுத் தளங்களில் குழந்தைகளுக்கான கதைப்பதிவுகள் கதைகள் நிறையவே இணையவுலா வருகின்றன. அத்தைகள், மாமாக்கள் மட்டுமல்லாமல் பாப்பாக்களும் வந்து நட்சத்திரங்களாக ஒளிர்கிறார்கள்.

முன்பு குழந்தைகள் படிக்கவென்றே ‘கண்ணன்’, ‘அம்புலிமாமா’ எனப் பல பத்திரிகைகள் வந்துகொண்டிருந்தன. இன்று அத்தகைய பத்திரிகைகள் வெகுவாகக் குறைந்துவிட்டது சோகம். ஆயினும், இணையத் தளத்தில் இன்று சில குழந்தை ஏடுகள் விரிந்திருப்பது சுகம். நாளேடுகளில் வாரந்தோறும் குழந்தைகளுக்கான இணைப்புகள் இடம்பெறுகின்றன.   அச்சிதழ்களின் எதிர்காலம் பற்றிய கேள்விக்குறி வளர்ந்துகொண்டே இருக்கிற நிலையில், குழந்தைகளுக்கான மின்-இதழ்கள் தவழத் தொடங்கியுள்ளன. அவற்றில் எழுத்துகளோடு, குரல்வழி வசனம், பின்னணி இசை என ஒலியையும் இணைக்கிற தொழில்நுட்பம் புதியதொரு அனுபவத்தை வழங்குகிறது.

கொண்டாட்டக் காலம்?

குழந்தை இலக்கியக் கொண்டாட்டக் காலம் கனிந்துவிட்டதோ என்ற எண்ணம் கூட ஏற்படுகிறது. ஆனாலும், அவ்வப்போது அதிகமாகப் பேசப்படுகிற, ஆனால் எப்போதும் ஓர் அளவோடு நிற்கிற ஒன்றாகவே குழந்தை இலக்கியம் இருக்கிறது.

ஆதித்தாத்திகளும் தாத்தன்களும் தங்கள் பேத்திகளையும் பேரன்களையும் சுற்றி உட்கார வைத்து, அப்போது நடந்தவொரு இயற்கை நிகழ்வை, நடத்தியதொரு வேட்டையை, ஏற்பட்ட சண்டையை, ஏற்றுக்கொண்ட உண்மையைக் கதையாகத்தான் உலகின் முதல் மொழியான சைகையில் சொல்லியிருப்பார்கள். அதன் தொடர்ச்சியாகத்தான், சொற்கள் உருவான பிறகு செவிவழிக் கதைகளாகப் பரம்பரைகளுக்குக் கடத்தப்பட்டன. எழுத்துகள் வடிவெடுத்த பிறகு விழிவழிக் கதைகளாகத் தலைமுறைகளிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டன.

தமிழ் எழுத்தில் அவ்வையின் ஆத்திச்சூடி, அதிவீரராமபாண்டியன் கதைகள் என்றொரு பாரம்பரியம் இருக்கிறது. பிற்காலத்தில் பாரதியும் கவிமணியும் என்று தொடங்கி அழ.வள்ளியப்பாவைத் தொடர்ந்து இன்றும் பல படைப்பாளிகள் குழந்தைகளோடு உறவாடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தின் ராயவரம் பகுதியிலிருந்து குழந்தைகளுக்காக எழுதுவோர் வரிசையாகப் புறப்பட்டதை ஒரு கட்டுரை தெரிவிக்கிறது. முனைவர் பூவண்ணன் எழுதிய ‘குழந்தை இலக்கிய வரலாறு’ என்ற நூல் வந்திருப்பதை அறிய முடிகிறது. வேறு சில ஆக்கங்களும் வந்திருக்கக்கூடும்.

2018ம் ஆண்டில் மலேசியாவில் உலகத் தமிழ் குழந்தை இலக்கிய மாநாடு ஒன்று நடத்தப்பட்டிருக்கிறது. தமிழகத்திலும் தமுஎகச முனைப்புகள் உள்ளிட்ட தனி முகாம்கள், விவாதங்கள் நடந்திருக்கின்றன. இத்தனை பசுமையான காட்சி புலப்பட்டாலும் இதிலே ஒரு வறட்சி உணரப்படுவது ஏன்?

காலத்தின் முக்கியத்துவம்:

புதிய தலைமுறைகளை ஒரே மாதிரியாக வார்ப்பதற்கான முயற்சிகள் ஒரு மூர்க்கத்தோடு முடுக்கிவிடப்பட்டுள்ளன. அதிகாரம், மதவாதம், சாதியம் என்ற வாய்ப்புகளோடு, பாரம்பரியப் பெருமை, கலாச்சார மகிமை என்ற ஒப்பனைகளோடு அந்த வார்ப்பட அரசியல் வேலைகள் நடத்தப்படுகின்றன. போதனைக் கதைகளோடு வரும் பத்திரிகைகள், புத்தகங்கள், தொலைக்காட்சித் தொடர்கள், அசையும் படத்தொகுப்புகள், நேரலை இணையத்தொடர்புகள் என நவீனங்களைப் பயன்படுத்தியே பழமைவாதத்திற்குள் நிறுத்துகிற உத்திகள் கையாளப்படுகின்றன. குழந்தைகள் “ஒழுக்கமாக” வளர்வதற்கு உதவுகின்றன என்று நம்புகிற பெற்றோர்களின் மனமுவந்த ஒப்புதலோடு இவை தொடர்கின்றன.

இந்நிலையில் குழந்தைகளின் முதன்மையான உரிமையாகிய அவர்களது சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்கவும், அந்தச் சுதந்திர உணர்வைத் தக்கவைக்கவும் குழந்தை இலக்கியப் படைப்புகள் முன்வரிசைக்கு வந்தாக வேண்டியிருக்கிறது. ஒரு மனந்திறந்த விவாத வெளியைத் திறந்தாக வேண்டியிருக்கிறது.

இதற்கே ஒரு இயக்கம் தேவைப்படுகிறது. வயதுக்கேற்ற புத்தகங்கள் தயாரிக்கப் படுவதன் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. குழந்தைகளை நேசிப்பது ஒருபுறமிருக்க, அவர்களை மதித்துச் சமதளத்தில் உரையாடும் பக்குவம் தலையாயதாகிறது. மொழி சார்ந்த அறிவோடு ஆர்வத்தை வளர்க்கும் தேவையும் முன்னுக்கு வருகிறது. பெரியவர்களுக்கான இலக்கியம் போலவே சிறார் இலக்கியத்தையும் அணுகுவது முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. புதிய தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியோடு இணைந்ததாகச் சிறார் இதழ்களை வெளியிடுவது அழகாக முளைவிட்டிருக்கிறது.

சிறார் இலக்கியத்தைப் பெரியதொரு இடத்திற்குக் கொண்டு செல்ல, இது தொடர்பான ஆழ்ந்த அக்கறையுள்ள, கூர்மையான விமர்சன அணுகுமுறை தேவை என்று இதில் அக்கறையோடு ஈடுபட்டிருக்கிறவர்கள் வலியுறுத்துகிறார்கள். குழந்தைகளுக்காக என வெளியாகும் புத்தகங்களைப் பாராட்டி அறிமுகப்படுத்தும் பதிவுகள் வருகிற அளவுக்கு விமர்சனக் கண்ணோட்டத்துடனான பகிர்வுகள் வருவதில்லை. சிறார் இலக்கிய விமர்சன மேடை தவிர்க்கப்பட்டு வந்திருப்பதில் தொடர்வது அக்கறையின்மை மட்டும்தானா, அல்லது இப்படிப்பட்ட நுட்பங்களைக் குழந்தைகள் புரிந்துகொள்ளத் தேவையில்லை என்ற அக்கறையும்தானா?

சிறார் இலக்கியப் பறவையின் இறக்கைகள் கனவுச் சுகமும் கற்பனைப் பரவசமும்தான். அதில் கால்நடைகளும் பறவைகளும் மீன்களும் பூச்சிகளும் மட்டுமல்ல, மரம் செடி கொடிகளும் பேசும். மேகம் இறங்கிவந்து விளையாடும். வானவில் ஏணியாக நிமிரும். அதேவேளையில், இந்தக் கற்பனை உலகமே அவர்களுக்குப் போதுமென்று அறிவியல் உலகக் கதவுகளை அடைத்துவிடலாமா?

சூழலியல், இயற்கைச் சமநிலை, உயிரினங்களின் புவியுரிமை உள்ளிட்ட சிந்தனைகள் நவீன கால வரவுகள். அவை இன்று உலகளாவிய இயக்கங்களாகவும் உருவெடுத்து, அடிப்படை மாற்றங்களுக்கான எழுச்சிகளோடும் இணைகின்றன. இந்த வளர்ச்சிப் போக்கில், இன்னமும் விலங்குகளுக்கு மனிதர்களின் சுயநலம், அதிகாரப் போட்டி, பொறாமை, தந்திரம், சந்தர்ப்பவாதம் போன்ற குணங்களை ஏற்றிச் சொல்வது காலப்பொருத்தம் உடையதுதானா? சில விலங்குகளை அன்புக்கும், சில விலங்குகளைக் கொடூரத்திற்கும், சிலவற்றை அழகுக்கும், வேறு சிலவற்றை அருவருப்புக்கும் உருவகப்படுத்துவது சரியா?

டொரொன்டோ பல்கலைக்கழகத்தில், 2014ல் இது பற்றியே ஒரு ஆய்வு நடத்தப்பட்டிருக்கிறது. “விலங்குகளை மெய்யாகச் சித்தரிக்கிற புத்தகங்கள் உயிரியல் குறித்து மேலும் துல்லியமான புரிதலுக்கு இட்டுச்செல்கின்றன,” என்கிறார் ஆய்வுக்குழு தலைவரான பேராசிரியர் பேட்ரிசியா கனீயா. “வளர்ந்த குழந்தைகள் கூட விலங்குகள் மனித இயல்புகளோடு காட்டப்படுவதன் தாக்கத்திற்கு உள்ளாகிறார்கள், மாயாவுலகக் கற்பனைக் கதைகளைப் படிக்கிற குழந்தைகள் அதிக அளவுக்கு மனித நடத்தைகளை விலங்குகளோடு பொருத்திப் பார்க்கிறார்கள்,” என்கிறார் அவர்.

அடிப்படையிலேயே, மனிதர்களின் அனுபவங்கள், எதிர்பார்ப்புகள், ஏக்கங்கள், கனவுகள் என மனிதத் தேவைகளுக்காகவே கதைகள் புனையப்படுகின்றன - கடவுள் கதைகள் உள்பட. கற்பனையான கடவுள்களுக்கு மனித குணங்களை ஏற்றிக் கதை செய்யலாம் என்றால், நனவாக நம்மோடு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிற விலங்குகளையும் அதேபோல் கதாபாத்திரங்களாக ஆக்குவதில் தவறு இல்லைதான்.

ஆனால், இன்னமும் காட்டுக்கு ராஜா சிங்கம்தான் என்றும், அதற்கான “நுழைவுத் தேர்வுகள்” பலவிதமாக நடத்தப்படுவதில் “தகுதியற்ற” விலங்குகள் தோற்பதாகவும் கதைத்துக்கொண்டிருப்பது, உலகளாவிய ஜனநாயக சிந்தனைகள் ஆழமாக வேர் பிடிக்க வேண்டிய சமகாலத்தில் பொருத்தம்தானா?

அறிவியல் உண்மைகளைக் கற்பனை உலகத்தோடு பொருத்தி எழுதவே முடியாது என்று மறுப்பது சவாலை எதிர்கொள்ள முடியாத இயலாமையிலிருந்து வருகிறதா, அல்லது அறிவியலை ஏற்காமையிலிருந்து வருகிறதா என்றும் ஆராயலாம். உங்கள் எழுத்தில் அறிவியல் உண்மைகளைத்தான் எழுத வேண்டும் என்ற கட்டாயமில்லை, ஆனால் அறிவியல் உண்மைகளுக்கு நேரெதிராக எழுத வேண்டாமே என்று இப்போதைக்குக் கேட்டுக்கொள்ளலாம். அழகான புனைவு வேறு, அபத்தமான பொய் வேறு இல்லையா?

குழந்தை இலக்கியம் என்றால் கதை மட்டும்தானா, பாட்டு, கவிதை, நாடகம், கட்டுரை என்றெல்லாம் குழந்தை இலக்கியத்தில் இருப்பது பற்றியும் விவாதிக்க வேண்டாமா? இன்றைய கணினி வரைவியல் கலையின் மிகப்பெரும் வளர்ச்சியாக முப்பரிமாண உயிரூட்ட ஓவியக் கதைகள் திரையின் முன்னால் எல்லா வயதினரையும் இழுத்து உட்கார வைத்துக்கொண்டிருக்கின்றன. அந்தக் கலையை வசப்படுத்துவது புதிய சவால்களை வெல்வதில் ஒரு தலையாய பங்களிப்பாக அமையாதா? தமிழில் அத்தகைய தயாரிப்புகள் இல்லாததற்குக் காரணம் வெறும் முதலீட்டுத் தடைகள் மட்டும்தானா, அல்லது தட்டையான புரிதலின் தடைகளும்தானா?

குழந்தை வளர்வது போல குழந்தை இலக்கியத்திற்கான விவாதமும் வளர்வது ஆரோக்கியமானது. அந்த வளர்ச்சியை ஊட்டமும் உயிரோட்டமும் உள்ளதாக்க, முக்கியமானதொரு தரப்பாரிடமும் உரையாடியாக வேண்டும் – ஆம், குழந்தைகளிடம்தான்.

நன்றி: ‘செம்மலர்’ நவம்பர், 2020

Enable GingerCannot connect to Ginger Check your internet connection
or reload the browserDisable in this text fieldEditEdit in GingerEdit in Ginger×